Ինձ եմ որոնում

Այս դատարկ, դատարկ ամայության մեջ

ինձ եմ որոնում։

Ես ինչ-որ բանի սկիզբն եմ փնտրում

իմ անցածի մեջ,

այնտեղ, ուր կյանքը ինձ բաց է թողել,

ես վայրի ծառի արմատ եմ թաղել․

այն, ինչ չմնաց ինձանից առաջ,

պետք է ինչ-որ տեղ

ապրել սովորեր՝

թեկուզ հողի մոռացության մեջ։

Թողել եմ սերը․

նրանք ծնվել են

առավոտներից,

երեկոներից,

որոնք մանկան պես մաքուր են եղել

ու եղել են ջինջ։

Ես այդ հեռավոր օրերի համար

դեռ պիտի ապրեմ։

Եվ եթե ծալեմ ծունկս դեպի վար,

և փոքրությունս,

որ դուք կարծել եք՝

մանր եմ եղել,

մանանեխի պես

կհառնի վերև։

Եվ շուքիս կգաք,

կնստեք հովիս՝

այդ անծայրածիր…

և դատարկ,

դատարկ…

դատարկ կմնաք։

Վարս ՉԱՐԵՆՑ

Մեկնաբանություններ