• Պայ­քար կո­ռուպ­ցիա­յի դեմ
  • Փլե­յօֆ­յան հան­դի­պում­նե­րի սպա­սու­մով

    Փլե­յօֆ­յան հան­դի­պում­նե­րի սպա­սու­մով

    Վերջ: Բո­լոր հար­ցե­րի պա­տաս­խան­նե­րը տր­ված են, հայտ­նի են ինչ­պես Չեմ­պիոն­նե­րի, այն­պես էլ այս­տե­ղից Եվ­րո­պա­յի լի­գա­յի փլե­յօ­ֆյան փուլ գոր­ծուղ­ված թի­մե­րը:
    Ա­նակն­կալ­նե՞ր:
    Ի­հար­կե: Ա­ռանց դրանց ինչ­պե՞ս կլի­ներ:
    Այլ բան, որ ո­մանց հա­մար դրանք ցա­վոտ էին, ո­մանց հա­մար՝ հի­վան­դին ժա­մա­նա­կին հասց­ված դե­ղի ար­ժեք ու­նե­ցող:
  • Դուզ խոս­քը ի­շուն են ա­սում

    Դուզ խոս­քը ի­շուն են ա­սում

    Ո­չինչ երկ­րին, պե­տու­թյա­նը, մար­դուն, հա­սա­րա­կու­թյա­նը, դա­վա­նած ար­ժե­հա­մա­կար­գին այն­պի­սի սար­սա­փե­լի կոր­ծա­նիչ հար­ված չի հասց­նում, որ­քան եր­կա­կի ստան­դար­տը: Ցավն այն է, որ, կախ­ված գո­րա­ծա­ծո­ղի կամ գոր­ծադ­րո­ղի ով լի­նե­լուց, հա­սա­րա­կու­թյան մեջ զբա­ղեց­րած դիր­քից, այդ եր­կա­կի ստան­դարտ կոչ­վա­ծը կա­րող է ու­ղե­ցու­ցա­յին ար­ժեք ստա­նալ:
  • «Պետք է գնա­հա­տել, սի­րել մեր կող­քին ապ­րող կոմ­պո­զի­տո­րին»

    «Պետք է գնա­հա­տել, սի­րել մեր կող­քին ապ­րող կոմ­պո­զի­տո­րին»

    Հայ ժա­մա­նա­կա­կից ե­րաժշ­տու­թյան 5-րդ փա­ռա­տոնն ա­վարտ­վեց: Այս տա­րի այն նվիր­ված էր Կո­մի­տա­սի 150-ա­մյա­կին: Փա­ռա­տո­նի շր­ջա­նա­կում հն­չել են կա­մե­րա­յին, երգ­չախմ­բա­յին մի շարք ստեղ­ծա­գոր­ծու­թյուն­ներ:
  • ՈՒխ­տի ճամ­փից հետ չեն դառ­նում

    ՈՒխ­տի ճամ­փից հետ չեն դառ­նում

    Պա­պե­րիս ծնն­դա­վայ­րը, որ­տեղ ապ­րել են դա­րեր շա­րու­նակ, որ­քա­նո՞վ է ի­մը, ե­թե չեմ ծն­վել այն­տեղ, չեմ քայ­լել այդ հո­ղի վրա, մի հյու­լե ան­գամ չեմ ստեղ­ծել այն­տեղ: Նրանք մոտ եր­կու դար ա­ռաջ թո­ղել են այդ հո­ղը և գաղ­թել Ռու­սա­կան կայս­րու­թյան սահ­ման­ներ:
  • Մի թատ­րո­նի շեն­քի պատ­մու­թ­յուն

    Մի թատ­րո­նի շեն­քի պատ­մու­թ­յուն

    Երևա­նի մն­ջա­խա­ղի պե­տա­կան թատ­րո­նի սե­փա­կան տա­րածք ու­նե­նա­լու հար­ցը հան­գու­ցա­լուծ­վել է: Գևորգ Քո­չա­րի 21 հաս­ցեում ազ­դա­րար­վեց մն­ջա­խա­ղի թատ­րո­նին տրա­մադր­ված տա­րած­քի շի­նա­րա­րա­կան աշ­խա­տանք­նե­րի մեկ­նար­կը:
  • Երաժշ­տա­կան գլուխ­գոր­ծոց­ներն է­ներ­գե­տիկ մեծ նե­րուժ են մեր ներ­կա­յի ու ա­պա­գա­յի հա­մար

    Երաժշ­տա­կան գլուխ­գոր­ծոց­ներն է­ներ­գե­տիկ մեծ նե­րուժ են մեր ներ­կա­յի ու ա­պա­գա­յի հա­մար

    «Խա­չատ­րյա­նի ե­րաժշ­տու­թյու­նը գու­նեղ է‚ արևա­յին, հու­զա­կան։ Այն մարդ­կանց տա­լիս է պայ­ծա­ռա­գույն հույ­զեր։ Նրա մե­ղե­դու հու­զա­կա­նու­թյունն ուղ­ղա­կի ցն­ցում է: Երևի շատ հա­մընկ­նում է իմ բնա­վո­րու­թյան հետ։ Ա­սում են‚ թե ես է­մո­ցիո­նալ մարդ եմ»:
  • Կի­նո­կենտ­րո­նում աշ­խա­տան­քա­յին ան­նոր­մալ պայ­ման­ներ են

    Կի­նո­կենտ­րո­նում աշ­խա­տան­քա­յին ան­նոր­մալ պայ­ման­ներ են

    «Վա՜յ, մա­մա ջան, էս ու՞ր եմ ըն­կել»,- կա­սեր հայտ­նի ֆիլ­մի հե­րոս Խա­չի­կյա­նը, ո­րի այս միտքն ան­մի­ջա­պես հի­շե­ցի, երբ հայ­տն­վե­ցի հայ կի­նո­յի «Հայ­ֆիլմ» բնօր­րա­նում, ճա­կա­տագ­րի հեգ­նանք, աղ­քատ բա­րե­կա­մի կար­գա­վի­ճա­կով վար­ձա­կա­լու­թյամբ այն­տեղ ծվա­րած Հա­յաս­տա­նի ազ­գա­յին կի­նո­կենտ­րո­նում։
  • Չորս հրա­ցա­նա­կիր­ներ` Ա­բո­վ­յան-16-ում

    Չորս հրա­ցա­նա­կիր­ներ` Ա­բո­վ­յան-16-ում

    1998-ին Միու­թյու­նը փլուզ­ման եզ­րին էր։ Հս­կա­յա­կան գույ­քի մի մա­սը, գրե­թե ան­հայտ հան­գա­մանք­նե­րում, դար­ձել էր «ան­հայտ բա­ցա­կա­յող», մաս­նա­վո­րա­պես ան­հաս­կա­նա­լի հան­գա­մանք­նե­րում օ­տար­վել էին Թու­մա­նյան փո­ղո­ցի հռ­չա­կա­վոր սա­լոն­նե­րը, միու­թյան և «Մոսկ­վա» կի­նո­թատ­րո­նի միջև կա­ռուց­ված և գրե­թե ա­վարտ­ված հրա­շա­լի մաս­նա­շեն­քը, մայ­րա­քա­ղա­քի բո­հեմ օա­զիս­նե­րից «Նկա­րիչ» սր­ճա­րա­նը, գե­ղար­վես­տի կոմ­բի­նա­տը։
  • Քա­ղաքն ա­սես սգո սրահ լի­նի

    Քա­ղաքն ա­սես սգո սրահ լի­նի

    Դուրս ես գա­լիս փո­ղոց, որ կողմդ նա­յում ես՝ մո­րու­քա­վոր­ներ են։ Ա­սել, թե տհաճ է հա­մա­տա­րած բեղ-մո­րուք­նե­րի այս «տե­սա­րա­նը», նույնն է, թե ո­չինչ չա­սել։ Այս հար­ցին պետք է լու­ծում տր­վի։ Ես ու­նեմ ե­րեք տղա, օ­րի­նա­վոր մար­դիկ են, պե­տու­թյանն ու հա­սա­րա­կու­թյանն օգ­տա­կար, բայց նրանց մտ­քով չի էլ ան­ցել մո­րուք պա­հել։