Իտալական մոտիվներ / ՀՊԿՆ և Ռիտա Կուչե
 

Օսկանյանական «շաբաշ»` մորմոնական պորտապարին (աղանդների հովանու ներքո)

Օսկանյանական «շաբաշ»` մորմոնական պորտապարին (աղանդների հովանու ներքո)
22.06.2012 | 13:26

«Խայտառակություն է լինել այն տան որդին, որտեղից քո եղբայրները փախչում են, և փախչում են քո այն եղբայրները, որ հարյուրամյակներով կարոտի ու վերադարձի երգեր են ողբացել, և որոնց ճանապարհը հարյուրամյակներ շարունակ ու տարբեր երկրներով դեպի տուն է բերել…
Վտանգված է մեր գենոֆոնդը, ինչպես նաև` տարածքի այս փոքրիկ բեկորը, որը կոչվում է Հայաստան…»։
Հրանտ ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ:

ՋՈՆ ՀԵՖԵՌՆԻ ՏԱԳՆԱՊՆԵՐԸ

(Մեր հայրենիք, թշվառ, անտեր…)


Եվ այսպես. ինչո՞ւ էր տագնապում ԱՄՆ-ի դեսպան Ջոն Հեֆեռնը: Այդ ո՞ր մի ամբարիշտն է նրա թանին թթու ասել։ Քննենք։ Ի վերջո, ազատության (և շատ այլ «պուպուշագույն» բաների) պատվար երկրի դեսպանն է հուզվել. «Ես կասեի, որ ժամանակն է փոքր-ինչ անհանգստացնող: Այն փաստը, որ դա տեղի է ունենում քաղաքական այս ժամանակահատվածում, անհանգստացնող է»: Տագնապը մի տասը, տասներկու օր առաջ հնչել է «Ազատություն» ռադիոկայանով:
Իր հերթին «ուստա» Օսկանյանը երևույթը գնահատում է դիվանագետին վայել պաղ մտքով և երկիրը շենացնող ազնվազարմ հայորդու բորբ սրտով. «Միայն քաղաքական նպատակ հետապնդողը կարող է բարի մարդու բարի գործը վերածել քաղաքական մանրադրամի»: Կեցցե՛ս: Բայց և այնպես, ի՞նչն է, որ հուզում է վերոնշյալ տիարին պատվարժան, և մղում քաղաքականության «բոստանները»: «Քաղաքական այս ժամանակահատվածը», ամենայն հավանականությամբ, կապված է կամ Սիրիա ներխուժման ահագնացող վտանգի, կամ էլ Միշիկո Սաակաշվիլու հերթական ամերիկանացման հետ: Անշուշտ, կարելի է անվերջ զվարճանալ դրացի վրացու սերիալային հումորին վայել նախաձեռնություններով, սակայն փաստենք, որ Վրաստանում չկա «Սիվիլիթաս», և աղանդավորների գլխաքանակով նրանք շատ են զիջում մեզ:
Այո՜, ուշագրավ զարգացումներ են սպասվում: Այնպես որ, ապահովվում ենք հայրենական արտադրության զովացուցիչներով և անցնում գործի: Չէ՞ որ նախորդ մեր հրապարակումը ավարտվեց հետևյալ շեփորմամբ. «Այնպես որ, միանում ենք աշխարհացունց ահազանգին: Եղեք աննկուն, դիտեք ֆուտբոլային մարտերը և սպասեք մեր հաջորդ հրապարակմանը, և կանդրադառնանք, թե ինչ անկասելիությամբ են անտես և տեսանելի ուժերն անարգում հայ հասարակությանը»:

ՕՍԿԱՆՅԱՆԱԿԱՆ ԽԱՂԵՐԻ ԽԱՂԱԴՐՈՒՅՔՆԵՐԸ
(մորմոնների արշավը)


Կարծես 1991-ին էր, Ջոն Հանթսմանը ժամանում է Հայաստան և մեկ խորհրդանշական, այսպես կոչված, «փայտյա» սովետական ռուբլով գնում է հանրապետության խոշորագույն երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների գործարանը և սկսում է սպասարկել աղետի գոտու շինարարությանը: Հետո, նույնքան անսպասելի, լքում է ասպարեզը: Առջևում գերնպատակն էր` մորմոնականության հաստատումը Հայաստանում: Նշանավոր Կերի Քահը (կամ Գերի Կահ) իր «Աշխարհի գրավման ճանապարհին» գրքում, մասնավորապես, նշում է. «Մորմոնականությունն ունի ավելի քան չորս միլիոն անդամ և աշխարհի ամենահարուստ «եկեղեցին» է: Նրա ազդեցությունը, քաղաքականության և ազգային այլ հարցերում, ահավոր է»: Սա նշվել է բավականին վաղուց: ՈՒ երբևէ չի հերքվել: Այո: Գերի Կահի գիրքը տպագրվել է 20-րդ դարի վերջերին և ցնցել ԱՄՆ-ը, այնուհետև` աշխարհը: Աշխատության նախաբանում` «Ով է Գերի Կահը», խմբագիր և հրատարակիչ Գևորգ Յազըճյանը նշում է, որ նա ծնվել է հորվաթ հորից և գերմանացի մորից, նրանց ընտանիքը 1950-ին ներգաղթել է ԱՄՆ: Հաճախել է Անդերսոնի համալսարանը, մասնագիտացել գործարարության ղեկավարման և տնտեսագիտության մեջ: Շատ է ճամփորդել և 1984-ին հրավիրվել է «Աշխարհի սահմանադրություն և խորհրդարանական ընկերակցություն» համաժողովին, որտեղ նախապատրաստական աշխատանքներ էին տարվում... հիմնելու աշխարհի կառավարությունը: Այո՜...
Ի դեպ, որևէ, թեկուզ և հեռակա, կապ արդյո՞ք չի ուրվագծվում մեկ «փայտյա ռուբլով» հսկա գործարանը գնելու և Օսկանյանի հիշատակած «քաղաքական մանրադրամի» միջև: Ըստ իս, ուրվագծվում է: Եվ բավականին բուրումնավետ:
Բայց առաջ է գալիս ծաղկաքաղի անհրաժեշտությունը: Զի ահռելի են համաշխարհային դավադիր ուժերի ծրագրերն ու գործերը, արածն ու դեռ չարածը և այս ամենի անմիջական ազդեցությունը 3-րդ հանրապետության վրա: Ի մասնավորի, 1990-ին, համաձայն որոշ ազդու տվյալների, Լևոն Տեր-Պետրոսյանին իշխանության է բերել «300-ի կոմիտեի» խոշորագույն կազմակերպություններից մեկը` «Բրիտիշ պետրոլեումը» (British Petroleum): «300-ականների» ցանկում մի քանի խիստ ուշագրավ անվանումներ կան: Հիշենք նրանց և մեր անարգանքի տուրքը մատուցենք «ուստա» Օսկանյանին և այլոց:
1. «Ամերիկացիները` հանուն անվտանգ Իսրայելի»: 2. «Գանգի և ոսկորների ուխտ»: 3. «Սոցիալիստական ինտերնացիոնալ»: 4. «Գիտակցության չորրորդ վիճակի ակումբ»: 5. «Աստվածային անկարգության ուխտ»: 6. «ՈՒիլտոնի զբոսայգի»։ 7. «Եկեղեցիների համաշխարհային խորհուրդ»:

ՄՈՐՄՈՆԱԿԱՆ ԱԿԱՆ
(որոշում քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին)


4-ը մայիսի, 2012 թ., ք. Երևան


2011-ի մայիսի 31-ին ՀՀ ոստիկանությունում դիմում է ստացվել «Այլատյացության կանխարգելման նախաձեռնություն» ՀԿ-ի ղեկավար Արմինե Ադիբեկյանից` ուղղված ՀՀ ոստիկանապետին:
Դիմումատուն նշել է, որ Երևանի «Նոյյան տապան» գրախանութից ձեռք է բերել Լիբանանի Հանրապետության քաղաքացի, ՀՀ-ում կացության հատուկ կարգավիճակ ունեցող, Լիբանանի լրագրողների միության անդամ, պատմական գիտությունների թեկնածու Գևորգ Յազըճյանի խմբագրությամբ 2006, 2008 և 2009 թթ. հրատարակված «Սիոնի իմաստուններուն փրոթոքոլները», Գերի Կահի «Աշխարհի գրավման ճանապարհին» և «Ամերիկյան իմպերիալիզմը և իսրայելական սիոնիզմը Հայաստանի և հայության դեմ» գրքերը, ՀՀ քաղաքացի Արման Ղարիբյանի հեղինակությամբ 2001-ին հրատարակված «Մի պարզ ճշմարտություն» հասարակագիտական ակնարկը և ՀՀ քաղաքացի Վարազդատ Ավագյանի թարգմանությամբ 2008-ին հրատարակված Ջոն Քոլեմանի «300-ի կոմիտեն: Համաշխարհային կառավարության գաղտնիքները» գիրքը: Արմինե Ադիբեկյանը դիմումում նշել է, որ ուսումնասիրել է հիշատակված գրքերը և պարզել, որ Ջոն Քոլեմանի «300-ի կոմիտեն: Համաշխարհային կառավարության գաղտնիքները» պարունակում է ազգային անհանդուրժողականություն և «…կրոնական, էթնիկ և ռասայական խմբերի միջև թշնամանք հրահրող մտքեր ու ձևակերպումներ և առաջարկել է պատասխանատվության ենթարկել գրքերի կազմման և հրատարակության գործն իրականացնող անձանց»: Այո՜...
Եվ ահա մի նորօրյա հավատաքննիչ է լույս աշխարհ գալիս և թև ու թիկունք դառնում համաշխարհային «որբուկներին»: Ինչևէ, 2011-ի հունիսի 14-ին ՀՀ ոստիկանությունը նշանակում է հոգեբանա-լինգվիստական փորձաքննություն, որի կատարումը հանձնարարում է ՀՀ ԳԱԱ փորձաքննությունների ազգային բյուրոյին: Այստեղ նորաթուխ հավատաքննչուհու և աշխարհակործան «որբուկների» պաշտպանի հայցը մերժվում է: Հասկանալի է, հանցակազմի բացակայության պատճառով: Բռա՛վո: Բայց դե ո՞վ ունենա երրորդ հանրապետության երկրորդ նախագահի տրամաչափի թիկունք ու խափանարար գործեր չծավալի։ Չէ՞ որ երկրի թիվ 1 հյուրատունը` նշանավոր «Արմենիան», տեղակայված երկրի թիվ 1 հրապարակում, Քոչարյանի օրոք նվիրաբերվեց մորմոնական հանրահայտ «Մարիոթ» ցանցին։ Թերևս չզարմանանք, որ «Ավազակապետության կազմաքանդման» դղրդուն հռչակագրի ներքո ասպարեզ իջած և օր օրի ինքնաթլպատված շարժումը ևս սկիզբ առավ «Մարիոթ-Արմենիայում»։
Սա իր հերթին, իսկ մորմոնները ՀՀ-ում լայնածավալ հարձակման են անցել: Նրանց հավատքի կենտրոն Յուտայի նահանգում պատրաստվում են աղանդի սպասարկու-հոգեորսներ, ովքեր հայերենին տիրապետում են կատարելապես: Հետո դրանց թունաբեր վտառները հոսում են Հայաստան: Այս ամենն Օսկանյանը քաջ գիտի և իր գործունեությամբ հանդիսանում է նրանց հավատավոր հանցակիցը: Եվ հավատացեք, որ 2 միլիոնի յուրացում-լվացումն այս պարագայում կատարելապես կրավորական խնդիր է: Այստեղ մի շարք հարցեր են առաջ եկել, որոնք պարտավոր ենք հրամցնել Վարդան Օսկանյանին ու նրա անհայտ-հանրահայտ տիրակալներին: Մինչ դա մի իմաստուն խոսք հիշեցնելով. «Աստված պայքարի մեջ է սատանայի հետ, և մարդու սիրտն է ռազմադաշտը»: Սա Դոստոևսկին է ասել:
Իհարկե, ժամանակին գաղափարական մթին մղումները հիմք հանդիսացան Օսկանյան-Ծառուկյան «փարում-շուլալումին»: Ինչո՞ւ: Շատ պարզ։ Օսկանյանը մորմոնական ¥գուցե նաև այլ) կապիտալն է դարձրել «Սիվիլիթասի» բարեգործության հենք, Ծառուկյանը թուլաբաժին-նվիրատվություններով քաղաքական կայուն դրամագլուխ է ձեռք բերել և բարով-խերով խարջում է այն: Եվ երկուստեք խարխլում են նորանկախ մեր պետականության հիմքերը: Օսկանյանը, ըստ մեզ, առաջնորդվում է աշխարհաքաղաքական «ատկատի» սկզբունքով: Չէ՞ որ անգլիացի պատմաբան Գիբբոնը երջանիկ եզրակացրել է. «Պավլիկյան շարժումը ցնցեց Արևելքը և լուսավորեց Արևմուտքը»: Ժամանակն է, որ «լուսավորյալ Արևմուտքը» ցնցի-լուսավորի Հայաստանը` աղանդների համակարգված ներխուժմամբ: Բոլոր փառավոր հետևություններով հանդերձ:
Ծառուկյանը (ենթատեքստում փնտրեք 3-րդ հանրապետության 2-րդ նախագահի դժնի հայացքը) առաջնորդվում է ժողովրդական խոսքով. «Մեջտեղն ուտել, դուրսը պտտել»: Այսինքն` մինչ կոալիցիայի մյուս երկու անդամները (հասկանալի է` ՀՀԿ-ՕԵԿ տանդեմը) համաշխարհային, տարածաշրջանային և բուն հայաստանյան բռնկուն մարտահրավերների, դավի ու ցավի, նաև կառուցման և փլուզումների միջակայքում փորձում են կայացնել 3-րդ ազատ և ինքնիշխան հանրապետությունը, «Բարգավաճը» հայոց մոլորված «խալխի» աչքի լույսն է: Զի բազում փշեր է հանում նրա աչք-ունքից, հիգիենիկ պարագաներ է լայնասիրտ ցփնում, բուժում անասունների դաբաղն ու «թագավորախպերական բլդուղ» անում (թոշակավորում) առաջատար մարզիկներին: Երբեմն էլ` մարզուհիներին:
Բայց և այնպես բաց է խնդիրը: Գուցե «կորզե՞նք» Ծառուկյանից գազի ներկրման մենաշնորհը ու տեսնենք, թե քանի ժամից նա կդադարեցնի «հայրենանվեր» ձեռնարկները: Այո՜...

ՎԵՐՋԱԲԱՆ-ԿԱՐԿՈՒՏ
(հուզախռով եզրահանգում)


Եթե տիար Օսկանյանը «Սիվիլիթասի» միջոցներով, զորօրինակ, վերահրատարակի «Սիոնի իմաստունների փրոթոքոլները», «Աշխարհի գրավման ճանապարհին», «Ամերիկյան իմպերիալիզմը և իսրայելական սիոնիզմը Հայաստանի և հայության դեմ», «300-ի կոմիտեն: Համաշխարհային կառավարության գաղտնիքները» գրքերը, այնուհետև սեփական միջոցներով երեք հանրային արտաքնոց հիմնի Երևանում և չորս գլուխ մերուն խոզ նվիրաբերի չորս սահմանամերձ գյուղերի, կարող է արդեն հանգիստ խղճով քնանալ, որպես աղվորիկ մի մանչ:


Վրեժ ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ

Հ. Գ.- Բայց գուցե ժամն է հսկա մի ցախավելով քշելու սիֆիլիսային նենգությամբ երկիրն ասպատակած աղանդավորական տականքին։ Քշել ուղիղ դեպի ՈՒիլտոնի զբոսայգի։ Գանգի ու ոսկորների ուխտավորների հետ թրև գալու։

Դիտվել է՝ 4234

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao
Natalia Oreiro in Yerevan