Մեր ժամանակների ամենամեծ անորոշությունը բարձր մակարդակի գոյապայքարում ոչ միայն այն է, որ աշխարհի ճակատագիրը որոշողները չգիտեն ոչ միայն միմյանց իրական հզորության և հնարավորությունների մասին, այլ նաև՝ սեփական հզորության և դրա իրական պոտենցիալի մասին։
Նախկին թույլերը իներցիայով դեռևս մեծ զգուշությամբ են մոտենում իրենց իսկ գոյաբանական հրատապ պրոբլեմներին, իսկ նախկին ուժեղներն էլ նույն իներցիայով շարունակում են իրենց առաջվա նման ուժեղ համարել։
Իրականության հետ հակասության մեջ գտնվող այդ երկուստեք իներցիոն հոգեբանության հաղթահարմանը մեծապես նպաստեց ուկրաինական պատերազմը, իսկ Իրանի պատերազմն էլ վերջնականապես այդ հարցը կփակի։
Ուժային գոյապայքարի հնարավոր արդյունքների կանխատեսումների հարցում մի քիչ ավելի հեռուն նայելու համար էլ հիմնական կողմնորոշիչ գործոնը պետք է համարել իրական արդյունաբերական հզորությունը և գնահատումների ժամանակ ավելի մեծ շեշտ դնել դրա նյութական կողմի վրա։
Պավել Բարսեղյան