Նորից ամառ

Նորից հունիս,

մի նոր ամառ,

նույն կանաչն է

նույն ծառերը,

երկնի շուրթը

կտցահարող թռչունների

նույն խաղերը:

Նորից ամառ,

մի նոր հունիս,

նույն արևն է,

նույն լուսինը,

հավերժության հեռուներից

աչքով անող

նույն աստղերը:

Ոչինչ, ոչինչ չի փոխվել,

նույնն է, նույնն է, նույնը,

ես եմ կորցրել միայն

անցած տարվա հունիսի

կրակոտ ու հրացոլք,

խենթորեն տաք

գույնը:

Լիլի Մարտոյան

01.05.2016

Հեղինակի նյութեր

• «Ո՞րն է հոգեպես ավելի ազնիվ»
• Ոչ միայն կնկա խելք, այլև կնոջ հոգեկերտվածք ունեցող ազգ ենք
• Պանիկափաշինովսկին՝ մեր ժամանակի «հերոս»
• Պաշտպանենք մեզ հոգով ծերերից
• Հակառուսական «վելոտրեկի խիզախ բայկերները»
• «Կարող ա՞ տրամվայ եմ նստել»
• «Խելառ խոտի» վնասները
• Երբ ղասաբն է կարգվում վիրաբույժ
• Ստախոսության մարաթոն և «սակրավորներ»
• Հիմարության կանխավարկած
• Հերոստրատի «Արտեմիսն» ու «հերոստրատիկի» Արցախը
• Ոչ միայն ՔՊ-ն, սրանց նախընտրական պաստառն էլ է մահաբեր
• «Օրենքով գողերը»՝ օրենքից դուրս
• Փողոցով եկածը փողոցային մարտավարությամբ էլ իշխանություն է պահում
• «Փափուկ, ինտելիգենտ, փոխշահավետ ապահարզան»
• Երբ թոռը՝ «խնձոր», իսկ պապը «ծառ» է
• Պարականոն դիրքափոխություն
• Եվրոպական գամբիտ՝ կանխատեսելի էնդշպիլով
• Երբ ուղեղը հիվանդանում է, տրամաբանությունը արձակուրդ է գնում
• Քաղաքացիակա՞ն, թե՞ «Քանդարարական պայմանագիր»

Մեկնաբանություններ