Alexander Romanovsky - Armenian STATE Symphony OrchestraYerevan Perspectives
 

«Գնում էին Մոսկվա, մի «չամադան» կոնյակ էին տանում, գործերը դզում էին, հետ գալիս»

«Գնում էին Մոսկվա, մի «չամադան» կոնյակ էին տանում, գործերը դզում էին, հետ գալիս»
11.07.2014 | 00:20

«Քանի որ Երևանի ՋԷԿ-ը, որը որևէ շահույթ չունի, բայց պարբերաբար պետք է կանգնի վերանորոգման, այդ ծախսերը մարելու համար հոսանքը բարձրացրին,- էլեկտրաէներգիայի սակագնի թանկացման առնչությամբ երեկ «Իրատես de facto» ակումբում ասաց Հանրային խորհրդի անդամ, քաղաքական գործիչ ԱՐՇԱԿ ՍԱԴՈՅԱՆԸ, բնութագրելով ատոմակայանի վիճակը։- Ամեն Աստծո օր վախենում եմ, որ ատոմակայանին մի բան չպատահի, ու Հայաստանում մի հատ էլ Չեռնոբիլ չլինի: Այս վտանգը մինչև 2026-ը կախված պիտի լինի հայ ժողովրդի գլխին: Էդ վտանգավոր ատոմակայանին պիտի հետևեն, որ գոնե էսօր չտրաքի, վաղը տրաքի: Պարզվում է, որ ատոմակայանի վերանորոգման ծախսերն էլ հայ ժողովուրդը պիտի հոգա»:
Իրեն բնորոշ բառուբանով 4-րդ խոսափողի երբեմնի «տիրակալը» նշեց, որ եթե անգամ ենթադրենք, թե ինչ-որ «դեպքի» պատճառով է թանկացում լինում, պետք է այն լինի ժամանակավոր: «Երբ էդ անտեր ատոմակայանը սկսի աշխատել, կամ անձրևները սկսեն նորմալ գալ, գինը պետք է նորից վերադառնա հնին: Գրեք, որ թանկացումը ժամանակավոր է: Հազար անգամ ես պահանջել եմ սա, ասել եմ հանձնաժողովի նիստում, փոխարենն ասում են` ուրիշ դեպքեր էլ կան: Է՜, կրա՞կն ենք ընկել»,- հեգնախառը նկատեց ակումբի հյուրը, շեշտելով, որ աշխարհում էլեկտրաէներգիայի ոլորտն օրեցօր կատարելագործվում է, գներն էլ նվազում են, իսկ մեզանում ամեն տարի թանկացում է լինում:
Բանախոսը կարծում է, որ այս իրավիճակն ամենից շատ ձեռնտու է ռուսական կողմին, իսկ մեր պաշտոնյաները հլու-հնազանդ ենթարկվում են նրանց: «Այս կարգի նեոգաղութացում, ազգային դավաճանություն, որ կատարում է հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովը, անթույլատրելի է: Ժամանակին մեր մինիստրները, գործարանների տնօրեները գնում էին Մոսկվա, մի «չամադան» կոնյակ էին տանում, գործերը դզում էին, հետ գալիս: Էսօր Հայաստանում տեղակայված իրենց գործակալները մերոնց են մի «չամադան» կոնյակ տալիս, ու հայ ժողովրդի ունեցվածքը հանձնաժողովը տալիս է ռուսներին: Էսպես ո՞նց կլինի»,- տարակուսեց ՀԽ անդամը և հավելեց, որ մի ճամպրուկ «կոնյակը», իհարկե, խոշոր գումարն է: Ավելին, պարոն Սադոյանն իրավիճակը փորձեց ներկայացնել նաև ժողովրդական ասացվածքով. «Եթե գողը տնից լինի, եզը երդիկից կելնի»: «Հանրային շահերի պաշտպանությանը կոչված անկախ հանձնաժողովը ծառայում է օտարին, որն այլ կերպ, քան ազգային դավաճանություն, չեմ կարող չհամարել»,- փաստեց քաղաքական գործիչը և առկա իրավիճակից ելքը համարեց նախ հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովի լուծարումը, ապա քաղաքացիական հասարակության ակտիվացումը, չորրորդ իշխանության ակտիվ պայքարը և ստորագրահավաք անելն ու դատարան դիմելը: «Ինձ ասում են՝ լա՜վ, է՛լի, պարոն Սադոյան, էդքան խոսում եք, որ ի՞նչ, ի՞նչ օգուտ: Հլը պատկերացնո՞ւմ եք, որ չխոսեի, բողոքող չլիներ, եկող տարի քսան տոկոսով կթանկացնեին»,- վստահեցրեց բանախոսը և նման հարցերում կարևորեց արտաքին «աուդիտը», քանի որ մեր ներսինը` հայկականը, շատ հնարավոր է «կոնյակի շշերի» ճամպրուկով այլ ուղղություն է բռնել:
«Հայաստանի բյուջեից պետք է այդ ծախսերը մարվեին, բայց էդ 4 դրամների իննսուն տոկոսը գնում է Հայաստանից դուրս: Չորս դրամից ոչ մի կաթիլ համարյա չի մնում: Հայաստանում հոսանքի գինը բարձրացնելով, ընդամենը դրա հինգ-վեց տոկոսն է մնում ատոմակայանը սարքելու համար, առյուծի բաժինը ռուս տերերը տանում են իրենց: Իսկ եթե Հայաստանը սեփական միջոցներով է հոգում այդ ծախսերը, նրանք այստեղից գումարներ չեն տանում»,- հավաստիացրեց Արշակ Սադոյանը, ավելացնելով, որ ոլորտում հսկայական «մեքենայություններ» կան:
90-ականներին մշտապես հանրային կյանքը «ցնցող» Արշակ Սադոյանը «մազութի գործը» և հոսանքի հողակցումը, բնականաբար, չէր կարող շրջանցել, ու նա հետադարձ հայացքով վերստին ներկայացրեց կատարվածը: «Խավարի այդ տարիներին, երբ լույս էին տալիս, սաղ թաղը գոռում էր` լույսը տվին, լույսը տվին: Մի խոսքով, սարսափելի վիճակ էր, քաղաքում ավտո չկար, տրոլեյբուսները հրելով էին տանում, քանի որ հոսանք չկար: Մեկ էլ հանկարծ բացում ենք փաստաթղթերը ու պարզվում է, որ համարյա այնքան էներգիա է արտադրվում, որքան հովհարային անջատումներից հետո: Մենք էլ ասում էինք` ախպե՛ր, էդ ի՞նչ եղավ էդքան էներգիան: Իրականում ուղղակի գրում էին, բայց չէին արտադրում»,- վերհիշեց այս գործում ժամանակին տեղը տեղին «խորացած» նախկին պատգամավորը և շարունակեց, որ այդ տարիներին Սևանա լճի մակարդակը իջավ շուրջ 83 սմ-ով: «Ոչ մի տեղ մազութ ու գազ չէր վառվում: Բայց հանկարծ պարզվում է, որ Հայաստանը Ռուսաստանից ստացել է 205 հազար տոննա մազութ: Մենք էլ նստում հաշվում էինք՝ մի ցիստեռնը 60 տոննա է տանում, ու պարզվեց, որ Հայաստանի ճանապարհների ողջ երկարությունն այդքան չի լինում: Էդ ո՞նց եք բերել, էն էլ բլոկադայի ժամանակ, երբ բոլոր ճանապարհները փակ էին: Ասում էին` ավտոներով ենք բերել: Ասում էինք` մարդ, բենզին ու նավթ չեք կարող բերել, էլ ուր մնաց մազութ: Արդյունքում վճարում էին Հայաստան չեկած մազութի համար»,- փաստեց բանախոսը` ընդգծելով, որ իրականում Հայաստանի փողերով մազութն առնում էին Ռուսաստանից, վերջինս այդ մազութը ծախում էր ՈՒկրաինային, Մոլդովային, Բուլղարիային, և ստացած գումարը կիսվում էր ռուս պաշտոնյաների և հայ ղեկավարների միջև, բայց այդ ամենը ձևակերպվում էր որպես պարտք Հայաստանի վրա: «Էնքան այդ պարտքը գումարվեց, որ վերջում «գույք՝ պարտքի դիմաց»-ով հայտնի է ինչեր Հայաստանից վերցրին, ներառյալ Սևան-Հրազդան կասկադը: Այ, մազութ լափելը սա էր»,- արձանագրեց Արշակ Սադոյանը, շեշտելով, որ այս գործով դիմել էր դատախազություն, սակայն բացահայտել են միայն «մանր-մունր մեքենայությունները»:
Լրագրողների դիտարկմանը, թե հոսանքն ինչ եղավ այդ տարիներին, բանախոսը շեշտեց. «Էլեկտրաէներգիա չի արտադրվել, ուղղակի թղթի վրա գրել էին: Երբ հարցնում էինք, թե ինչ է եղել այսքան էներգիան, ասում էին` երևի մեկը հողակցել է: Եթե այդքան արտադրված էներգիան հողակցվեր, Հայաստանի սաղ հողը դռռալու էր»:
Անցնելով հոսանքի քաղաքական բնույթին և իշխանությունների այն հայտարարություններին, թե իրենք ժողովրդի թշնամին չեն, և այս թանկացումը հաշվարկված է, քաղաքական գործիչը նշեց, որ ամեն ինչ պայմանավորված է անձնական շահով: «Իրենց էլ է ձեռնտու, որ մարդիկ լավ ապրեն, փող ունենան, առևտուր անեն, լֆիկները լավ էլ կապրեն: Բայց եթե այդ ամենը պետք է լինի իրենց գրպանների հաշվին, արտագաղթի մասին «դարդ» անելով, կասեն՝ դե լավ, էլի, մեկ մլն դոլարը ի՞նչ կանի Հայաստանին: Ինձ շատ են ասում՝ էդքան խոսելով, պարոն Սադոյան, ինչի՞ տեր դարձաք, չաշխատեցիր ամառը, ասա, ինչն է պատճառը: Էս մարդիկ էլ մտածում են այլ կերպ՝ եթե հիմա հնարավորություն ունեն, աշխատեն, մեկ է, երկիրը ոնց էլ լինի կդիմանա»,- գործող իշխանությունների մասին ասաց նախկին պատգամավորը և գրեթե նույնը վերագրեց նաև նախորդներին, մասնավորապես՝ նախկին վարչապետ Հրանտ Բագրատյանին: «Բուլղարիային վաճառվող մազութի փողի շուրջ մեկ մլն դոլարը գալիս հասնում էր Հրանտ Բագրատյանին: Հիմա երբ այդ մեկ միլիոնը չկա, Հրանտ Բագրատյանը մտածում է՝ մի բան անենք, որ ժողովրդի համար լավ լինի»:


Ռուզան ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Դիտվել է՝ 907

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao