«Խն­դիր չի կա­րող լի­նել, ե­թե կադ­րը հա­մա­ձայն է տար­վող քա­ղա­քա­կան կուր­սին»

«Խն­դիր չի կա­րող լի­նել, ե­թե կադ­րը հա­մա­ձայն է տար­վող քա­ղա­քա­կան կուր­սին»
25.10.2019 | 00:48

Ցան­կա­ցած պե­տու­թյան կա­յու­նու­թյան ե­րաշ­խի­քը հա­մա­կարգն ու կադ­րերն են, և ցան­կա­ցած հե­ղա­փո­խու­թյու­նից հե­տո այս եր­կու հար­ցե­րը սր­վում են, ին­չի շուրջ էլ ա­վե­լի ման­րա­մասն զրու­ցե­ցինք ԱԺ «Իմ քայ­լը» խմ­բակ­ցու­թյան ան­դամ ՍՈՍ Ա­ՎԵ­ՏԻ­ՍՅԱ­ՆԻ հետ։


-Սպա­սում ենք ռազ­մա­վա­րա­կան օ­րենք­նե­րի փա­թե­թի` կր­թու­թյան, գի­տու­թյան, ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան ո­լորտ­նե­րում,- ա­սաց պատ­գա­մա­վո­րը։- Կար­ծում եմ` խոր­հր­դա­րա­նի հիմ­նա­կան աշ­խա­տանք­նե­րից մե­կը պետք է լի­նի ռազ­մա­վա­րու­թյան մշա­կու­մը ըստ ո­լորտ­նե­րի։ Օ­րի­նակ, աշ­խա­տան­քի և սո­ցիա­լա­կան հար­ցե­րի նա­խա­րա­րու­թյու­նը լուրջ փո­փո­խու­թյուն­ներ է ա­րել կեն­սա­թո­շա­կի ուղ­ղու­թյամբ։ Որ­պես խոր­հր­դա­րա­նա­կան մե­ծա­մաս­նու­թյան ներ­կա­յա­ցու­ցիչ իմ հիմ­նա­կան նպա­տակն է ռազ­մա­վա­րու­թյուն­նե­րի ճշգր­տու­մը` սկ­սած ա­մե­նա­փոքր հար­ցե­րից, վեր­ջաց­րած մե­ծե­րով։ Վեր­ջա­պես, ցան­կա­ցած գործ ա­ռա­ջին հեր­թին պա­հան­ջում է ռազ­մա­վա­րու­թյան հաս­տա­տում, ին­չը նպաս­տում է այն հա­մա­կարգ­ված դարձ­նե­լուն։
-Ձեզ հետ այս հար­ցում դժ­վար է չհա­մա­ձայ­նել, սա­կայն քա­նի որ ռազ­մա­վա­րու­թյունն ու հա­մա­կար­գի ստեղ­ծումն ա­ռաջ­նա­յին եք հա­մա­րում, կար­ծում եմ, որ այդ մո­տե­ցու­մը շատ կարևոր է կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նում։ Սեպ­տեմ­բե­րյան հար­ցազ­րույց­նե­րից մե­կում նշել էիք, որ պետք է վե­րա­նայ­վի կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նը։ Ի՞նչ նկա­տի ու­նեք։
-Ա­յո, կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նում ևս պետք է մշակ­վի հս­տակ ռազ­մա­վա­րու­թյուն, և դա չի նշա­նա­կում, որ ես ա­սում եմ, թե ներ­կա­նե­րը լավն են կամ վատն են։ Ա­սե­լիքս հետևյալն է. այս­տեղ ևս պետք է այն­պի­սի ռազ­մա­վա­րու­թյուն մշակ­վի, որ կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյու­նը լի­նի խիստ։ Կար­ծում եմ, որ կադ­րե­րը պետք է անց­նեն վե­րա­պատ­րաս­տում, ին­չու չէ, ո­րոշ պա­րա­գա­նե­րում մենք կա­րող ենք աշ­խա­տան­քի հրա­վի­րել նաև մեր սփյուռ­քի հայ­րե­նա­կից­նե­րին։ Բա­ցի դա, մի կարևոր բան ևս ու­զում եմ նշել։ Նախ­կին հա­մա­կար­գի ժա­մա­նակ օ­րեն­սդ­րու­թյու­նը հնա­րա­վո­րու­թյուն չէր տա­լիս կադ­րեր գտ­նե­լու նեղ շր­ջա­նակ­նե­րից դուրս։ Օ­րի­նակ, հաշ­վեքն­նիչ պա­լա­տի ան­դամ լի­նե­լու հա­մար պա­հանջ­վում է կամ 10 տար­վա աու­դի­տո­րա­կան փորձ, կամ ա­վե­լի քիչ տա­րի­նե­րի փորձ, ե­թե կադրն աշ­խա­տել է այդ պա­լա­տում։ Նման մո­տե­ցու­մը ակն­հայ­տո­րեն ա­ռա­վե­լու­թյուն է տա­լիս այդ հա­մա­կար­գից ե­կած մարդ­կանց։
-Հի­մա աշ­խա­տան­քա­յին փոր­ձը պար­տա­դիր չէ՞ կադ­րեր ընտ­րե­լիս։
-Աշ­խա­տան­քա­յին փոր­ձը կարևոր է, բայց դրա հետ մեկ­տեղ պետք է հաս­կա­նալ, թե տվյալ կադ­րը, օ­րի­նակ, 10 տար­վա փորձ ու­նե­նա­լով ին­չով է զբաղ­վել. քիչ չեն դեպ­քե­րը, երբ տվյալ կադ­րը ա­վե­լի շատ զբաղ­ված է ե­ղել սուրճ խմե­լով։
-Նա­խա­րա­րու­թյուն­նե­րում վեր­ջին մե­կու­կես տա­րում կադ­րե­րի մեծ կր­ճա­տում է ե­ղել, Ձեր ա­սած սուրճ խմող­նե­րից պե­տու­թյունն ա­զատ­վել է։ Հի­մա ե­թե ե­ղած կադ­րե­րը լավն են, պետք է որ կադ­րե­րի ո­րա­կը բարձր լի­նի և աշ­խա­տանքն ար­դյու­նա­վետ։ Սա­կայն, ինչ­պես Դուք, այն­պես էլ Ձեր խմ­բակ­ցու­թյու­նից շա­տե­րը նշում են, որ կադ­րա­յին խն­դիր, այ­նուա­մե­նայ­նիվ, կա։
-Ա­յո, կադ­րա­յին խն­դիր միշտ կա։ Հի­մա ես պատ­րաստ­վում եմ օ­րեն­սդ­րա­կան նա­խա­ձեռ­նու­թյուն ներ­կա­յաց­նե­լու, ըստ ո­րի, թա­փուր պաշ­տոն­նե­րի հա­մար հայ­տա­րա­րու­թյու­նը չի կա­րող ծա­նու­ցում հա­մար­վել, ե­թե այն տե­ղադր­ված է տվյալ հիմ­նար­կի կայ­քում և «Հա­յաս­տա­նի Հան­րա­պե­տու­թյուն» օ­րա­թեր­թում։ Հայ­տա­րա­րու­թյու­նը պետք է տե­ղադր­ված լի­նի ըն­թեր­ցող­նե­րի մեծ շր­ջա­նակ ու­նե­ցող լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րում։
-Կադ­րա­յին հար­ցում Ձեր այս տրա­մա­բա­նու­թյու­նը կի­սու՞մ է «Իմ քայ­լի» վեր­նա­խա­վը։
-Հար­ցը ներ­կա­յաց­րել եմ, կա­րող եմ ա­սել, որ այն հաս­կաց­վել է, ճիշտ է, «ա­յո» կամ «ոչ» չի աս­վել, սա­կայն այդ օ­րի­նա­գի­ծը ԱԺ-ի տի­րույ­թում է։ Ձեզ մի պարզ օ­րի­նակ բե­րեմ. ե­թե խոր­հր­դա­րա­նում աշ­խա­տե­լու հայ­տա­րա­րու­թյան հա­մար հիմք է հան­դի­սա­նում խոր­հր­դա­րա­նի կայ­քը, իսկ կր­թու­թյան, գի­տու­թյան ո­լոր­տում նա­խա­րա­րու­թյան կայ­քը և «Կր­թու­թյուն» թեր­թը, և այս­պես շա­րու­նակ, պարզ չէ՞, որ տվյալ հայ­տա­րա­րու­թյու­նը հա­սա­նե­լի է լի­նե­լու այդ հիմ­նար­կի ներ­կա կամ նախ­կին աշ­խա­տող­նե­րի հա­մար։
-Ա­յո, «կադ­րերն են ո­րո­շում ա­մեն ինչ» խոր­հր­դա­յին ժա­մա­նակ­նե­րի կար­գա­խոսն ար­դիա­կան է բո­լոր ժա­մա­նակ­նե­րում։ Եվ ի­հար­կե, այս­տեղ կարևոր­վում է նաև փոր­ձը, ո­րը յու­րօ­րի­նակ դպ­րոց է ձևա­վո­րում նոր կադ­րե­րի հա­մար։ Ի՞նչ եք կար­ծում, նախ­կին իշ­խա­նու­թյան ժա­մա­նակ նա­խա­րա­րու­թյուն­նե­րում, գե­րա­տես­չու­թյուն­նե­րում աշ­խա­տող լավ կադ­րե­րի փոր­ձը ու­սա­նե­լի չէ՞ր լի­նի այ­սօր­վա կադ­րե­րի հա­մար։ Խոսքս նա­խա­րար­նե­րի մա­սին չէ, հաս­կա­նա­լի է, որ ա­ռա­ջին դեմ­քե­րը քա­ղա­քա­կան պաշ­տոն­ներ են։ Այ­սօր շատ գի­տակ կադ­րեր կան, որ, ա­յո, ե­ղել են ՀՀԿ ան­դամ, բայց ան­դա­մագր­վել են կու­սակ­ցու­թյա­նը ինչ­պես խոր­հր­դա­յին ժա­մա­նակ­նե­րում` պա­հան­ջից ել­նե­լով։ Ի վեր­ջո, այդ նույն ՀՀԿ-ա­կան­նե­րից շա­տե­րը նախ­կին ՀՀՇ-ա­կան­ներ էին։ Այ­սինքն, ժա­մա­նա­կը պա­հան­ջել է, որ ա­ռաջ գնա­լու հա­մար կու­սակ­ցա­կան լի­նեն։ Բայց նրանց աշ­խա­տան­քա­յին փոր­ձը և պատ­րաստ­վա­ծու­թյու­նը շատ օգ­տա­կար կա­րող են լի­նել, ին­չը, ցա­վոք, չի օգ­տա­գործ­վում։
-Հե­ղա­փո­խու­թյու­նից հե­տո մենք հս­տակ հայ­տա­րա­րել ենք, որ կադ­րե­րի ջարդ չի լի­նե­լու, փո­խել ենք միայն քա­ղա­քա­կան և հա­յե­ցո­ղա­կան պաշ­տոն­նե­րը։ Ինչ վե­րա­բե­րում է մյուս կադ­րե­րին, ա­պա որևէ խն­դիր չի կա­րող լի­նել, ե­թե այդ կադ­րը հա­մա­ձայն է այ­սօր տար­վող քա­ղա­քա­կան կուր­սին։ Սա­կայն մեկ ան­գամ ևս կրկ­նում եմ. մենք կադ­րա­յին բա­զան պետք է լավ ու­սում­նա­սի­րենք և ա­ռանձ­նա­կի ու­շադ­րու­թյուն դարձ­նենք մեր սփյուռ­քի հայ­րե­նա­կից­նե­րին` կադ­րե­րին։
-Հա­յաս­տա­նի դաշտն ար­դեն ու­սում­նա­սի­րել եք և պար­զել, որ կադ­րեր չկա՞ն։
-Ամ­բող­ջու­թյամբ չենք ու­սում­նա­սի­րել։
-Այդ դեպ­քում ին­չու՞ եք շեշ­տը դնում սփյուռ­քի կադ­րա­յին նե­րու­ժի վրա։ Իսկ ե­թե պարզ­վի, որ մենք շատ լավ կադ­րեր ու­նենք և նրանք այդ մո­տեց­ման պատ­ճա­ռով մնում են խա­ղից դու՞րս։
-Մեր կադ­րե­րը դուրս կմ­նան, թե ոչ. պե­տու­թյու­նը չպետք է լու­ծի աշ­խա­տան­քա­յին հարց։
-Պե­տու­թյու­նը պետք է աշ­խա­տա­տե­ղե­րի պայ­ման­ներ ձևա­վո­րի։
-Ե­թե պե­տու­թյու­նը հար­կե­րը նվա­զեց­նում է, ճա­նա­պարհ­ներ է կա­ռու­ցում և նման շատ այլ հար­ցեր է լու­ծում, դրա­նով իսկ ինք­նին նպաս­տում է աշ­խա­տա­տե­ղե­րի ստեղծ­մա­նը. սա է պե­տու­թյան խն­դի­րը։ Եվ երբ ես շեշ­տը դնում եմ սփյուռ­քի նե­րու­ժի վրա, դա չի նշա­նա­կում, որ դի­տար­կում ենք միայն այդ հնա­րա­վո­րու­թյու­նը։ Մենք պետք է վե­րա­նա­յենք և գնա­հա­տենք մեր ե­ղած կադ­րա­յին պո­տեն­ցիա­լը։ Մենք ու­նենք քա­ղա­քա­կան թիմ, հս­տակ քա­ղա­քա­կա­նու­թյուն, մյուս կող­մից, ի­հար­կե, վտան­գա­վոր է այն տրա­մա­բա­նու­թյու­նը, ըստ ո­րի մարդն աշ­խա­տել է նախ­կին իշ­խա­նու­թյան օ­րոք, հետևա­բար նրա­նից պետք է ձեր­բա­զատ­վել։ Սա ծայ­րա­հե­ղու­թյուն կլի­նի։ Կար­ծում եմ, այս վեր­ջին դեպ­քում ու­շադ­րու­թյուն պետք է դարձ­վի հայ­տա­րա­րագ­րե­րին, ե­թե մարդն աշ­խա­տել է բաժ­նի պետ, ստա­ցել է 150 հա­զար դրամ աշ­խա­տա­վարձ և հայ­տա­րա­րագ­րել է 100 հա­զար դո­լա­րի գու­մար, նա չպետք է աշ­խա­տի, ա­վե­լին, նրա­նով պետք է զբաղ­վեն հա­տուկ ծա­ռա­յու­թյուն­նե­րը։


Զրու­ցեց
Ժաս­մեն ՎԻ­ԼՅԱ­ՆԸ

Դիտվել է՝ 922

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao