Եթե լացդ գալիս ա, լացի՛։ Պետք չի խոնավությունը ներսում պահել, դրանից մտքերը բորբոսնում են։
Եթե ուզում ես խփել, խփի՛՝ թեկուզ պատին կամ սեղանին։ Հարվածը մեջդ մի՛ պահի, դա քեզ մարդասպան ա դարձնում։
Եթե ուզում ես հայհոյել, հայհոյի՛։ Եթե ամաչում ես, մտի՛ մի տեղ, որտեղ քեզ ոչ ոք չի լսում, ու ազատություն տուր անամոթ բառապաշարիդ՝ ներսումդ մի՛ պահի։ Ներսում պահած հայհոյանքը կռիվ ա գցում քո ներքին օրգանների միջև, ու միշտ դրանցից մեկը տուժած ա դուրս գալիս։
Ու, ի սեր Աստծո, էդքան մի՛ մտածի քո ապահովության մասին՝ քաղաքական իրավիճակ, կանխատեսումներ, հոռետեսումներ։ Կյանք ա, ինչ ասես՝ կպատահի։ Էսօր աշխարհում տենց անկյուն չկա, որտեղ քեզ լրիվ ապահով զգաս։ Ինչ էլ լինի՝ ամենամեծ վտանգը քո ներսում ա, իսկ ամենաապահով տեղը գերեզմանն ա։ Մի՛ շտապի, վաղ թե ուշ կհասնես։
Հանգիստ ապրի՛։
Հենրիկ Պիպոյան