Մինչև ուր կա­րող է հաս­նել իշ­խա­նու­թ­յան անմ­տու­թ­յու­նը

Մինչև ուր կա­րող է հաս­նել  իշ­խա­նու­թ­յան անմ­տու­թ­յու­նը
03.12.2019 | 02:04
Սահ­մա­նադ­րա­կան դա­տա­րա­նի շուրջ թն­ջու­կը գնա­լով նոր ե­րանգ­ներ է ստա­նում։ Այս շա­բաթ խոր­հր­դա­րա­նա­կան­նե­րի քն­նարկ­մանն է ներ­կա­յաց­վե­լու ՍԴ-ն վե­րաձևե­լու հեր­թա­կան գա­ղա­փա­րը՝ ան­հե­թեթ նա­խագ­ծի տես­քով։ Մշակ­վել է ՍԴ դա­տա­վոր­նե­րի բա­ցա­ռա­պես կա­մա­վոր սկզ­բուն­քով վաղ կեն­սա­թո­շա­կի անց­նե­լու ըն­թա­ցա­կարգ՝ սո­ցիա­լա­կան ե­րաշ­խիք­նե­րի պահ­պան­մամբ: Այ­սինքն, ե­թե մինչև 2020-ի հուն­վա­րի 31-ը դա­տա­վո­րը հրա­ժա­րա­կան ներ­կա­յաց­նի, նրա լիա­զո­րու­թյուն­նե­րի դա­դա­րե­ցու­մից հե­տո, մինչև Սահ­մա­նադ­րու­թյամբ սահ­ման­ված պաշ­տո­նա­վար­ման տա­րի­քը լրա­նա­լը նրան հատ­կաց­վե­լու է կեն­սա­թո­շակ՝ հրա­ժա­րա­կա­նի պա­հին ստա­ցած պաշ­տո­նա­յին դրույ­քա­չա­փի ու հա­վե­լավ­ճա­րի չա­փով: Այ­սինքն, ՍԴ դա­տա­վոր­նե­րը վճար­վե­լու են ո­չինչ չա­նե­լու հա­մար, ինչ է թե օր­վա իշ­խա­նու­թյու­նը սե­փա­կան քմա­հա­ճույ­քով վե­րա­դա­սա­վո­րում­ներ ա­նի ՍԴ-ում։ Մեր երկ­րում, երբ օր­նի­բուն աշ­խա­տող մար­դիկ ար­ժա­նա­պա­տիվ աշ­խա­տա­վարձ չեն ստա­նում, ո՞վ է ո­րո­շել, որ ՍԴ նախ­կին դա­տա­վո­րը հար­կա­տու­նե­րի հաշ­վին ո­չինչ չա­նե­լու հա­մար բարձր կեն­սա­թո­շակ պի­տի ստա­նա։
Շատ հե­տաքր­քիր է, թե ա­ռա­ջինն ո՞վ է այս­պի­սի միտք հղա­ցել։ Ստաց­վում է՝ հա­նուն իշ­խա­նու­թյան ցան­կու­թյան ի­րա­գործ­ման կա­րե­լի է ան­գամ այս­պի­սի ան­միտ նա­խա­գիծ մշա­կել։ Բայց այս ա­մե­նում շատ կարևոր մի հան­գա­մանք կա. որ­քան շատ է Նի­կոլ Փա­շի­նյանն ու­զում «բուդ­կա» ո­րա­կած ՍԴ-ն ի­րե­նով ա­նել, այն­քան նպա­տա­կին հաս­նե­լու մի­ջոց­ներն ան­հե­թեթ են դառ­նում։ Կու­զե­նա` բո­լոր դա­տա­վոր­նե­րին ո­չինչ չա­նե­լու հա­մար ցմահ բարձր թո­շակ կսահ­մա­նի, կու­զե­նա՝ կպա­հի ու կփայ­փա­յի ՍԴ այն­պի­սի դա­տա­վո­րի, որ ան­գամ ՍԴ չի մտ­նում, նիս­տե­րի չի մաս­նակ­ցում, բայց հա­ճույ­քով օգտ­վում է ծա­ռա­յո­ղա­կան մե­քե­նա­յից, աշ­խա­տա­վարձ ստա­նում։ Այ­սինքն, այս իշ­խա­նու­թյունն ու­նի ար­դեն նա­խա­դեպ, երբ ա­նու­նով ՍԴ դա­տա­վոր ու­նեն, բայց աշ­խա­տա­վարձ է ստա­նում հար­կա­տու­նե­րի հաշ­վին՝ ո­չինչ չա­նե­լու հա­մար։ Հի­մա խն­դիր է դր­ված մյուս­նե­րին ու­ղար­կել այդ­պի­սի վա­յել­քի և աշ­խա­տան­քի վե­րա­դարձ­նել մեկ մար­դու՝ Վա­հե Գրի­գո­րյա­նին։ Բայց այդ­պես էլ մութ մնաց, թե ին­չու է Սահ­մա­նադ­րա­կան դա­տա­րանն այդ­քան շատ պետք Փա­շի­նյա­նին։ Ճիշտ կլի­նի հենց նրա­նից լսել ի­րա­կան պա­տաս­խա­նը, թեև այդ ա­ռու­մով մեծ հույ­սեր չկան։
Ռու­զան ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱՆ
Դիտվել է՝ 1410

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao