«Մենք ի­մաս­տուն ժո­ղո­վուրդ ենք, հու­սամ՝ մեր ընտ­րու­թ­յունն էլ ի­մաս­տուն կլի­նի»

«Մենք ի­մաս­տուն ժո­ղո­վուրդ ենք, հու­սամ՝ մեր ընտ­րու­թ­յունն էլ ի­մաս­տուն կլի­նի»
17.03.2020 | 01:13
Ար­ցախ­ցի բանաստեղծ ԴԱ­ՎԻԹ ՇԻ­ՐԻ­ՆՅԱ­ՆԻ հետ զրու­ցել ենք Ար­ցա­խում տի­րող տրա­մադ­րու­թյուն­նե­րի, սպաս­վող նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թյուն­նե­րի մա­սին:
-Ի՞նչ տրա­մադ­րու­թյուն­ներ են տի­րում Ար­ցա­խում՝ հա­սա­րա­կու­թյան շր­ջա­նում, իշ­խա­նու­թյուն­նե­րի:
-Հա­սա­րա­կու­թյունն ակ­տիվ է, սա­կայն տպա­վո­րու­թյուն է, թե Ար­ցա­խում միայն նա­խա­գա­հա­կան ընտ­րու­թյուն­ներ են, խոր­հր­դա­րա­նա­կան ընտ­րու­թյուն­նե­րը հե­տին պլան են մղ­ված: Իշ­խա­նու­թյուն­նե­րի դիր­քո­րո­շումն ան­կողմ­նա­կալ է, թեև չի կա­րե­լի բա­ցա­ռել ոչ շո­շա­փե­լի ո­րոշ ա­նուղ­ղա­կի մի­ջամ­տու­թյուն­ներ:
-Ին­չո՞վ է պայ­մա­նա­վոր­ված Ար­ցա­խում նա­խա­գա­հի թեկ­նա­ծու­նե­րի մեծ թի­վը:
-«...Եվ ար­քա է ա­մեն մի հայ» ար­տա­հայ­տու­թյունն Ար­ցա­խում բուն ի­մաս­տով են հաս­կա­ցել: Իսկ ե­թե լուրջ, ա­պա դա խո­սում է այ­սօր­վա իշ­խա­նու­թյուն­նե­րի ա­նա­չա­ռու­թյան մա­սին, չնա­յած ո­մանք հա­կա­ռակն են պն­դում:
-Ո՞Ւմ են նա­խա­պատ­վու­թյուն տա­լիս ար­ցախ­ցի­նե­րը, ֆա­վո­րիտ թեկ­նա­ծու­ներն ով­քե՞ր են:
-Իմ կար­ծի­քով ֆա­վո­րիտ­նե­րը ե­րեքն են՝ Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյան, Մա­սիս Մա­յի­լյան, Վի­տա­լի Բա­լա­սա­նյան: Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նը խե­լա­ցի է, ճկուն, փոր­ձա­ռու, նրա ծրագ­րերն ի­րա­տե­սա­կան են: Բո­լո­րի ծրագ­րերն էլ լավն են, սա­կայն շատ կե­տեր ֆան­տաս­տի­կա­յի ժան­րին են պատ­կա­նում:
-Ի՞նչ նա­խա­գա­հի կա­րիք ու­նի Ար­ցա­խը: Ի՞նչ խն­դիր­ներ կան, որ կա­րոտ են լուծ­ման:
-Մի նա­խա­գա­հի, ում խոս­քը գործ է, ով խո­սա­փո­ղից կախ­վա­ծու­թյան հի­վան­դու­թյամբ չի տա­ռա­պում, ում հա­մար Ար­ցա­խում բո­լո­րը յու­րա­յին են, թշ­նա­մին միայն սահ­մա­նից այն կողմ է, ով, բա­նա­կի հզո­րաց­մա­նը զու­գա­հեռ, զար­գաց­նե­լու է նաև տն­տե­սու­թյու­նը և է­լի շատ ու շատ բա­ներ:
-Ի՞նչ դիր­քո­րո­շում պետք է որ­դեգ­րել Ար­ցախ-Հա­յաս­տան հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րի ա­ռու­մով:
-Ար­ցախ-Հա­յաս­տան եզ­րույ­թը շին­ծու է, այն դր­սի հա­մար է՝ մի տե­սակ խո­րա­ման­կու­թյուն, թե­պետ դա բո­լորն էլ հաս­կա­նում են: Մենք տար­բեր հա­գուստ­նե­րով ենք տար­բեր տե­ղեր այ­ցե­լում, բայց մար­մի­նը հո մեկն է:
-Ար­ցա­խը սա­ռեց­ված պա­տե­րազ­մի մեջ գտն­վող եր­կիր է, պե­տու­թյան անվ­տան­գու­թյան հար­ցում ի՞նչն եք կարևո­րում:
-Վս­տա­հու­թյու­նը՝ նա­խա­գա­հի, հրա­մա­նա­տա­րի, ըն­կե­րոջ, ըն­տա­նի­քի ան­դա­մի, բո­լո­րի հան­դեպ վս­տա­հու­թյու­նը: Ի­հար­կե, շատ կարևոր գոր­ծոն­ներ էլ կան՝ պար­սա­տի­կով տան­կին չես դի­մա­կա­յի, բայց հնա­րա­վոր է նաև այն­պի­սի քա­ղա­քա­կա­նու­թյուն վա­րել, որ դրա անհ­րա­ժեշ­տու­թյու­նը չլի­նի:
-Որ­պես մտա­վո­րա­կան, գրող, ման­կա­վարժ, ի՞նչ ա­ռա­ջար­կու­թյուն­ներ ու­նեք Ար­ցա­խի ա­պա­գա նա­խա­գա­հին:
-Իմ ա­ռա­ջար­կու­թյուն­ներն ա­րել եմ Ա­րա­յիկ Հա­րու­թյու­նյա­նին, մենք շատ հար­ցե­րում հա­մա­կար­ծիք ենք, մյուս թեկ­նա­ծու­նե­րից մի քա­նի­սի հետ էլ եմ ո­րոշ հար­ցեր քն­նար­կել, օգ­նե­լու իմ պատ­րաս­տա­կա­մու­թյունն ա­ռա­ջար­կել: Նա­խա­գա­հը հո ի­մաս­տուն չէ՞, շատ բան կախ­ված է տար­բեր ո­լորտ­նե­րի բա­նի­մաց մարդ­կան­ցից: Չի կա­րե­լի ձեռ­քե­րը ծա­լած նս­տել ու սպա­սել, թե նա­խա­գա­հը երբ կսայ­թա­քի:
Մենք ի­մաս­տուն ժո­ղո­վուրդ ենք, հու­սամ՝ մեր ընտ­րու­թյունն էլ ի­մաս­տուն կլի­նի:
Զրույցը՝ Ար­մի­նե ՍԱՐԳ­ՍՅԱ­ՆԻ
Դիտվել է՝ 2325

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ