Ադր­բե­ջա­նը բա­նակ­ցա­յին նոր հո­րի­զոն է բա­ցում

Ադր­բե­ջա­նը բա­նակ­ցա­յին նոր հո­րի­զոն է բա­ցում
13.03.2020 | 01:40
Օ­րերս Հա­յաս­տա­նի արտ­գործ­նա­խա­րա­րու­թյու­նը հայ­տա­րա­րու­թյուն տա­րա­ծեց, թե Ադր­բե­ջա­նը սահ­մա­նին լար­վա­ծու­թյու­նը մե­ծաց­րել է։ «Ադր­բե­ջա­նի պար­բե­րա­կան փոր­ձե­րը` սրե­լու ի­րա­վի­ճա­կը Հա­յաս­տա­նի հետ պե­տա­կան սահ­մա­նին, ընդ­լայ­նե­լու լար­վա­ծու­թյան աշ­խար­հագ­րու­թյու­նը և չկի­րա­ռե­լու առ­կա լար­վա­ծու­թյան նվա­զեց­մանն ուղղ­ված մե­խա­նիզմ­նե­րը վկա­յում են, որ տա­րա­ծաշր­ջա­նա­յին անվ­տան­գու­թյու­նը և խա­ղա­ղու­թյու­նը վտան­գե­լու Ադր­բե­ջա­նի քայ­լե­րը կրում են մի­տում­նա­վոր բնույթ»,- աս­ված էր արտ­գործ­նա­խա­րա­րու­թյան հայ­տա­րա­րու­թյու­նում։
Ար­ցա­խյան ընտ­րու­թյուն­նե­րին զու­գա­հեռ այս­պի­սի լար­վա­ծու­թյու­նը, թերևս, կան­խա­տե­սե­լի էր, իսկ նավ­թի գնան­կումն էլ ա­վե­լի է ագ­րե­սի­վաց­րել այս երկ­րին։ Սա­կայն ռազ­մա­կան հար­թա­կից դուրս շատ հե­տաքր­քիր է, թե ինչ է կա­տար­վում բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րի սե­ղա­նին։ ՈՒ մենք մինչ մեր ներ­քին խն­դիր­նե­րով ենք խառն­ված, Ադր­բե­ջա­նը խիստ կարևոր մեկ հար­ցում բա­վա­կան մեծ ա­ռա­ջըն­թաց է ար­ձա­նագ­րում։ Չնա­յած հա­կա­մար­տու­թյան շուրջ զար­գա­ցում­նե­րը շա­րու­նա­կում են գաղտ­նիու­թյան քո­ղի տակ ըն­թա­նալ, բայց այն, ինչ երևում է, դրա­կան սպա­սե­լիք­նե­րի տեղ չի թող­նում։ Ար­ցա­խի ադր­բե­ջա­նա­կան հա­մայն­քին սու­բեկ­տայ­նու­թյուն հա­ղոր­դե­լու Ադր­բե­ջա­նի ջան­քե­րը կար­ծես ար­դյունք են տա­լիս։ Նրանց մա­սին ոչ միայն խո­սում են, այլև նրանց հետ հան­դի­պում են մի­ջազ­գա­յին տար­բեր դի­վա­նա­գետ­ներ, վեր­ջի­նը Ադր­բե­ջա­նում Միա­ցյալ Թա­գա­վո­րու­թյան դես­պանն էր։ Ադր­բե­ջա­նը կա­մաց-կա­մաց հա­կա­մար­տու­թյան բա­նակ­ցա­յին հար­թա­կում իր դիր­քերն է ամ­րապն­դում և նոր հո­րի­զոն­ներ բա­ցում։ Իսկ այդ ըն­թաց­քում ի՞նչ ենք ա­նում մենք։
Մեզ հա­մար բա­ցի ՍԴ-ի հին կազ­մից ա­զատ­վե­լուց, այլ հարց չկա, ինչ­պես ժո­ղո­վուրդն է ա­սում՝ ջու­րը գա, եր­կիրն էլ տա­նի, իշ­խա­նու­թյան հեչ պետքն էլ չէ։ Իշ­խա­նու­թյու­նը չի խոս­տո­վա­նում, որ Ար­ցա­խին բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րի սե­ղա­նին վե­րա­դարձ­նել խոս­տա­ցող Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը մա­զա­չափ ան­գամ չի մո­տե­ցել այդ հար­ցին, հա­կա­ռա­կը Ար­ցա­խին մր­ցա­կից այլ, մտա­ցա­ծին սու­բյեկտ է Ադր­բե­ջա­նը ստեղ­ծել ու հա­մա­ռո­րեն ա­ռաջ բր­թում։
Այ­սօր այն­պի­սի տպա­վո­րու­թյուն է, որ հայ­կա­կան կող­մը սպա­սում է, թե հա­մա­նա­խա­գահ­ներն ինչ կա­սեն։ Ոչ մի նա­խա­ձեռ­նո­ղա­կա­նու­թյուն, ոչ մի սե­փա­կան «կետ», ոչ մի լուծ­ման տես­լա­կան այ­սօր չի երևում։ Երկ­րոր­դեմ. սրան զու­գա­հեռ և մար­տի, և բա­նակ­ցա­յին դաշ­տում Ադր­բե­ջա­նը շա­րու­նա­կում է նոր քայ­լեր ա­նել, նոր մար­տա­վա­րու­թյուն մշա­կել։ Երևում է, Հա­յաս­տա­նի իշ­խա­նա­փո­խու­թյու­նը հենց նրանց հա­մար նոր բա­նակ­ցա­յին էջ բա­ցեց, իսկ մենք դեռ սպա­սում ենք, իսկ թե ին­չին, պարզ չէ։
Ի­հար­կե, բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րի նյու­թից ոչ մե­կը տե­ղյակ չէ (ի դեպ, մինչ այ­սօր Փա­շի­նյանն այդ­պես էլ չխոս­տո­վա­նեց, որ բա­նակ­ցու­թյուն­ներ ըն­թա­նում են) ու ոչ ոք չգի­տի, թե Մնա­ցա­կա­նյան-Փա­շի­նյան զույգն ինչ է ցան­կա­նում այդ բա­նակ­ցու­թյուն­նե­րում ստա­նալ, բայց մի բան ակն­հայտ է, որ այս ժա­մա­նա­կա­հատ­վածն Ադր­բե­ջանն ա­վե­լի ար­դյու­նա­վետ է օգ­տա­գոր­ծում, քան հայ­կա­կան կող­մը։ Դրա ա­պա­ցույցն էլ այն է, որ մեր կող­մում բա­նակ­ցա­յին ա­ռու­մով ոչ մի տե­ղա­շարժ չկա, իսկ Ադր­բե­ջա­նը շա­րու­նա­կում է մի­ջազ­գա­յին իր «ար­շա­վը»՝ Վա­տի­կա­նից սկ­սած մինչև Ար­ցա­խի ադր­բե­ջա­նա­կան չե­ղած հա­մայն­քի մա­սին մի­ֆեր։
Ռու­զան ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱՆ
Դիտվել է՝ 4224

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ