• ՈՒ՞ր է, մա՛հ, քո հաղ­թու­թ­յու­նը, ու՞ր է, գե­րեզ­մա՛ն, քո խայ­թո­ցը

    ՈՒ՞ր է, մա՛հ, քո հաղ­թու­թ­յու­նը, ու՞ր է, գե­րեզ­մա՛ն, քո խայ­թո­ցը

    19.06.2020| 00:02
    Ի՞նչ է Մա­հը: Որ­տե­ղի՞ց այն ի հայտ ե­կավ: Ո­րո՞նք են նրա դրսևոր­ման կեր­պե­րը և սահ­ման­նե­րը:
  • Գո­յու­թիւն ու­նի ա­նե­րե­ւոյթ բնա­զան­ցա­կան ԶՕ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆ մը, որ կը ղե­կա­վա­րէ այս մո­լո­րա­կը եւ տիե­զեր­քը

    Գո­յու­թիւն ու­նի ա­նե­րե­ւոյթ բնա­զան­ցա­կան ԶՕ­ՐՈՒ­ԹԻՒՆ մը, որ կը ղե­կա­վա­րէ այս մո­լո­րա­կը եւ տիե­զեր­քը

    19.06.2020| 00:02
    Ին­չո՞ւ այս յօ­դուա­ծը կը գրեմ այս օ­րե­րուս։ Ո­րով­հե­տեւ հա­մայն աշ­խար­հի մարդ­կու­թեան կը սպառ­նայ ան­տե­սա­նե­լի, ա­նե­րե­ւոյթ, հա­ւա­նա­բար գն­դա­սե­ղի ծայ­րէն մի քա­նի հա­զար ան­գամ ա­ւե­լի փոքր ման­րէ մը, որ կը կո­չուի «Թա­գապ­սա­կա­ւոր Ման­րէ», «Coronavirus» կամ «Covid-19»։
  • «Ով ինչ ցա­նի, այն կհն­ձի»

    «Ով ինչ ցա­նի, այն կհն­ձի»

    16.06.2020| 00:15
    Չխաբ­վե՛ք. Աստ­ված չի ծաղր­վում, ո­րով­հետև ինչ-որ մարդս սեր­մա­նում է, նույ­նը և կհն­ձի. ով սեր­մա­նում է իր մարմ­նի հա­մար, այդ մարմ­նից էլ կհն­ձի ա­պա­կա­նու­թյուն, իսկ ով Հո­գու հա­մար է սեր­մա­նում, այդ հո­գուց էլ կհն­ձի հա­վի­տե­նա­կան կյանք (Գաղ. 6; 7-8)։
  • Մա՛րդ, Աստ­ծուն քո ար­շի­նով մի՛ չա­փիր

    Մա՛րդ, Աստ­ծուն քո ար­շի­նով մի՛ չա­փիր

    12.06.2020| 00:37
    Վա՜յ ձեր այդ հզոր­նե­րին, ո­րոնք գի­նի են ըմ­պում, և ձեր իշ­խան­նե­րին, ո­րոնք խառն­ված թունդ օ­ղի են խմում, ո­րոնք կա­շառ­քի հա­մար ար­դա­րաց­նում են ամ­բարշ­տին և ար­դա­րի ի­րա­վունքն են գո­ղա­նում:
  • Դաջ­վածք­նե­րը ար­վում են տար­բեր նպա­տակ­նե­րով

    Դաջ­վածք­նե­րը ար­վում են տար­բեր նպա­տակ­նե­րով

    09.06.2020| 00:04
    Սուրբ Գր­քի տվյալ­նե­րով` դաջ­վածք­նե­րը ե­ղել են սգո ար­տա­հայ­տու­թյուն Աստ­ծուն չճա­նա­չող ազ­գե­րի մեջ: Սա­կայն Աստ­ված իր ընտ­րած ազ­գին` Իս­րա­յե­լին, պատ­վի­րեց հե­ռու մնալ թե՛ այդ սո­վո­րու­թյու­նից, թե՛ մնա­ցած բո­լոր ան­բա­րո սո­վո­րու­թյուն­նե­րից, որ ար­մա­տա­ցել էին այդ ազ­գե­րի մեջ: Դաջ­ված­քի մշա­կույ­թը, փաս­տո­րեն հե­թա­նո­սա­կան հիմ­քեր ու­նի: Այ­սօր դաջ­ված­քը փոր­ձում են մի նոր ո­րա­կի ու մա­կար­դա­կի վրա ներ­կա­յաց­նել` որ­պես ար­վեստ:
  • «Բո­զա­բա­րո մար­դը չի դա­դա­րի իր մարմ­նի ան­դամ­նե­րի հետ ա­նա­ռա­կու­թ­յուն ա­նե­լուց, մինչև որ կրա­կը վա­ռի նրան»

    «Բո­զա­բա­րո մար­դը չի դա­դա­րի իր մարմ­նի ան­դամ­նե­րի հետ ա­նա­ռա­կու­թ­յուն ա­նե­լուց, մինչև որ կրա­կը վա­ռի նրան»

    09.06.2020| 00:02
    Տո­ղե­րը սուր­բգ­րա­յին են, պատ­կա­նում են մի ի­մաս­տուն մար­դու` Սի­րա­քի գր­չին: Եվ քա­նի որ «հան­ճա­րե­ղու­թյունն սկս­վում է այն­տեղ, որ­տեղ ա­վարտ­վում է կար­ծե­ցյալ կա­րե­լիու­թյու­նը», չենք հա­մար­ձա­կվի դույզն-ինչ ձևա­փո­խել հան­ճա­րեղ մտ­քի խոս­քի կա­ղա­պա­րը:
  • Մի՛ ե­ղիր ընդ­դեմ ճշ­մար­տու­թ­յան և ա­մա­չի՛ր քո ա­նար­ժա­նու­թ­յան հա­մար

    Մի՛ ե­ղիր ընդ­դեմ ճշ­մար­տու­թ­յան և ա­մա­չի՛ր քո ա­նար­ժա­նու­թ­յան հա­մար

    05.06.2020| 00:05
    Ար­ժա­նա­պա­տիվ կյանք, ար­ժա­նա­վա­յել մահ: Միշտ հա­վա­տա­րիմ ճշ­մար­տու­թյա­նը: Տեր Աստ­ված ա­ջա­կից և զո­րա­վիգ է այդ­պի­սի ըն­թացք ու­նե­ցո­ղին: Նրան, ով ճա­նա­չում է ճշ­մար­տու­թյու­նը և ա­զատ է զա­նա­զան սո­փեստ մա­նի­պու­լյա­ցիա­նե­րից:
  • Դա­տարկ խոս­քը դա­տարկ էլ ծն­վում է

    Դա­տարկ խոս­քը դա­տարկ էլ ծն­վում է

    02.06.2020| 00:07
    Սկզ­բից էր Խոս­քը: Եվ Խոսքն Աստ­ծո մոտ էր և Խոս­քը Աստ­ված էր: Կյան­քը Նրա­նով էր, և այդ կյան­քը մարդ­կանց հա­մար լույս էր (Հովհ. 1;1,4)։ « .... ո­րով­հետև Աստ­ված է, որ ա­սաց.-Խա­վա­րից թող լույս ծա­գի.- և Նա ծա­գեց­րեց մեր սր­տե­րում Աստ­ծո փառ­քի գի­տու­թյան լույ­սը, ո­րը ճա­ռա­գայ­թում է Հի­սուս Քրիս­տո­սի դեմ­քից»: (Բ Կորնթ. 4;6):
  • Երբ Հի­սուս հետ դար­ձավ

    Երբ Հի­սուս հետ դար­ձավ

    26.05.2020| 00:02
    Եվ մի օ­րենս­գետ, մո­տե­նա­լով, ա­սաց նրան. «Վար­դա­պե՛տ, ես էլ քո հետևից կգամ, ուր էլ որ գնաս»: Հի­սուս նրան ա­սաց. «Աղ­վես­նե­րը որջ ու­նեն, և եր­կն­քի թռ­չուն­նե­րը՝ բույն, բայց մար­դու Որ­դին մի տեղ չու­նի, որ գլու­խը դնի» (Մատթ. 8;19-20)։
  • Երա­նի՜ մեր բո­լոր հոգևո­րա­կան­նե­րը հետևեն տեր Ա­ՀԱ­ՐՈ­ՆԻ օ­րի­նա­կին` գի­տակ­ցե­լով, որ չի կա­րե­լի լռել

    Երա­նի՜ մեր բո­լոր հոգևո­րա­կան­նե­րը հետևեն տեր Ա­ՀԱ­ՐՈ­ՆԻ օ­րի­նա­կին` գի­տակ­ցե­լով, որ չի կա­րե­լի լռել

    22.05.2020| 00:04
    Ե­րա­նի՜ մեր բո­լոր հոգևոր հո­վիվ­ներն այն­պի­սին լի­նեին և լի­նեն, ինչ­պի­սին է Գո­րի­սի տա­րա­ծաշր­ջա­նի հոգևոր հո­վիվ տեր Ա­ՀԱ­ՐՈՆ քահա­նա ՄԵԼ­ՔՈՒ­ՄՅԱ­ՆԸ: Նա՛, ով չեր­կն­չեց բար­բա­ռել ճշ­մար­տու­թյան մա­սին` «Որ­պես­զի մեր հայ տեսակն ըն­դա­ռաջ ել­նի ճշ­մար­տու­թյա­նը, պետք է նախ սու­տը հե­ռաց­նի իր կող­քից» վեր­տա­ռու­թյամբ հրա­շա­լի հար­ցազ­րույց տա­լով «Ի­րա­տես» թեր­թին: