Որքան տխուր եւ խռովեցնող է այս ամենը։
Խռովեցնող է ոչ միայն այն պատճառով, որ հայը հային թշնամի է դարձել, որ սրբություններն ու արժեքները այլևս արժեզրկված են...
«Ով ուզում է լինի, միայն Նիկոլը չլինի», «Նիկոլը թող հեռանա, հետո կորոշենք»: Այս և նույնաբովանդակ այլ «գաղափարներով են» տոգորված Հայաստանի բնակիչներից շատերը...
Մենք, որպես ժողովուրդ, կարծես ծնվել ենք խորհուրդ տալու ու խորհրդով ապրելու համար։ Մեզ թվում է՝ յուրաքանչյուր պահի մենք պիտի «ուղղենք» միմյանց ճանապարհը, պիտի «հուշենք», թե ինչպես է պետք վարվել, ինչպես խոսել, ինչպես քայլել...
Ռուսաստանի նախագահը ակնարկեց, որ իրենք կարող են հեռանալ տարածաշրջանից, և դա հայ ժողովրդի որոշումը պետք է լինի։
Մի կողմ դնենք ստամոքսատնտեսական խնդիրները, որոնք հայ ժողովրդի մի զգալի հատվածն առաջնային է համարում (չնայած, այդ հարցում էլ չի կարողանում հասկանալ վիճակը)...