Հոգևոր տո­նա­հան­դես Աշ­տա­րա­կում

Հոգևոր տո­նա­հան­դես Աշ­տա­րա­կում
25.02.2020 | 00:51
Փետր­վա­րի 22-ին Աշ­տա­րակ քա­ղա­քում տո­նա­հան­դես էր։ Քա­ղա­քի և շր­ջա­կա բնա­կա­վայ­րե­րի հա­վա­տա­ցյալ­նե­րը ճամ­փա էին բռ­նել դե­պի վե­րա­կա­ռուց­ված Սուրբ Մա­րիա­նե ե­կե­ղե­ցի։ Ա­րա­րո­ղու­թյու­նից ժա­մեր ա­ռաջ շա­տե­րը մոմ էին վա­ռում ե­կե­ղե­ցում, շր­ջա­կայ­քը տո­նա­կա­նո­րեն զար­դար­ված էր, առ­հա­սա­րակ արևոտ այդ օ­րը հա­գե­ցած էր հո­գե­պա­րար սպա­սու­մով։ Ժա­մը 11-ին ե­պիս­կո­պոս­նե­րի ու­ղեկ­ցու­թյամբ ժա­մա­նեց Ա­մե­նայն հա­յոց կա­թո­ղի­կոս Գա­րե­գին 2-րդը։ Վե­հա­փառ հայ­րա­պե­տին դի­մա­վո­րե­ցին Ա­րա­գա­ծոտ­նի թե­մի ա­ռաջ­նորդ գե­րաշ­նորհ տեր Մկր­տիչ ե­պիս­կո­պոս Պռո­շյա­նը, Ա­րա­գա­ծոտ­նի մարզ­պետ Դա­վիթ Գևոր­գյա­նը, Աշ­տա­րա­կի քա­ղա­քա­պետ Թով­մաս Շահ­վեր­դյա­նը, ե­կե­ղե­ցու բա­րե­րար­ներ, Ա­րա­գա­ծոտ­նի թե­մի ա­տե­նա­պետ Գրի­գոր Մով­սի­սյա­նը և նրա տի­կին Նաի­րա Կա­րա­պե­տյա­նը, ուխ­տա­վոր­ներ, աշ­խար­հիկ և հոգևոր այ­րեր ու տիկ­նայք։ Թա­փո­րը «Հրա­շա­փառ» շա­րա­կա­նի ու­ղեկ­ցու­թյամբ մուտք գոր­ծեց ե­կե­ղե­ցի։
Շա­րա­կան­նե­րի և սաղ­մոս­նե­րի եր­գե­ցո­ղու­թյու­նից և ա­ղոթք­նե­րի ըն­թեր­ցու­մից հե­տո խո­րան բարձ­րաց­վեց Սր­բա­լույս մյու­ռո­նը։ Վե­հա­փառ հայ­րա­պետն իր ե­րախ­տի­քը հայտ­նեց մար­զի և քա­ղա­քի իշ­խա­նու­թյուն­նե­րին ա­ջակ­ցու­թյան հա­մար, այ­նու­հետև վե­րաօ­ծեց Սուրբ սե­ղա­նը։ Ե­պիս­կո­պոս­նե­րը կա­տա­րե­ցին Մկր­տու­թյան ա­վա­զա­նի, խո­րա­նի և ե­կե­ղե­ցու սյու­նե­րի օ­ծու­մը։ Գա­րե­գին 2-րդ կա­թո­ղի­կո­սը «Պահ­պա­նիչ» ա­ղոթ­քով օրհ­նեց Գրի­գոր Մով­սի­սյան և Նաի­րա Կա­րա­պե­տյան ա­մու­սին­նե­րին և ա­րա­րո­ղու­թյա­նը ներ­կա հա­վա­տա­ցյալ­նե­րին։ Այ­նու­հետև Մայր ա­թո­ռի կող­մից Գա­րե­գին 2-րդը նո­րաօծ ե­կե­ղե­ցուն նվի­րա­բե­րեց «Սուրբ Ծնն­դյան» սր­բա­պատ­կե­րը։ Գրի­գոր Մով­սի­սյա­նը պարգևատր­վեց Հա­յոց Ա­ռա­քե­լա­կան Սուրբ Ե­կե­ղե­ցու բարձ­րա­գույն` «Սուրբ Գրի­գոր Լու­սա­վո­րիչ» շքան­շա­նով։ Գրի­գոր Մով­սի­սյան և Նաի­րա Կա­րա­պե­տյան ա­մու­սին­նե­րը «Սուրբ Մա­րիա­նե» ե­կե­ղե­ցու վե­րա­կա­ռուց­ման բա­րե­րար­ներն են։
Նո­րաօծ ե­կե­ղե­ցում տր­վեց Սուրբ Պա­տա­րագ, նշ­խարք բա­ժան­վեց հա­վա­տա­ցյալ­նե­րի միջև, շա­տերն էլ ծն­կա­չոք օրհ­նու­թյուն էին ստա­նում քա­հա­նա­նե­րի կող­մից։ Իսկ բա­կում մա­տաղ էին բա­ժա­նում։
Վրեժ Ա­ՌԱ­ՔԵ­ԼՅԱՆ
Հ. Գ. Ման­րա­մաս­նե­րը`գա­լիք հա­մա­րում
Դիտվել է՝ 1899

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ