«Առաջնորդ պետք է գտնել Սյունիքում՝ փողից, շահից, քավոր-սանիկից հեռու»

1988-ի շարժումը, ըստ էության, սկսեցինք որպես ցեղակրոն- տարոնական, խճճվեցինք ՀՀՇ և այլ քաղաքական հոսանքների կոյուղիների ոլորանում, ավարտեցինք ման եկող որդանման ելունում:

Նարեկացին համարյա կասեր՝ ներս մտա որպես ճերմակ աղավնի, դուրս եկա՝ սև ագռավ:
Շուտով չգիտեմ ուր կհայտնվենք, եթե թուրքի և օտարերկրյա մարսողական աղիքներում ծուղրուղու չկանչենք…
Կարծես թե սա է 35 տարվա մեր անցած ուղու կարճ գնահատականը:
Փաստորեն, մեր նժդեհյան ոգու վրա հա էլ խաղացին «մերոնք», գլուխներս շաղվեցրին ու դեռ ուշքի չեկած՝ երեք մատի կոմբինացիա ցույց տվին:

Լավ խաղաքարտ էր, խոսք չկա, ոգին էլ խաղաքարտ դարձրին:
Գունագեղ անվանումներ ու գաստրոնոմիական խայծեր կուլ տվող ազգ ենք դարձել:
Իսկ 92-ի պատերազմը հաղթեցինք շարժման սկզբին թափ առած նժդեհյան հայերնապաշտության ու հայերնատիրության՝ դեռ պահպանված իներցիայով ու՝ զրը՛խկ, հայտնվեցինք դաժան իրականության՝ արդեն մասերի բաժանված ՀՀՇ-ի ու Հանրապետականի, քաղաքական այլ ուժերի մագիլներում:

Դուրս գալ է պետք այս անիծված ու ապազգային պտտահողմից, նորից ու նոր տողից հարություն տալ անցյալ դարասկզբին սկիզբ առած նժդեհա-տարոնական շարժմանը՝ արդեն որպես միակ ու համախմբող քաղաքական ուժի:

Առաջնորդ, կարծում եմ, պետք է գտնել Սյունիքում՝ փողից, շահից, քավոր-սանիկից հեռու, կոյուղաջրերում չթրծված՝ էն ամենամաքուր ակից:
Եթե ուզում ենք էս արևի տակ մեր տեղն ունենալ:
Չգիտեմ՝ ով է, բայց կա, հենքը Սյունիքում է, Սյունիքից է դուրս գալու:

Սուսաննա Բաբաջանյան
Գորիս

Մեկնաբանություններ