ԱՄՆ-ի նախկին նախագահ և Հանրապետական կուսակցությունից ԱՄՆ-ի նախագահի թեկնածու Դոնալդ Թրամփը Ֆիլադելֆիայում կայացած հանրահավաքում խոստացել է վերջ դնել ՈՒկրաինայի պատերազմին։ «Նախագահական ընտրություններում հաղթելուց անմիջապես հետո, նույնիսկ նախքան Օվալաձև կաբինետ մտնելս, ես կհասնեմ Ռուսաստանի և ՈՒկրաինայի միջև սարսափելի պատերազմի կարգավորմանը՝ կանխելով երրորդ համաշխարհային պատերազմը »,- ասել է Թրամփը:               
 

Երեք ինքնահավան նախագաների պատանդ, Հայաստանս

Երեք ինքնահավան նախագաների պատանդ, Հայաստանս
23.01.2015 | 23:56

Հայաստանը դժբախտ երկիր է, մեր հանրապետությունը չունի քաղաքական միասնական պատմություն, որովհետև երկու նախկին ու գործող նախագահները հաճախ ինքնադրսևորվում են՝ մյուս երկուսին անխնա քննադատելու, սեփական սխալները քողարկելու հաշվին: 2007-ի վերջին, երբ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը վերադառնում էր ակտիվ քաղաքականություն, իր հաջորդի քաղաքական կառավարումը բնորոշեց «ավազակապետություն» բառով, այդպես էլ չհիմնավորելով, թե ինչու է այդքան մեծ սխալ գործել ու Հայաստան բերել այդ «ավազակապետության կնքահորը»: Մեր ժողովուրդը շարունակում է աղքատանալ, արդեն թշվառություն բառը դարձել է Հայաստանին բնութագրող ամենահարմար տերմինը, բայց Սերժ Սարգսյանի կողմնակիցները դա նկատել չեն տալիս, փոխարենը՝ մատնացույց են անում այն թվացյալ առավելությունները, որ իրենց շեֆն ունի նախորդների համեմատ: Այսօր էլ հարցազրույց է տվել Ռոբերտ Քոչարյանը, ով համառորեն հրաժարվում է «երիտասարդ թոշակառու» դառնալու մտքից: Շատերը կարծում են, թե սա քաղաքականություն վերադառնալու հերթական հայտ է: Ես այդպես չեմ մտածում ու կարծում եմ՝ Քոչարյանը հերթական անգամ հիշեցրել է իր գոյության մասին ու ակնարկել է, որ ինքը տակավին գործոն է: Սա մեսիջ է թե՛ իշխանությանը, թե՛ ոչիշխանականներին:
Ռոբերտ Քոչարյանի այսօրվա հարցազրույցում շատ են ադեկվատ գնահատականները, գեղեցիկ ձևակերպումները, բայց երբ դրանք համեմատում ենք նրա պաշտոնավարման տարիների իրականության հետ՝ խոսքի ու գործի կոնտրաստն ակնհայտ է դառնում: Այո, Հայաստանի իշխանությունները համարժեք չեն արձագանքել Գյումրիի ոճրագործությանը, մեր ցավին ավելացել է նաև նվաստացման զգացումը, բայց այսօր «կայծակնային առաջանցիկ գործողությունների» անհրաժեշտության մասին խոսող Ռոբերտ Քոչարյանն ո՞ւր էր 1999-ի հոկտեմբերի 27-ին, երբ նախագահի իր անգործությունը հիմնավորեց չսափրված՝ անթրաշ լինելու հանգամանքով: Կամ՝ եթե «կայծակնային առաջանցիկ գործողություններ» ասելով՝ նա նկատի ունի անմիջականորեն իր անվան հետ կապված Մարտի 1-ը, «Պապլավոկի» սպանությունը, ապա դա ոչ թե իշխանության համարժեք արձագանք է, այլ հասարակությանն ահաբեկելու միտում: Քոչարյանն արդարացիորեն խոսում է մենաշնորհների վտանգավորության մասին, մոռանալով, որ դրա հիմքերը՝ քաղաքական ու տնտեսական իմաստով, դրվել են հենց իր իշխանության տարիներին: Սերժ Սարգսյանի մեծագույն սխալը հենց այն է, որ անընդհատ խոսում է բարեփոխումեների մասին, բայց այդպես էլ գործնական որևէ քայլ չարեց՝ քրեաօլիգարխիկ համակարգը վերացնելու ուղղությամբ: «Առաջին հերթին՝ ընդունել հիմնարար խնդիրների գոյությունը և անկեղծ երկխոսության տրամադրվել հասարակության ու բիզնեսի հետ՝ երկրում ստեղծված իրավիճակի և ճգնաժամից դուրս գալու ուղիների մասին: Իշխանության բոլոր գործողությունների հաջողության կարևորագույն պայմանը վստահությունն է, որն այսօր գործնականում բացակայում է»- հարցազրույցի վերջում իշխանություններին նման խորհուրդ է տալիս Քոչարյանը: Երկրորդ նախագահը ճիշտ բանաձև է առաջարկում, սակայն մոռանում է, որ 2004-ին՝ նախագահական վիճահարույց ընտրություններից մեկ տարի անց, երբ, հենվելով սահմանադրական դատարանի որոշման վրա, հասարակությունը նրան առաջարկում էր երկխոսություն ու վստահության հանրաքվեի անցկացում, ստացավ պատասխան, «կայծակնային առաջանցիկ գործողություններ»՝ ապրիլի 12-ի կրակոցների, ընդդիմադիր գրասենյակների զավթումների ու մասսայական ձերբակալությունների ձևով:


Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Դիտվել է՝ 13979

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ