Փափկասուն կյանքն ու հաճույքների կուլտը նպաստում են պասիոնարության անկմանը

Հին աշխարհից սկսած՝ տարբեր բնույթի դիտարկումները ցույց են տվել, որ հզոր ուժերն ու քաղաքակրթությունները, իրական փլուզումից ու վախճանից առաջ, փլուզվել են գաղափարապես և պասիոնարությունը կորցնելով։

Դրա դասական օրինակը Հռոմեական կայսրության անկումն էր, շատ կողմերով այդ անկմանը նման էր նաև Բյուզանդական կայսրության անկումը։

Վերջինիս մասին շատ հետաքրքիր տեղեկություններ է թողել Մատթեոս Ուռհայեցին։

Մեր ժամանակներում նման օրինակ է ԽՍՀՄ-ի փլուզումը, որն սկսել էր փլուզվել գաղափարապես այն ժամանակներից սկսած, երբ նույնիսկ կուսակցական ամենաբարձր մակարդակի ֆունկցիոներները իրենց ասած խոսքին չէին հավատում։

Ընդհանուր առմամբ, գաղափարական անկումն սկսվում է պասիոնարությունը կորցնելուց, որին հետևում է մարդկանց մտածելակերպի փոփոխությունը, ինչն էլ պահանջում է ապրելու փիլիսոփայության, այսինքն, գաղափարախոսության փոփոխություն։

Ներկա վիճակով նման գործերի չեմպիոնը Եվրոպան է, որը բազմաթիվ նշաններով վաղուց է սկսել կորցնել իր պասիոնարությունը, իսկ պատմությունը ցույց է տվել որ տնտեսական հզորությունը շատ արագ կարելի է կորցնել քաղաքական և ռազմական հզորությունների թուլացումից հետո։

Փափկասուն կյանքն ու հաճույքների կուլտը միայն նպաստում են պասիոնարության անկմանը։

Պավել Բարսեղյան

Մեկնաբանություններ