Հի­մա պահ­պա­նո­ղա­կա՞ն, թե՞ հե­ղա­փո­խա­կան

Հի­մա պահ­պա­նո­ղա­կա՞ն, թե՞ հե­ղա­փո­խա­կան
29.10.2019 | 00:42

Ե­րեկ խոր­հր­դա­րա­նի մշ­տա­կան հանձ­նա­ժո­ղով­նե­րում սկս­վեց 2020 թ. պե­տա­կան բյու­ջեի նա­խագ­ծի քն­նար­կու­մը։ Տն­տե­սա­կան հե­ղա­փո­խու­թյուն խոս­տա­ցած Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի կա­ռա­վա­րու­թյան ներ­կա­յաց­րած ե­կող տար­վա բյու­ջեն 4,9 տո­կոս տն­տե­սա­կան աճ է կան­խա­տե­սում։ Հա­մա թե հե­ղա­փո­խա­կան աճ է։ Ին­չու մե­կու­կես տա­րում իշ­խա­նու­թյու­նը չկա­րո­ղա­ցավ տն­տե­սու­թյունն այն­պի­սի զար­գաց­ման հուն տա­նել, որ ոչ թե հա­զիվ նա­խորդ­նե­րի ար­ձա­նագ­րած ցու­ցա­նիշ­նե­րին «ձգի», այլ գո­նե եր­կու-ե­րեք նի­շով բարձր տն­տե­սա­կան աճ ա­պա­հո­վի։


2020-ի բյու­ջեի թվե­րին հետևե­լիս, հարց է ա­ռա­ջա­նում. ե­թե թվա­յին ա­ռու­մով Հա­յաս­տա­նի գլ­խա­վոր ֆի­նան­սատն­տե­սա­կան փաս­տաթղ­թում ոչ մի էա­կան բե­կում չկա, ին­չու՞ մեր­ժե­ցինք նա­խորդ իշ­խա­նու­թյա­նը, չէ՞ որ հա­սա­րա­կու­թյան դժ­գո­հու­թյան հիմ­նա­կան պատ­ճա­ռը սո­ցիալ-տն­տե­սա­կան վի­ճակն էր։ Փո­ղոց դուրս ե­կած մարդ­կանց այն­քան էլ հե­տաքր­քիր չէր ու չէ՝ հայ-ռու­սա­կան, հայ-ա­մե­րի­կյան հա­րա­բե­րու­թյուն­նե­րը «փայ­լու՞ն» են, թե՞ ոչ, կա­ռա­վա­րու­թյան ան­դա­մը մե՞կ, թե՞ 2 մլն դրամ աշ­խա­տա­վարձ կս­տա­նա, նրանք ա­ռա­ջին հեր­թին մտա­ծում էին, որ ի­րենց կյան­քի պայ­ման­նե­րը պի­տի բա­րե­լավ­վեն։ Իսկ հի­մա ստաց­վում է, որ նա­խորդ իշ­խա­նու­թյունն այն­քան էլ վա­տը չէր այս ա­ռու­մով, պե­տա­կան բյու­ջեն կազմ­վում էր նույն տրա­մա­բա­նու­թյամբ, ինչ այ­սօր է։ Եվ սա բա­ռի բուն ի­մաս­տով, ո­րով­հետև և՛ նա­խորդ, և՛ այս բյու­ջեի ան­փո­խա­րի­նե­լի «հե­ղի­նա­կը» Ա­տոմ Ջան­ջու­ղա­զյանն է։ Բայց վեր­ջինս մե­ղա­վոր չէ, որ «ճամպ­րու­կով փո­ղե­րը» չեն գա­լիս պե­տա­կան բյու­ջե, դր­սի փո­ղերն էլ պե­տա­կան գան­ձա­րա­նի ճա­նա­պար­հը շփո­թել են։ Ի՞նչ ա­նի Ջան­ջու­ղա­զյա­նը, որ պե­տա­կան պարտ­քը շա­րու­նա­կում է ա­ճել և այս տա­րի կկազ­մի 7,3 մլրդ դրամ, չնա­յած պաշ­տո­նյան պատ­կե­րա­վոր հույս է տա­լիս՝ ռիս­կերն ա­վե­լի շատ դե­պի ներքև են, քան վերև։


Ի դեպ, բյու­ջեի նա­խա­գի­ծը ներ­կա­յաց­նե­լիս Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը ոչ մի ան­գամ չհի­շեց տն­տե­սա­կան հե­ղա­փո­խու­թյան մա­սին, ա­վե­լին, փաս­տեց. «Մենք բյու­ջեի հիմ­քում դնում ենք ոչ թե ա­մե­նա­լա­վա­տե­սա­կան կան­խա­տե­սու­մը, այլ ո­րո­շա­կի պահ­պա­նո­ղա­կան կան­խա­տե­սում՝ ա­պա­հո­վե­լու հա­մար մակ­րոտն­տե­սա­կան կա­յու­նու­թյու­նը»։ Պահ­պա­նո­ղա­կա՞ն։ Հի­մա տն­տե­սու­թյու­նը պահ­պա­նո­ղա­կա՞ն է, ի՞նչն եք պահ­պա­նում, կա­րո՞ղ է է­լի նա­խորդ­նե­րի ի­ներ­ցիան։ ՈՒ՞ր կո­րավ հե­ղա­փո­խու­թյու­նը։ Հի­մա ար­դեն հե­ղա­փո­խա­կան Փա­շի­նյանն ա­սում է. «Մենք ա­ռաջ­նորդ­վում ենք հայտ­նի սկզ­բուն­քով՝ надейся на лучшее, готовься к худшему»։ Փաս­տո­րեն, է­լի լավ ենք պր­ծել, կա­րող էր ա­վե­լի վատ էլ լի­նել։


Եվ որ­քան Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը «խո­րա­նում» է երկ­րի տն­տե­սու­թյան մեջ, այն­քան ա­վե­լի լավ է հաս­կա­նում՝ նախ­կին­նե­րի բյու­ջեն իր բյու­ջեից հու­սադ­րող էր։ Իսկ այս փաս­տը հա­սա­րա­կու­թյան աչ­քից մի ա­միս, մի տա­րի կա­րող ես թաքց­նել, բայց ոչ ա­վե­լի։

Ռու­զան ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱՆ

Դիտվել է՝ 575

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao