-
06.04.2026|
12:03
Կյանքից հեռացավ մեր սերնդի Արցախյան պայքարի ավագ ընկերներից մեկը։
Դեռ հայտնի չէ, թե Հայոց իրականության մեջ էլի քանի անգամ կփոխվի Արցախյան պայքարի, նրա մասնակիցների, նվաճումների, ձեռքբերումների ու կորուստների, հաղթանակների ու պարտությունների մասին հանրային գերակշռող կարծիքը...
-
06.04.2026|
11:36
«Թրամպի ուղին» իրականություն չի դառնալու:
Ինչպես մեր տատերը կասեին՝ այդ շաջի վրա լավաշ չի թխվի: Մոռացեք...
-
06.04.2026|
11:02
Զորի Բալայանին ճանաչեցի 1988-ին, երբ հայրս ոգևորությամբ խոսում էր Գորբաչովի հետ նրա հանդիպման ու համարձակ ելույթի մասին...
-
05.04.2026|
12:26
Զորավար Անդրանիկը Ռուսաստանը համարում էր հայ ժողովրդի գլխավոր դաշնակից՝ իր երախտագիտությունը հայտնելով ռուս ժողովրդին՝ ճգնաժամային պահին հայերին փրկելու և դարավոր բարեկամության նկատմամբ հավատ ունենալու համար...
-
05.04.2026|
11:21
Թող չափազանցություն չթվա դիտարկումս – արցախցիներն իրենց շրջափակված են զգում նաև Հայաստանում. նրանց մեծամասնությունը դեռես գոյատևման պայքարի մեջ է, միաժամանակ գտնվելով վերևներից ու կողքից հրահրվող ատելության, ուրացման ու մերժման այլանդակ քարոզչության տակ...
-
05.04.2026|
11:07
Հայ հանրության համար վաղուց ժամանակն է հստակ արձանագրելու իրականությունը՝ առանց կեղծ արդարացումների, առանց մանիպուլյացիաների և առանց քաղաքական փաթեթավորման...
-
05.04.2026|
11:00
Մենք մի տեղից ենք, մի ազգից, մի ծագումնաբանությունից, մենք մի մեծ ընտանիք ենք։ Չկա արցախցի, կապանցի, երևանցի կամ լոռեցի, կա ազգություն, որը բոլորիս այնքան է միացնում, որ ջնջվում է ցանկացած ՑԻ...
-
05.04.2026|
10:25
Երևանյան երեկոն, երբ մութը դեռ չէր իջել, խնդուն էր։ Գուցե հիմա էլ է այդպես, բայց վաղուց այդ ժամին կենտրոն չեմ իջնում, չգիտեմ։ Նվագախմբի անդամները մեծ հոսքով շարժվում էին դեպի Օպերա։ Սկսվում էր ներկայացումը։ Հիմնարկներից երիտասարդությունն էր հորդում...
-
04.04.2026|
12:12
Բժիշկ Գրիգոր Մուշյան․ Ծնվել է 1883 թվականին, Ակն քաղաքում։ Հայրը՝ Պողոս Մուշյան, դերձակ, մայրը՝ Եվգինե Մուշյան, վարժուհի։ Նախքան Առաջին համաշխարհային պատերազմը հիմնականում բնակվել է Խարբերդում...
-
03.04.2026|
19:23
Չգիտեմ՝ ով ինչպես, բայց ես գրեթե չեմ կասկածում․ հայի հպարտության խորհրդանիշ դարձած «մերն ուրիշ է» բանաձևումն ազգային ախտորոշում է։
Իսկապես էլ ուրիշ ենք՝ մեր բացասական բացառիկությամբ։
Չէ՛, նկատի չունեմ ազգի հաստատուն դիմագիծ դարձած «աքսիոմատիկ ճշմարտությունները»...
v class="footer-right">
.