«Վար­չա­պետն անգ­րա­գետ ու պրի­մի­տիվ ձևով ոչ թե իր թեր­թը, այլ եր­կիրն է խմ­բագ­րում»

«Վար­չա­պետն անգ­րա­գետ ու պրի­մի­տիվ ձևով ոչ թե իր թեր­թը, այլ եր­կիրն է խմ­բագ­րում»
27.09.2019 | 00:48

«Մեծ գա­վա­ռա­կան թատ­րո­նում ենք ապ­րում, որ­տեղ խա­ղաց­վող բե­մադ­րու­թյու­նը լի է պա­թո­սով ու տար­բեր է­մո­ցիա­նե­րով, բայց ա­ռանձ­նա­պես բո­վան­դա­կու­թյուն չու­նի, ու որևէ մե­կը չի կա­րող ա­սել՝ ին­չով է ա­վարտ­վե­լու»,- «Ի­րա­տե­սի» հետ զրույ­ցում նման տե­սա­կետ հայտ­նեց ՀՀԿ-ա­կան նախ­կին պատ­գա­մա­վոր ԿԱ­ՐԻ­ՆԵ Ա­ՃԵ­ՄՅԱ­ՆԸ: Ինչ վե­րա­բե­րում է գլ­խա­վոր դե­րա­կա­տա­րին, ա­սում է, թե Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նին ա­նընդ­հատ հե­տապն­դում է ա­ռա­ջի­նը, միա­կը և ան­նա­խա­դե­պը լի­նե­լու մո­լուց­քը: Ա­ճե­մյա­նը հա­մե­րաշխ է Փա­շի­նյա­նի՝ ան­նա­խա­դե­պու­թյան սինդ­րո­մի հետ, ո­րով­հետև վար­չա­պե­տի ա­րած բո­լոր քայ­լերն իս­կա­պես ան­նա­խա­դեպ են. «Ան­նա­խա­դեպ էր, օ­րի­նակ, հան­գա­ման­քը, երբ ԱՄՆ-ում Հայ ա­ռա­քե­լա­կան ե­կե­ղե­ցուն ու նրա սպա­սա­վոր­նե­րին ծն­կի բե­րե­լու մա­սին հայ­տա­րա­րեց, այն դեպ­քում, երբ գի­տենք՝ դա­րե­րի ըն­թաց­քում ով­քեր են ցան­կա­ցել ծն­կի բե­րել ե­կե­ղե­ցին: Դրանք մեր թշ­նա­մի­ներն են ե­ղել, մեր պե­տու­թյան ու հա­վատ­քի դեմ: Կամ հայ­տա­րա­րում է, թե ադր­բե­ջան­ցի ժո­ղովր­դի հա­մար էլ պի­տի ըն­դու­նե­լի լի­նի Ար­ցա­խի հիմ­նա­հար­ցի կար­գա­վո­րու­մը: Ինչ­պե՞ս կա­րե­լի է նման բան ա­սել տա­րի­ներ ի վեր հա­յա­տյա­ցու­թյան քա­րոզ տա­նող ադր­բե­ջա­նա­կան իշ­խա­նու­թյա­նը, երբ Ար­ցա­խի ժո­ղո­վուր­դը վա­ղուց ինք­նո­րոշ­վել է: Ան­նա­խա­դեպ է նաև այն, որ վար­չա­պետ Փա­շի­նյանն իշ­խա­նու­թյան գա­լուց հե­տո հան­րա­հա­վաք է նա­խա­ձեռ­նում, ին­չը, ըստ տրա­մա­բա­նու­թյան, ընդ­դի­մու­թյան մե­թո­դի­կան է: Պայ­քա­րում է նախ­կին­նե­րի, իր բե­րած մարդ­կանց ու բո­լո­րի դեմ: Ան­նա­խա­դեպ եմ հա­մա­րում Բա­կո Սա­հա­կյա­նին Ան­կա­խու­թյան տո­նին ինչ-որ մե­կի շուր­թե­րով մարզ­պետ հայ­տա­րա­րե­լը: Այդ­պի­սի հայ­տա­րա­րու­թյուն մեր որևէ ղե­կա­վա­րի դեպ­քում չէր կա­րող լի­նել, իսկ դա հս­տակ ազ­դակ է»:

Կա­րի­նե Ա­ճե­մյա­նի հա­մար ան­նա­խա­դեպ է նաև, երբ երկ­րի վար­չա­պե­տը հայտն­վում է մեծ երկ­րում ու, վար­կա­բե­կե­լով նախ­կին նա­խա­գա­հին, ա­սում, թե նրա նկատ­մամբ քրեա­կան գոր­ծեր են հա­րուց­ված, այ­նինչ, հե­տո ՀՔԾ-ն հայ­տա­րա­րու­թյուն է տա­րա­ծում, որ Սերժ Սարգ­սյա­նի, Մի­քա­յել Մի­նա­սյա­նի նկատ­մամբ որևէ քրեա­կան գործ չի հա­րուց­վել:
«Պա­տաս­խա­նատ­վու­թյան զգա­ցում չու­նե­նալ ու նման բան հայ­տա­րա­րել՝ ա­ռա­ջի­նի, միա­կի ու ան­նա­խա­դե­պի մո­լուց­քով տար­ված լի­նե­լու վկա­յու­թյուն է: ՀՀ երկ­րորդ նա­խա­գահ Ռո­բերտ Քո­չա­րյանն ա­նա­զա­տու­թյան մեջ է, և հար­ցը որևէ ձևով լու­ծում չի գտ­նում: Սա վրեժխ­նդ­րու­թյան, քա­ղա­քա­կան սպառ­նա­լիք­նե­րի հետևանք է: Մյուս կող­մից՝ մեծ եր­կր­նե­րի հա­մար մենք այ­սօր որևէ ար­ժեք չենք ներ­կա­յաց­նում, նույ­նիսկ մեր ա­նու­նը չի տր­վում կարևոր մի­ջո­ցա­ռում­նե­րի ժա­մա­նակ, մենք մե­կու­սաց­վել ենք: Բայց տա­րի­նե­րով աշ­խա­տել ենք մեր հե­ղի­նա­կու­թյու­նը բարձ­րաց­նե­լու վրա, ինչն այ­սօր սրըն­թաց կեր­պով ան­կում է ապ­րում: Անգ­րա­գետ ու պրի­մի­տիվ ձևով վար­չա­պե­տը խմ­բագ­րում է ոչ թե իր թեր­թը, այլ եր­կի­րը, ին­չը կա­րող է սար­սա­փե­լի հետևանք­ներ ու­նե­նալ: Այն մար­դիկ, որ ան­տե­ղյակ են, շատ չեն կար­դում, պա­կաս տե­ղե­կաց­ված են, չգի­տեն ի­րա­կա­նու­թյու­նը, իմ ա­սած­նե­րի հետ կա­րող են չհա­մա­ձայ­նել, հոռետես ան­վա­նել ինձ, բայց իմ բո­լոր ա­սած­ներն ի­րա­կան մտա­հո­գու­թյուն են: Մենք մտա­հոգ­ված ենք թե՛ մեր ե­րե­խա­նե­րի ա­պա­գա­յով, թե՛ Ար­ցա­խի ա­պա­գա­յով, թե՛ այն ա­մե­նով, ինչ կա­տար­վում է Հա­յաս­տա­նում»,- ըն­դգ­ծում է նա:
Ըստ ՀՀԿ-ա­կա­նի՝ ան­նա­խա­դե­պու­թյան շար­քին է դաս­վում Ազ­գա­յին ժո­ղո­վի՝ ընդ­դի­մու­թյուն չու­նե­նա­լու հան­գա­ման­քը: Շեշ­տում է՝ «ընդ­դի­մու­թյու­նը» ծա­ռա­յում է Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նին ու նրա շա­հե­րին: Իսկ ի­րենց ժա­մա­նակ, հի­շում է, ընդ­դի­մու­թյան խոս­քը լսե­լի է ե­ղել, ընդ­դի­մա­դիր­նե­րը բո­լոր հար­ցե­րում անխ­տիր ի­րենց հետ ձեռք չեն բարձ­րաց­րել ու հա­մա­ձայ­նել, մինչ­դեռ այ­սօր խոր­հր­դա­րա­նում որևէ մե­կը որևէ բա­նի չի ընդ­դի­մա­նում. «Կեն­դա­նի­նե­րի ի­րա­վունք­ներն են քն­նար­կում՝ այն դեպ­քում, երբ մարդ­կանց ի­րա­վունք­նե­րը խախտ­վում են զանգ­վա­ծա­յին կեր­պով, հայ­տա­րա­րու­թյուն են ա­նում՝ ի պաշտ­պա­նու­թյուն Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի: Ձևա­կան էլ չէ այդ ընդ­դի­մու­թյու­նը, ուղ­ղա­կի ընդ­դի­մու­թյուն էլ չեն: Չնա­յած չեմ բա­ցա­ռում` հնա­րա­վոր է, վախ ու­նեն, թե կա­րող է ինչ-որ ռեպ­րե­սիվ գոր­ծո­ղու­թյուն­նե­րի ա­լիք սկս­վել, ու հայ­տն­վեն ա­նա­զա­տու­թյան մեջ: Նի­կոլ Փա­շի­նյանն ան­կան­խա­տե­սե­լի, հա­խուռն, է­մո­ցիո­նալ գոր­ծիչ է, որ պա­հին ինչն ի­րեն դուր չի գա­լիս, ինչ ձևով ու­զում՝ ար­ձա­գան­քում է: Իսկ «թավ­շյա հե­ղա­փո­խու­թյու­նը» ոչ թե նրա, այլ նախ­կին իշ­խա­նու­թյան, նախ­կին ղե­կա­վա­րի մեծ ի­մաս­տու­թյան ձեռք­բե­րումն է»:
Շա­րու­նա­կե­լով խոր­հր­դա­րա­նա­կաննե­րի աշ­խա­տաո­ճի թե­ման՝ հա­վե­լում է, որ տե­ղե­կատ­վա­կան ու քա­ղա­քա­կան այս մեծ խառ­նա­շփո­թում, վրեժխ­նդ­րու­թյան ու թշ­նա­ման­քի տար­րե­րի ակն­հայտ դրսևոր­ման այս շր­ջա­նում իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը մեղ­մո­րեն փոր­ձում են այն­պի­սի օ­րի­նագ­ծեր ըն­դու­նել, ո­րոնք վտան­գում են մեր ինք­նու­թյու­նը: Բայց մինչ իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը փոր­ձում են հար­ցա­կա­նի տակ դնել ազ­գա­յինն ու մնա­յու­նը, ԱՄՆ-ը հայ­տա­րա­րու­թյուն է ա­նում՝ ա­պա­գան ոչ թե գլո­բա­լիստ­նե­րինն է, այլ հայ­րե­նա­սեր­նե­րի­նը. «Իսկ մենք, փաս­տո­րեն, «թավ­շյա հե­ղա­փո­խու­թյամբ» ու «ժո­ղովր­դա­վա­րու­թյամբ» հետ ենք մնում աշ­խա­հից: Ա­վե­լին՝ ըստ իմ ու­նե­ցած տե­ղե­կու­թյուն­նե­րի՝ պատ­գա­մա­վոր­ներ կան, որ զբաղ­ված են այ­լընտ­րան­քա­յին կր­թու­թյան ներ­մուծ­մամբ, ո­րում տեղ չի գտ­նե­լու, օ­րի­նակ, Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նու­թյու­նը, սե­ռա­կան դաս­տիա­րա­կու­թյունն էլ տա­րի­քա­յին սահ­մա­նա­փա­կում չի ու­նե­նա­լու: Այ­սինքն՝ ա­մեն բան ար­վում է Ստամ­բու­լյան կոն­վեն­ցիա­յի հա­մար պա­րարտ հող նա­խա­պատ­րաս­տե­լու հա­մար: Ա­սում են՝ ՀՀԿ-ն վա­վե­րաց­նե­լու էր կոն­վե­նցիան, ու­զում եմ հս­տա­կո­րեն ար­ձա­նագ­րել՝ ոչ ոք չէր պատ­րաստ­վում վա­վե­րաց­նել այն. մի­ջազ­գա­յին բազ­մա­թիվ պար­տա­վո­րու­թյուն­ներ կան, ո­րոնց շր­ջա­նակ­նե­րում ստո­րագր­վել է կոն­վեն­ցիան, ստո­րագ­րելն ու վա­վե­րաց­նե­լը տար­բեր բա­ներ են: Իսկ ե­թե Փա­շի­նյանն ա­սում է, որ մենք ստո­րագ­րել ենք, ա­պա ի­րեն ոչ ոք չի խան­գա­րում ստո­րագ­րու­թյու­նը հետ վերց­նել: Այ­սօր պատ­գա­մա­վոր­նե­րի մեծ մա­սը լծ­վել է այն վա­վե­րաց­նե­լու գոր­ծին: Հաս­կա­նում եմ՝ նրանք տար­բեր շա­հեր ու­նեն, տար­բեր կող­մե­րից են ֆի­նան­սա­վոր­վում: Ան­գամ լսել եմ, որ ադր­բե­ջա­նա­կան ֆոն­դե­րից ֆի­նան­սա­վոր­վող­ներ կան: Սո­ցիա­լա­կան հար­ցե­րի ու աշ­խա­տան­քի նա­խա­րա­րու­թյու­նը գի­շերօ­թիկ դպ­րոց­ներ է փա­կում, պե­տու­թյունն այդ ե­րե­խա­նե­րին բախ­տի քմա­հա­ճույ­քին է հանձ­նում՝ խու­սա­փե­լով նրանց նկատ­մամբ որևէ պա­տաս­խա­նատ­վու­թյուն կրե­լուց: Այս ա­մե­նը հաշ­վի առ­նե­լով է, որ ա­սում եմ՝ կոն­վեն­ցիան վա­վե­րաց­նե­լու հող է նա­խա­պատ­րաստ­վում»:
ՀՀԿ-ա­կան նախ­կին պատ­գա­մա­վո­րը վս­տահ է՝ երկ­րի վար­չա­պե­տը կոնկ­րետ թի­րախ­ներ է ընտ­րել, նրա քայ­լե­րը միտ­ված են մեր ինք­նու­թյու­նը խա­թա­րե­լուն ու, որ­պես հայ, մեզ ոչն­չաց­նե­լուն: Շեշ­տում է՝ գույ­նե­րը չի խտաց­նում, ու մար­դիկ ժա­մա­նա­կի ըն­թաց­քում տես­նե­լու են այն­պի­սի բա­ներ, որ այժմ չեն տես­նում կամ չեն ու­զում տես­նել: Նաև փա­կագ­ծեր է բա­ցում՝ պատ­գա­մա­վոր­ներ գի­տի, որ ըն­դա­մե­նը 8 ա­միս է՝ ման­դատ են ստա­ցել, բայց ար­դեն տա­րածք­ներ են գնել, ռես­տո­րան­ներ են սար­քում: Հռե­տո­րա­կան հարց է հն­չեց­նում՝ ինչ­պե՞ս այդ մար­դիկ այդ­պես ա­րագ հարս­տա­ցան:
Վե­րա­դառ­նա­լով Փա­շի­նյա­նի՝ ԱՄՆ-ում անց­կաց­րած հան­րա­հա­վա­քին՝ կոչ-հոր­դո­րով դի­մում է հա­յաս­տա­նյան «հե­ղա­փո­խու­թյամբ» ոգևոր­ված հայ­րե­նա­կից­նե­րին, ո­րոնք, ըստ Փա­շի­նյա­նի, 2018-ի ապ­րիլ-մա­յի­սին ե­ղել են Հան­րա­պե­տու­թյան հրա­պա­րա­կում. «Կա­րիք չկա այլ երկ­րում ապ­րել ու մեծ պա­թո­սով բղա­վել՝ Հա­յաս­տան: Այդ մար­դիկ, որ մեծ պա­թո­սով սի­րում են Հա­յաս­տա­նը, հան­գիստ կա­րող են վե­րա­դառ­նալ, ո­րով­հետև դռ­նե­րը, դար­պաս­նե­րը բաց են, ոչ ոք նրանց չի խան­գա­րում: Ե­թե Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը նրանց ե­րա­զանք­նե­րի ղե­կա­վարն է, պար­տա­վոր են վե­րա­դառ­նալ Հա­յաս­տան ու տն­տե­սա­կան, քա­ղա­քա­կան կյան­քում ու­նե­նալ ի­րենց ակ­տիվ դե­րա­կա­տա­րու­մը: Բայց ես գի­տեմ, որ այս օ­րե­րին մի շարք ա­մե­րի­կա­հա­յեր վա­ճա­ռում են երևա­նյան բնա­կա­րան­նե­րը»:
ՀՀԿ-ա­կան նախ­կին պատ­գա­մա­վորն ըն­դգ­ծում է, որ ար­տա­խոր­հր­դա­րա­նա­կան դաշ­տի միակ նպա­տա­կը եր­կի­րը վտանգ­նե­րից զերծ պա­հելն է: Մտա­հո­գու­թյամբ է ար­ձա­նագ­րում՝ հե­տա­գա­յում գու­ցե հնա­րա­վոր է տն­տե­սու­թյու­նը, քան­դա­ծը կար­գի բե­րել, բայց բա­րո­յա­հո­գե­բա­նա­կան ծանր մթ­նո­լոր­տը, թշ­նա­մանքն ու չա­րու­թյու­նը, որ պա­տու­հա­սել է մեր հա­սա­րա­կու­թյա­նը, եր­կար ժա­մա­նակ հնա­րա­վոր չի լի­նե­լու բու­ժել:
Սևակ ՎԱՐ­ԴՈՒ­ՄՅԱՆ

Դիտվել է՝ 2127

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ

DiplomatRadio Mao