«Իրատես» թերթի հետարձակուրդային առաջին համարը լույս կտեսնի սեպտեմբերի 4-ին, իսկ irates.am-ը կթարմացվի սեպտեմբերի 1-ից:               
 
  • Սերգեյ ՄԱՆՎԵԼՅԱՆ. «Մա՛րդ լինենք, վա՛րդ լինենք, զա՛րդ լինենք»

    Սերգեյ ՄԱՆՎԵԼՅԱՆ. «Մա՛րդ լինենք, վա՛րդ լինենք, զա՛րդ լինենք»

    14.03.2013| 23:57
    Մեր Հայ Մեծերն այնքա՜ն մոտ են մեզ, այնքան սիրելի, ժողովրդական, որ անհնար է պատկերացնել, թե մի օր նրանք կարող են մահանալ: Ցավալի է: Գնա՜ց նաև մեր Ոզնին՝ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ՍԱՀԱԿՅԱՆԸ:
  • Նանա ԳՆԴՈՅԱՆ. «Ո՞Ւմն են անտառի կոները»

    Նանա ԳՆԴՈՅԱՆ. «Ո՞Ւմն են անտառի կոները»

    14.03.2013| 16:47
    Այն, ինչ Ազատության հրապարակում անում են «Ժառանգության» ներկայացուցիչներն ու իրենց առաջնորդը, ավելի շատ նման է Երևանի ավագանու ընտրությունների քարոզարշավի, քան նախագահական ընտրություններին հաջորդող հետընտրական գործընթացների:
  • Սուրեն ՍԱՐԳՍՅԱՆ. Անմեղսունակության բարդույթ

    Սուրեն ՍԱՐԳՍՅԱՆ. Անմեղսունակության բարդույթ

    12.03.2013| 23:10
    Երբ սկսվեց 2008-ի շարժումը, իմ, այսպես կոչված, խանդավառությունը կանխատեսում էր, որ Քոչարյանի հանցավոր ռեժիմից ձանձրացած՝ բոլորը մեկ կդառնան՝ հաշվի առնելով սեփական երեխաների ապագան, որ նորմալ մարդու համար պիտի որ առաջնահերթության էպիկենտրոն լիներ, բայց, ցավոք սրտի, այս աշխարհում շատերի համար երեխաների ապագա ասվածը ոչ այլ ինչ է, քան, մեղմ ասած, ապրուստ՝ լափ:
  • Նանա ԳՆԴՈՅԱՆ. Երբ քաղաքական գործիչը հավակնում է «մեսիայի» դերին

    Նանա ԳՆԴՈՅԱՆ. Երբ քաղաքական գործիչը հավակնում է «մեսիայի» դերին

    12.03.2013| 16:02
    ՈՒզում եմ «կիսվել» մեր տեղական քաղաքականության մեջ վերջերս ակտիվորեն տեղ գտած մի երևույթի մասին իմ մտածմունքներով. երևույթի անունն է «հացադուլ»: Մի կողմ դնելով հուզախառը հայտարարություններն առ այն, որ «պարոն Հովհաննիսյանը հացադուլի է նստել հանուն ինձ և իմ իրավունքի իրացման», ինչին, մեղմ ասած, կասկածանքով եմ վերաբերվում, քանի որ, ըստ իս, «սուրբ փրկիչ» քաղաքական գործիչներ չեն լինում, կցանկանայի քննարկել «հացադուլի» արդյունավետության գործակիցը` որպես քաղաքական քայլ: Առահասարակ, ե՞րբ է այս կամ այն քաղաքական գործիչը դիմում նման քայլի:
  • Հովհաննես ՊԱՊԻԿՅԱՆ. ՈՒշացած նամակ

    Հովհաննես ՊԱՊԻԿՅԱՆ. ՈՒշացած նամակ

    11.03.2013| 11:22
    Ներեցեք, Վարպետ, ուշացա: Ախր պայմանավորվել էինք՝ մի անգամ էլ որ գամ, կավարտենք զրույցը, և հաղորդումն արդեն պատրաստ է: Կարինե Հակոբյանին էի խնդրել, որ ուղեկցի Ձեր արվեստանոց, Սամվել Սևադան էլ միացավ: Զրուցեցինք երկար. ես նկարահանում էի, Սամվելը՝ լուսանկարում, Կարինեն այդ պահին մի տեսակ հեռուստահաղորդավարի դերում էր: Տանտիրուհին սուրճը, օշարակն ու թխվածքը բերեց ու զգուշացրեց. «Ամեն 20 րոպեն մեկ ընդհատելու եմ. աչքին դեղ պիտի կաթացնեմ»: Ինչ մտերիմ, ազատ ու անմիջական էր միջավայրը՝ արվեստանոցը ձեղնահարկում՝ լուսավոր, գունաշխարհի մի գողտրիկ անկյուն, Ձեր պահվածքը հյուրապաշտ, մեր մի քիչ քաշվելուն՝ Ձեր մտերիմ հանդիմանանքը, թե՝ ազատ զգացեք, դուք այստեղ ցանկալի մարդիկ եք:
  • Սամվել ՍԵՎԱԴԱ. Է՛հ, Վարպետ ջան, դու էլ գնացիր

    Սամվել ՍԵՎԱԴԱ. Է՛հ, Վարպետ ջան, դու էլ գնացիր

    10.03.2013| 13:38
    13 տարեկան տղա էի: Սովորում էի Լենինականի Մերկուրովի անվան նկարչական դպրոցում: Էդ տարիներին հնարավորություն չկար տեսնել, ծանոթանալ աշխարհում կերպարվեստի, գրականության և ընդհանրապես արվեստի բնագավառում տիրող բազմաձև ու բազմապիսի դրսևորումներին:
  • Աշոտ ԱԴԱՄՅԱՆ. «Ծառաբնակներն» իջան, մենք նորից բարձրացանք «ծառը»

    Աշոտ ԱԴԱՄՅԱՆ. «Ծառաբնակներն» իջան, մենք նորից բարձրացանք «ծառը»

    09.03.2013| 13:01
    Ոմանք իրենց թույլ են տալիս ասել, թե «Պետությունների Մարդ դառնալը պետք է կատարվի էվոլյուցիոն ճանապարհով»: Ա՛յ քեզ անհեթեթություն:
  • Երջանիկ ԱԲԳԱՐՅԱՆ. «M օրն» արդեն նշանակված էր

    Երջանիկ ԱԲԳԱՐՅԱՆ. «M օրն» արդեն նշանակված էր

    08.03.2013| 18:37
    Եկեք պարզ խոսենք: Հայաստանում իշխանափոխության համար գոյություն ունի ստալինյան հայտնի «M օրով» առաջ ընկնելու խնդիրը: Այդ խնդիրը Հայաստանում հայտնվեց 1999 թվականին, երբ վարչապետ Վազգեն Սարգսյանը, ԱՄՆ-ում Ալբերտ Գորին հանդիպելուց հետո, վերադարձավ Հայաստան և որոշ ժամանակ անց Վանաձորում իր մոտ 20 «մերձավոր» զինակիցների հետ հանդիպման ժամանակ անզգուշություն ունեցավ նրանց հայտնել, թե «սրանց մինչև հունվար քշելու ենք»:
  • Արման ՄԵԼԻՔՅԱՆ. Իշխանությունն ընկալվում է որպես օտար ու թշնամական ուժ

    Արման ՄԵԼԻՔՅԱՆ. Իշխանությունն ընկալվում է որպես օտար ու թշնամական ուժ

    07.03.2013| 16:19
    Երևի արդեն ժամանակն է նորից անդրադառնալ այն կանխատեսումներին, որ արել էի դեռ փետրվարի տասին՝ իմ այս էջում զետեղված "Մեր "ընտրություններին" հաջորդելիք հետոն" հոդվածում: Ելնելով հետընտրական գործընթացների ընդհանուր ուղղվածությունից և տրամաբանությունից՝ կարելի է գալ այն եզրակացությանը, որ Րաֆֆի Հովհաննիսյանը, Սահմանադրական դատարան իրավական հեռանկար չպարունակող դիմում ներկայացնելով, մի կողմից գործը տանելու է ընտրությունների կեղծումից բարձրացած զանգվածային բողոքի ալիքն աստիճանաբար մարելու ուղղությամբ, իսկ մյուս կողմից, լավագույն դեպքում, սերտաճելու աստիճան կսերտացնի հարաբերությունները Դաշնակցության հետ կամ էլ, ակնհայտորեն կորցնելով այսօր իրեն հավատացած մարդկանց վստահությունն ու համակրանքը, կանցնի քաղաքական կենդանի դիակների շարքը, ինչը, անշուշտ, ցանկալի չէ: Ինչևէ, ստորև կարող եք վերընթերցել հիշատակված հոդվածը:
  • Երջանիկ ԱԲԳԱՐՅԱՆ. ՀՅԴ-ն «ձուկ է որսում»

    Երջանիկ ԱԲԳԱՐՅԱՆ. ՀՅԴ-ն «ձուկ է որսում»

    06.03.2013| 14:10
    Եթե մոտակա շաբաթներին նոր ազդակներ չառաջանան՝ ներկա շարժումը նախորդների բախտին կարժանանա: Այդ ժամանակ էլ կսկսվի այն, ինչից ընդդիմադիր ուժերը պետք է կամք գտնեն իրենց մեջ խուսափելու համար: Դա կլինի Հայաստանի ընդդիմադիր ուժերի միջև պայքարը հանուն առաջատար ընդդիմադիր ուժի: