Ընդմիշտ բացակա

Մենք ուրացանք ու ձեզ բացակա դրեցինք, տղերք:

Մենք չքայլեցինք ձեր ոտնահետքերով,

որովհետև ոտնահետքեր չունեիք.

ձեզնից հետո և ձեզանից առաջ

մենք ձեր ոտնահետքերը ջնջել էինք:

Հիմա մենք ուզում ենք ապրել, տղերք, ինչպե՞ս:

Դուք մեզ չսովորեցրիք ապրել:

Դուք մեզ սովորեցրիք մեռնել:

Հիմա մենք օդում անշնչացող ճայեր ենք,

որ չգիտենք՝ ուր իջնել,

որովհետև ձեզ կորցնելուց հետո

մենք չգտանք մեզ

և ցնծում ենք մեռնելու առատությունից:

Դուք մեզ չներեք, տղերք,

որովհետև մենք ձեզ ամեն օր բացակա ենք դնում:

Վահունի Հովակիմյան

31.08.2023

Մեկնաբանություններ