Աղոթարան

Աղոթարան
25.02.2020 | 00:08
Երկինքն իջ­նում է,
Բայց մեր ոտ­նե­րը`
դեռևս կա­վից,
Ցե­խո­տում են լուրթ
կա­պույ­տը երկ­նի։
Ին­չու՞ է այդ­պես:
Վկա­նե­րի մեծ բազ­մու­թ­յու­նը լուռ,
Հպ­վում մեր սր­տին, սպա­սում է, որ
Բա­ժին ու­նե­նանք` երկ­նի հետ կռ­վում...
Կա­վը չի ջարդ­վում։
Ին­չու՞ է այդ­պես.
Ին­չու՞ չենք հաղ­թում մեր հո­ղե կեր­պին։
Ի՞նչ ա­նենք, ա­սա, Աստ­ված սի­րա­սուն:
Կար­մեն ԴԱՎԹ­ՅԱՆ
Դիտվել է՝ 2161

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ