Լիլի Մարտոյան. Համահարթեցում

«Մի ցռան կովը նախրի անունը հանեց»:

Ինչու՞ հիշեցի այս ասացվածքը: Հիշեցի, որովհետև շատ հիմնավոր կասկածներ ունեմ, որ հանրության շրջանում արդեն ձևավորվել, իսկ առաջիկա անխուսափելի զարգացումներից հետո արմատավորվելու է այն համոզմունքը, թե բոլոր լրագրողները պոտենցիալ կարիերիստներ են, մասնագիտական գործունեությունը հարամ փող կորզելուն ծառայեցնողներ, իսկ բացառիկ հաջողակները՝ նաև ազգ ու երկիր ուրանալու պատրաստ դավաճաններ:

Հեղինակի նյութեր

• Կամ սա մեզ կտանի «զագս»՝ ընտրությունների, կամ մենք կտանենք սրանց «դատախազի» մոտ
• Որտեղ բարակ է` էնտեղ կկտրի
• Նիկոլավարակը փոխակերպվեց նիկոլախտի, նույնքան վտանգավոր շրջապատի համար, որքան՝ ժանտախտը
• Դեմագոգիան է սրա անփոխարիների զենքը
• Ձեր երազած Հայաստանը «երկրի հակառակ կողմում» է
• Թղթե շերեփն էլ կառնեն ձեռքներիցս՝ չկասկածեք
• Նորից ամառ
• Մի բան հաստատ էն չի
• Բայց էս ի՜նչ տողատակող ժողովուրդ ենք ֆեյսբուքահայերս
• Լավ մոռացված հին ստատուս, որ ամենանորն է
• Մարտի 32
• Ողորմի Ցուկերբերգի անցավորներին
• Համապատասխան վակցինա դեռ չի հայտնաբերվել
• Ջրից չոր դուրս բերել ջանացողների ալիբին
• Չորս տարի էլ անցավ, ու դեռ խոսում է
• Նզովք
• ՈՒնենք չտեսորեն շլացած, գեղցիաբար շփացած, անհուսորեն փչացած իշխանիկներ
• Հարափոփոխ աշխարհում ոչինչ հաստատուն գոյություն չունի
• Գավառական փահլևանություն իրական «գետնին վրա»
• Վիրտուալ դոնքիշոտներ

Մեկնաբանություններ