...թե իմ­քայ­լա­կան­նե­րը, մի կողմ թո­ղած Ար­ցա­խի, երկ­րի բո­լոր հոգ­սե­րը, հայտն­վել են նոր մր­ցա­վազ­քի մեջ:

...թե սե­փա­կա­նու­թյան վե­րա­բաշխ­ման ի­դեա-ֆիքսն ի­րա­կա­նաց­նե­լու ճա­նա­պար­հին իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը ոչ մի բա­նի առջև կանգ չեն առ­նում, և «Յու­քո­մը» կլ­լե­լու հար­ցում խա­ղե­րի մեջ են ե­ղել Ե­սա­յան եղ­բայր­նե­րի հետ, ո­րոնք բիզ­նես պլան են ա­ռա­ջար­կել. վերց­նել Խա­չատ­րյան­նե­րի ձեռ­քից «Յու­քո­մը», պար­տադ­րել վա­ճա­ռել ըն­կե­րու­թյու­նը`գի­նը թե­լադ­րե­լով, Ե­սա­յան­նե­րը կգ­նեն այն և հա­մա­տեղ կա­ռա­վա­րում կի­րա­կա­նաց­նեն` ի­րա­կան օ­պե­րա­տո­րին խա­ղից մե­կընդ­միշտ հա­նե­լով:

...թե Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի վեր­ջին շր­ջա­նի «բռն­կում­նե­րը» տե­ղատ­վել, լե­զու գտ­նե­լու մար­տա­վա­րու­թյան են վե­րած­վել. Փա­շի­նյա­նը փոր­ձում է գո­նե ներ­թի­մա­յին պայ­քա­րում առ­ժա­մա­նակ դա­դար վերց­նել:

...թե ինչ­պես մնա­ցյալ, այն­պես էլ «Մուլ­տի գրու­պի» տնօ­րեն Սեդ­րակ Ա­ռուս­տա­մյա­նի քրեա­կան գոր­ծը ի­րա­վա­կան «ջուր» է, նախ` երբ պետք է կա­յաց­վեր նրա նկատ­մամբ կա­լան­քի ո­րո­շու­մը, մինչև վեր­ջին պա­հը կա­լա­նա­վոր­ման հիմ­քե­րը հս­տա­կեց­րած չեն ե­ղել:

...թե Ռու­սաս­տա­նը պատ­րաստ­վում է ոչ միայն Հա­յաս­տա­նի մի շարք դա­տա­վոր­նե­րի, ո­րոնց ո­րո­շում­նե­րում ի­րա­վա­կա­նի փո­խա­րեն քա­ղա­քա­կան մո­տի­վա­ցիան է գե­րակշ­ռել (տր­վում են Ար­մեն Դա­նիե­լ­յա­նի, Ան­նա Դա­նի­բե­կ­յա­նի, Ար­տուշ Գաբ­րիե­լ­յա­նի ա­նուն­նե­րը) նկատ­մամբ սանկ­ցիա­ներ կի­րա­ռել` կապ­ված Ռու­սաս­տա­նում նրանց գույ­քա­յին, ֆի­նան­սա­կան շար­ժե­րի հետ, ընդ­հուպ մինչև Ռու­սաս­տա­նի մուտ­քի ար­գե­լա­փա­կում, այլև նույ­նա­կան սանկ­ցիա­ներ են կի­րառ­վե­լու այն դա­տա­խազ­նե­րի և քն­նիչ­նե­րի մա­սով, ո­րոնք հիմ­նա­կա­նում ,զբաղ­վածե են ե­ղել մար­տի մե­կի գոր­ծով:

...թե իմ­քայ­լա­կան­նե­րը, մա­նա­վանդ ար­ցա­խյան խնդ­րին առ­նչ­վող Սեր­գեյ Լավ­րո­վի վեր­ջին հայ­տա­րա­րու­թյուն­նե­րից, էլ ա­ռա­վել` ի­րենց ա­ռաջ­նորդ Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի ան­հե­թեթ լայ­վե­րից հե­տո հաս­կա­նում են` ի­րենց լավ օ­րեր չեն սպա­սում, և ա­կա­մա կենտ­րո­նա­նում են պա­րետ Ա­վի­նյա­նի վրա, ո­րը վեր­ջին շր­ջա­նում ի­րեն զգում է այն­պես, ինչ­պես «ձու­կը ջրում»։

...թե վար­կա­նի­շի լր­ջա­գույն կո­րուստ ար­ձա­նագ­րած Նի­կոլ Փա­շի­ն­յա­նը, ո­րին ար­դեն հար­վա­ծում են հենց թի­մի խոր­քից` պա­րե­տատ­նից, սե­փա­կան լրատ­վա­մի­ջոց­նե­րից, կշա­րու­նա­կի իր նույն ձե­ռա­գի­րը` «նախ­կին­նե­րի» դեմ ռեպ­րե­սիա­նե­րի նոր փունջ կի­րա­ռե­լով, այս ան­գամ ոչ միայն «բռ­նագ­րա­վե­լով» նրանց տներն ու դ­ղ­յակ­նե­րը, «լինչ» սկ­սե­լով դա­տա­վոր­նե­րի նկատ­մամբ, այլև ար­դեն իսկ «ու­սու­մնա­սիր­վել» և գոր­ծեր են նա­խա­պատ­րաստ­վել «ան­ցան­կա­լի» գոր­ծիչ­նե­րի ծա­նոթ-բա­րե­կամ, վա­րորդ-ծնող, հարևան-մո­տիկ շա­ռավ­ղով:

...թե պա­տա­յին վի­ճա­կում գտն­վող Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նը քիչ-քիչ կորց­նում է ի­րա­վի­ճա­կի վե­րահս­կո­ղու­թյու­նը:

...թե աշ­խա­տա­կից­նե­րի հետ դռան հետևից է «հա­ղոր­դակց­վում» Երևա­նի քա­ղա­քա­պետ Հայկ Մա­րու­թ­յա­նը։

...թե «Իմ քայ­լի» պատ­գա­մա­վոր­նե­րի այն բլո­կը, ո­րը գտն­վում է Ա­րա­րատ Միր­զո­յա­նի սա­նիկ, ԱԺ ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան մշ­տա­կան հանձ­նա­ժո­ղո­վի նա­խա­գահ Նա­րեկ Զեյ­նա­լյա­նի ազ­դե­ցու­թյան դաշ­տում, հույս էր փայ­փա­յում, որ կո­րո­նա­վի­րու­սի դեմ պայ­քա­րի «յոթմ­ղո­նա­նոց» բաց­թո­ղում­նե­րը վեր­ջա­պես կհան­գեց­նեն Նի­կոլ Փա­շի­նյա­նի «լյու­բիմ­չիկ», ա­ռող­ջա­պա­հու­թյան նա­խա­րար Ար­սեն Թո­րո­սյա­նի պաշ­տո­նան­կու­թյա­նը։