«Փաստ չէ, որ ռուս խաղաղապահների հեռանալը Լեռնային Ղարաբաղից նույնական է Ռուսաստանի դուրս գալուն կովկասյան աշխարհաքաղաքական խաղից։ Անդրկովկասի նշանակությունը չափազանց մեծ է Եվրասիայի և, մասնավորապես, Մոսկվայի համար: Կարելի՞ է խոսել Ռուսաստանի նահանջի մասին, թե՞ իրականում մենք խոսում ենք կովկասյան տարածաշրջանային անվտանգության ողջ համակարգի վերագործարկման մասին: Մոսկվայի վիճակն ամենևին էլ այդքան անհուսալի չէ»,- ասել է ռուս քաղաքագետ Սերգեյ Մարկեդոնովը։                
 

Խաչիկ Դաշտենցի ծննդյան օրն է

Խաչիկ Դաշտենցի ծննդյան օրն է
25.05.2023 | 21:47

Վերջապես ո՞վ է նա՝ տաղանդավոր արձակագի՞ր, նույնքան տաղանդավոր բանաստե՞ղծ, նույնքան տաղանդավոր թարգմանի՞չ, նույնքան...

Չէ՛, հազար անգամ չէ՛. նա պարզապես Էրգրի Աստվածներից է, արել է այնքան, ինչքան ամենակտրիճ ֆիդայապետը:

Հայրենիքը ժողովուրդն է պահում-պահպանում, բայց կերտում են ուժեղ անհատները։ Նրանք են ալմաստահումքը ադամանդ դարձնում, ազգային արժեք ստեղծում։ Այդպիսին է Խաչիկ Դաշտենցը՝ մշեցի մի որբ տղա, ով մնաց իբրև ոգու սրբազան հաց՝ «Հարդը գնում է, ցորենը՝ մնում»։ Նա «Սասնա Ծռեր» էպոսից է ծնվել, նրա մի ոտը Էրգրում է, մյուսը՝ այստեղ․․․

Դաշտենցը իր գրականությունը դարձրեց հաց ու նշխարի պես բաժանեց հայ զինվորին:

Այսօր Հայոց սահմաններում Խաչիկ Դաշտենցը կռվում է իր ամենազոր զենքով՝ հատկապես «Ռանչպարների կանչը» վիպասքով:

Իսկ մենք, ինչպես որ մեր զինվորին, նաև Խաչիկ Դաշտենցին, ցավոք հիշում ենք առիթից-առիթ...

Այսինքն՝ մենք, ցավոք, ապրում ենք առիթից–առիթ:

Բայց չէ՞ որ մեր կյանքն ամենից առաջ մեր չընդհատվող հիշողությունն է:

Է՜, նույնիսկ ջուրը մշտական հիշողություն ունի, երևի քարն էլ:

Իսկ մե՞նք...

Քարից էլ շատ ենք քարացել:

Ազգային ջոջերի ընչաքաղցության, թուղթ մրոտողների, պատեհապաշտ գրչակների, շանտաժիստ ու տիտղոսներ թռցնող բազում մտավորական կոչվածների շահամոլ շքահանդեսում գալարվում է մեծագույն գրողի զարմացած ու զայրացած հոգին:

Վարպե՛տ, ներողամիտ եղիր...

Արարի՛չ, ներիր մեր մեղքերը, որ գոնե կարողանանք ապաշխարել և ազգ մնալ:

Արդ այսօր ու միշտ, երբ աշխարհի և ներքին ցուրտ փոթորիկները կուզենան մեր հոգին ու տաճարները թալանել, հիշելու ենք Խաչիկ Դաշտենցի մարգարեական խոսքը՝ «․․․Հովի բերածը հաճախ Փոթորիկն էլ չի տանի․․․»։

Վրեժ ՍԱՐՈՒԽԱՆՅԱՆ

Դիտվել է՝ 16632

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ