Հովհաննես ՊԱՊԻԿՅԱՆ. «Բազումք են կոչեցեալք, և սակավ են ընտրեալք»

Այսպես ուրեմն, ազգը պիտի ընտրի իր առաջնորդին: Առաջնորդը նա՞ է, ում հետևից գնում են, թե՞ նա է, ով առջևից է գնում: Բառախաղ չեմ անում, պարզապես ես մեծ տարբերություն եմ դնում դրանց միջև՝ առջևից գնացողը պիտի վստահ լինի, որ իր հետևից եկողները շարունակելու են գալ, և Առաջնորդի հետևից գնացողն էլ կասկած չպիտի ունենա իր անցնելիք ճանապարհի ճշմարիտ լինելու վրա: Առջևից գնացողը պիտի հետևողներ ունենա, ովքեր նրան հետևում են այն հավատով, թե նրա ընտրածը Առաքյալի ճանապարհ է բռնել, և այդ ճանապարհն անցնելու է առաջին հերթին որպես ժողովրդի՛ ծառա: Ծառան այն մարդկանց, ովքեր հետևում են իրեն: Այս պարագայում ծառան Ծառայող է՝ այդ բառի ամենահումանիտար իմաստով՝ ծառայել ժողովրդին, ծառայողը լինել իր կոչումի: Իսկ կոչումը Առաջնորդ լինելն է, և այդ կոչումը ընտրության ճանապարհով տրվում է հենց նրանց կողմից, ովքեր պատրաստ են հետևել իրեն:

«Զկենունք նոր մարդը»: Սա Ներսես Շնորհալու հորդորն է:

Մեկնաբանություններ