Նորից ամառ

Նորից հունիս,

մի նոր ամառ,

նույն կանաչն է

նույն ծառերը,

երկնի շուրթը

կտցահարող թռչունների

նույն խաղերը:

Նորից ամառ,

մի նոր հունիս,

նույն արևն է,

նույն լուսինը,

հավերժության հեռուներից

աչքով անող

նույն աստղերը:

Ոչինչ, ոչինչ չի փոխվել,

նույնն է, նույնն է, նույնը,

ես եմ կորցրել միայն

անցած տարվա հունիսի

կրակոտ ու հրացոլք,

խենթորեն տաք

գույնը:

Լիլի Մարտոյան

01.05.2016

Հեղինակի նյութեր

• «Փափուկ, ինտելիգենտ, փոխշահավետ ապահարզան»
• Երբ թոռը՝ «խնձոր», իսկ պապը «ծառ» է
• Պարականոն դիրքափոխություն
• Եվրոպական գամբիտ՝ կանխատեսելի էնդշպիլով
• Երբ ուղեղը հիվանդանում է, տրամաբանությունը արձակուրդ է գնում
• Քաղաքացիակա՞ն, թե՞ «Քանդարարական պայմանագիր»
• Ձեռքը ձեռք է լվանում, երկու ձեռքը՝ «խաղաղություն»
• «Նավթահանքերի գեներալները»
• Մուկը, Կարասն ու Մայր մեղուն
• Ֆեյսբուքյան առօրյա. 14 տարի առաջ և հիմա
• ժամացույցը միացված է. դարակազմիկ պարտիա է խաղարկվելու
• ՀՀԿ-ն լքում է ընտրասպարեզը
• Ժողվարչապետից՝ «քլունգի մատերիալ»
• Քյանդրբազություն՝ երկու լարի վրա
• Անքննելի են ծրագրերը Կրեմլի
• «ՈՒրախներն ու հնարամիտները»՝ ընդդեմ «գիտակների»
• Պատասխան քայլի իրավունքը «սպիտակներինն» է
• Երեսփոխանաց ընտրություն
• Ավանակին նժույգից տարբերել, փաստորեն, չսովորեցինք
• Թափառախումբը գնում է ղռեր

Մեկնաբանություններ