Աշխարհն աշ­խար­հով, սրանք ի­րենց հին «եր­գով»

Աշխարհն աշ­խար­հով, սրանք ի­րենց հին «եր­գով»
13.03.2020 | 01:47
Մինչ աշ­խար­հում մո­լեգ­նում է կո­րո­նա­վի­րու­սը, նավ­թի գնե­րը ռե­կոր­դա­յին ան­կում են գրան­ցում, տար­բեր եր­կր­ներ հաշ­վար­կում են այս ա­մե­նի հետևան­քով ի­րենց տն­տե­սու­թյան կո­րուստ­նե­րը, փոր­ձում հնա­րա­վոր ա­մեն ինչ ա­նել հա­սա­րա­կու­թյա­նը վի­րու­սից զերծ պա­հե­լու հա­մար, մեր հայ­րե­նի կա­ռա­վա­րու­թյու­նը եր­կու տա­րի ա­ռաջ­վա բա­ռամ­թեր­քով ու մո­լուց­քով տր­վել էր քա­րո­զար­շա­վին։ Ան­գամ վարակի նոր դեպ­քե­րը նրանց հետ չեն կանգ­նեց­նում։ Ա­մե­նուր մարդ­կա­յին կու­տա­կում­նե­րից փոր­ձում են զերծ մնալ, իսկ մեզ մոտ բո­լո­րին ի­րար գլ­խի են հա­վա­քում, գյու­ղից գյուղ ընկ­նում, Հրայր Թով­մա­սյա­նին ու 7 դա­տա­վոր­նե­րին հա­մա­րում երկ­րի ա­մե­նա­մեծ սպառ­նա­լիքն ու մար­տահ­րա­վե­րը։ Ընդա­մե­նը քարոզարշավի այսօրվա միջոցառումներն են դա­դա­րեց­ված:
Ո­չինչ չի փոխ­վել, կր­կին մե­ղա­վոր են Ռո­բերտ Քո­չա­րյա­նը և Սերժ Սարգ­սյա­նը։ Եր­կու տա­րի է եր­կի­րը Նի­կոլ Փա­շի­նյանն է ղե­կա­վա­րում, բայց է­լի նա­խորդ եր­կու նա­խա­գահ­ներն են ա­մեն ին­չում մե­ղա­վոր։ ՈՒ սա այն դեպ­քում, որ մե­կը բան­տում է, մյու­սը մե­ղադ­րյա­լի կար­գա­վի­ճակ ու­նի։
Մինչ­դեռ այս քա­րո­զար­շա­վի ըն­թաց­քում շատ կարևոր դե­տալ դուրս է մնում։ Հան­րաք­վեն չու­նի ա­մե­նա­կարևոր հար­ցի պա­տաս­խա­նը՝ ին­չի՞ հա­մար է այն, ի՞նչ խն­դիր է լու­ծում։ Հրայր Թով­մա­սյա­նին և ՍԴ մյուս դա­տա­վոր­նե­րին աշ­խա­տան­քից ազ­գո­վի հե­ռաց­նելն ըն­դա­մե­նը հար­ցի ար­տա­քին կողմն է։ Իսկ ի՞նչ է լի­նե­լու դրա­նից հե­տո, ի՞նչ հար­ցեր է փոր­ձում լու­ծել իշ­խա­նու­թյու­նը, որ, ինչ­պես Փա­շի­նյանն է ա­սում, «քո­չա­րյա­նա­սեր­ժա­կան վեր­ջին մնա­ցորդ» այս ՍԴ-ն պետք է դի­մադ­րի։ Այս մա­սին ո­չինչ չի աս­վում կամ ա­մեն ինչ է­լի հան­գում է մեղ­քը նա­խորդ­նե­րի վրա գցե­լու հայտ­նի մե­թո­դին։
Փա­շի­նյա­նի բո­ցա­շունչ ե­լույթ­նե­րից հե­տո քա­ղա­քա­ցի­նե­րը կհաս­կա­նան միայն մի բան՝ մեր­ժել ար­դեն վա­ղուց մերժ­ված­նե­րին ու հեր­թա­կան ան­գամ գնալ ընտ­րու­թյուն­նե­րի՝ ար­հես­տա­կան թշ­նա­մուց, այն է՝ նախ­կին­նե­րից ա­զատ­վե­լու հա­մար։ ՈՒ այս ա­մե­նը հեր­թա­կան ան­գամ Փա­շի­նյա­նը փա­թե­թա­վո­րում է հայտ­նի բա­րաձևով. ժո­ղո­վուրդն է իշ­խա­նու­թյու­նը, ինչ­պես ու­զե­նա, այն­պես էլ կա­նի։ Ե­թե իշ­խա­նու­թյու­նը ժո­ղովր­դինն է, ին­չու՞ են պարգևավ­ճար­նե­րը ձեզ հաս­նում, ին­չու՞ եք դուք օր օ­րի բար­գա­վա­ճում, իսկ ժո­ղո­վուրդն է­լի նույն վի­ճա­կում է, ին­չու՞ են ձեր շր­ջա­պա­տի մար­դիկ վտա­ռի նման լց­վում իշ­խա­նա­կան հա­մա­կարգ, իսկ ժո­ղո­վուր­դը շա­րու­նա­կում ան­գործ մնալ։ «Ին­չու»-նե­րը շատ շատ են, բայց պա­տաս­խա­նո՞ղն ով է։ «Քա­ղա­քա­ցին իր երկ­րում չպետք է տն­վոր լի­նի։ Սա է այս հան­րաք­վեի ի­մաս­տը»,- փաս­տում է Փա­շի­նյա­նը։ Այս­քա­նից հե­տո հարց է ա­ռա­ջա­նում՝ Հրայր Թով­մա­սյա՞նն է խան­գա­րում, որ քա­ղա­քա­ցին ի­րեն տն­վոր չզ­գա։ Այս­տեղ են ա­սել՝ ո՞վ ու­նի Հրայր Թով­մա­սյա­նի հնա­րա­վո­րու­թյուն­նե­րը, որ մարդ­կանց զգա­յա­կա­նի վրա էլ է ազ­դում։
Ռու­զան ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱՆ
Դիտվել է՝ 3074

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ