Աղոթարան

Աղոթարան
26.11.2019 | 00:06

Տե՛ր, կր­կին ու կր­կին առջևդ եմ դնում Իմ նա­մակ­նե­րը…

Ո­րոնք ի­ցիվ թե գր­ված լի­նեին

Քո Հո­գու ձայ­նով…

Սա­կայն աշ­խար­հի մա­սին են դրանք,

ՈՒ ան­հա­վա­տու­թյան,

ՈՒ ա­մեն տո­ղից հն­չում է միայն.

-Է­լի, է­լի լա­մա սա­բաթ­հա­նի….

Երբ վա­ղուց-վա­ղուց, Դ

ու Խա­չից ի­ջել,

Ցա­վից հոգ­նա­տանջ որ­բե­րիդ գր­կել,

Նրանց վեր­քե­րը լուռ բա­լա­սա­նել, Շն­ջա­ցել ես.

-Ձեզ որբ չեմ թող­նի:

Կար­մեն ԴԱՎ­ԹՅԱՆ

Դիտվել է՝ 1554

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao