«Իրատես» թերթն ու irates.am կայքը մեկնում են արձակուրդ: Թերթի հաջորդ համարը լույս կտեսնի սեպտեմբերի 6-ին, իսկ կայքը կթարմացվի սեպտեմբերի 2-ից:               
 

Ինչպե՞ս փորձանքն այդպես հեշտորեն Ֆրանսիա մտավ

Ինչպե՞ս փորձանքն այդպես հեշտորեն Ֆրանսիա մտավ
19.04.2019 | 01:21

Փարիզի Աստվածամոր տաճարն այրվեց: Այրվե՞ց, թե՞ այրեցին։ Ո՞վ համարձակվեց: Հիմա, երբ տաճարի մի մասը մոխրակույտի է վերածվել, դա արդեն էական էլ չէ: Այսօր անհնար է գտնել բանիմաց մեկին, որի հոգում Փարիզի Աստվածամոր տաճարի մոխրից չկա, որովհետև դա մարդ տեսակի ներքին սեփականությունն էր, անկախ նրանից՝ տեսե՞լ է այն, թե՞ ոչ:


Բայց ի՞նչը նպաստեց Ֆրանսիայի անուշադրությանը, ինչու՞ նա չկարողացավ պաշտպանել իր երկրի հպարտությունը, ինչպե՞ս փորձանքն այդպես հեշտորեն Ֆրանսիա մտավ:
2015 թվականի հունվարի 7-ին պետք է լույս տեսներ ֆրանսիական «Շառլ Հեբդո» (ֆր.՝ Charlie Hebdo) ամսագրի հերթական համարը, որում անդրադարձ էր կատարվելու նաև ֆրանսիացի գրող Միշել ՈՒելբեքի՝ նույն օրը լույս տեսած «Հնազանդություն» վեպին: Ամսագրի առաջին էջին զետեղված ծաղրանկարը մեկնաբանվում էր «Կախարդ ՈՒելբեքի գուշակությունները. 2015 թվականին ես կկորցնեմ ատամներս, իսկ 2022 թվականին ես արդեն ռամադանի պահքին եմ հետևում»: Ցավոք, հենց նույն օրը. «Շառլ Հեբդոյի» խմբագրությունը ահաբեկչության ենթարկվեց մուսուլման ծայրահեղականների կողմից, զոհվեց 12 մարդ, որոնց թվում՝ ՈՒելբեքի ընկերը՝ Բեռնար Մարին:


ՈՒելբեքն իր վեպով, որն անվանել է «քաղաքական ֆանտաստիկա», գուժում էր ֆրանսիական միջավայրի՝ ամեն վայրկյան մուսուլմանացման ու դրա վտանգների մասին, որին գրեթե ոչ ոք լուրջ չէր վերաբերվում: Վեպում տեսնում ենք չափազանց ժողովրդավարության բերած անդառնալի վնասները. հիշյալ ճանապարհով իշխանության է գալիս մուսուլման նախագահ և գլխիվայր շրջում քրիստոնեաբար ապրող Ֆրանսիան:
ՈՒելբեքին խոսելու առիթ էր տվել ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից հետո ահռելի ծավալների հասած ապաքրիստոնեությունը, որովհետև, սկսած այդ ժամանակաշրջանից, հարյուրավոր աղոթատեղիներ փակվեցին կամ վերածվեցին աշխարհիկ կենտրոնների:
Հավատացեք, որ ՈՒելբեքը ոչ մի նախադասությամբ չի վրիպել. Ֆրանսիան այսօր հեռու է բուն Ֆրանսիայից, տասնամյակներ շարունակ պետության կողմից հովանավորված այլասերությունը, անհասցե մարդկանց մուտքն ու դրանով պայմանավորված ներազգային հետընթացը, անբնական ժողովրդավարությունն ու մուլսուլմանացումն այդ երկիրը, ահաբեկչությունների ու լրտեսությունների առումով, խիստ խոցելի են դարձրել: Մի երևույթ, որի պտուղները օրերս քաղեց Ֆրանսիան, ավելի ճիշտ՝ ողջ աշխարհը՝ Աստվածամոր տաճարի հրդեհով. Փարիզը ծխում էր:


Ցանկացած երկրի, որտեղ ազգային պատկանելությունը մղված է երկրորդ պլան, որի ներկայացուցիչներն ավելի կաթոլիկ են, քան Հռոմի պապը, ամեն րոպե վտանգ է սպառնում, որովհետև կայուն ու անվտանգ է այն պետությունը, որի քաղաքացիները հայրենիքի ու հավաքականության զգացում ունեն, ինչը գրեթե իսպառ բացակայում է այսօրվա Ֆրանսիայում:
Ինչպես «Շառլ Հեբդոյի» խմբագրատան վրա հարձակումը, այնպես էլ Փարիզի Աստվածամոր տաճարի հրդեհը ապտակ էր ողջ քրիստոնյա աշխարհին, միաժամանակ սթափվելու և մտորելու հնարավորություն, ժողովրդավարության, մարդու ազատության և իրավունքների մասին ունեցած իր պատկերացումները վերանայելու հնարավորություն։


Գևորգ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ

Հ. Գ. Վատիկանյան կաթոլիկությանը գերազանցող մի «կաթոլիկություն» էլ այսօր Հայաստանում է բնավորվել, որի գցած սերմերը առողջ պտուղներ չեն տալու. մեզ ավելի պիտանի սերմեր են պետք:

Դիտվել է՝ 941

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao