Վարչապետ Կարեն Կարապետյանն այսօր ներկա է գտնվել «Հայաստանի թվայնացման օրակարգ» աշխատաժողովի բացմանը, լսել ներկայացված զեկույցներն ու փորձագիտական առաջարկությունները: Աշխատաժողովը կազմակերպել է ՀՀ կառավարության Ռազմավարական նախաձեռնությունների կենտրոնը՝ Եվրոպական միության կողմից ֆինանսավորվող «Զարգացում և ռազմավարական ուսումնասիրություններ» ծրագրի օժանդակությամբ:

ՀՀ արտաքին քաղաքական ուղղությունները վերանայման կարիք չունեն` սեպտեմբերի 8-ին, Խաչատուր Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետի հասարակագիտության բաժնի ուսանողների և դասախոսների հետ հանդիպման ժամանակ ասել է ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովը՝ անդրադառնալով Հայաստանի՝ ԵԱՏՄ-ից դուրս գալու «Ելք» խմբակցության նախաձեռնությանը:

«Նպատակահարմար չի եղել, առաջնային չի եղել, չենք մասնակցել»`ՀՀԿ ԳՄ նիստից հետո լրագրողների հետ զրույցում ասաց ՀՀԿ խոսնակ, ԱԺ փոխնախագահ Էդուարդ Շարմազանովը՝ անդրադառնալով Վրաստանում ՆԱՏՕ-ի զորավարժություններին Հայաստանի չմասնակցելու հարցին, որը քննարկումների մեծ ալիք բարձրացրեց։

Շա՜տ յուրահատուկ ընդդիմություն ունենք: Խոսում են երկրորդական հարցերից, կարևորները մի կողմ թողնելով: ՈՒ ամենազավեշտալին այն է, որ ակտիվ են ոչ թե խորհրդարանական կամ արտախորհրդարանական քաղաքական ուժերը, այլ քաղաքային, այն է` տեղական ինքնակառավարման օղակում հայտնված ընդդիմության ներկայացուցիչները:

Վարչապետ Կարեն Կարապետյանի վարչապետությունն ընթացավ այնպես, ինչպես բոլորինը. եկավ-տեսավ-հասկացավ` շա՜տ դժվար է: Դժվար է ոչ միայն տնտեսության, այլև մնացյալ, հատկապես քաղաքական առումով. անգամ մեկ տարի անց Կարեն Կարապետյանը քաղաքական խաղի բաղկացուցիչ չկարողացավ (կամ չցանկացավ) դառնալ:

Շուտով լրանում է այս կառավարության գործունեության մեկ տարին: Եթե հիշենք, թե ինչպես Կարեն Կարապետյանը սկսեց ու ինչ պատկեր է հիմա, մեղմ ասած, սարերի ու ձորերի տարբերություն է:

Հայաստանում մշտապես շատ սուր է ընկալվում Ադրբեջանին ռուսական զենքի վաճառքը, և դա խիստ տրամաբանական է: Հայաստանի իշխանությունն էլ բարձր մակարդակով հայտարարել է, որ դա, մեղմ ասած, իր սրտով չէ: Սակայն քիչ չեն նաև իշխանական ուժի այն ներկայացուցիչները, ովքեր, այսպես ասած, «արդարացնում» էին այդ գործարքը, թե դա զուտ բիզնես է:

Լոռվա չքնաղ բնությունն իր անտառներով, անդնդախոր ձորերով, վեհատեսիլ ժայռերով ու ծաղկուն մարգագետիններով Թումանյան ծնեց, որն ամենքի հետ ապրում էր, ամենքի հետ տառապում: Նրա ցավը գյուղը, գյուղացին ու նրա չարքաշ կյանքն էր:

Հետընտրական ամառը, ինչպես և կարելի էր սպասել, բավականին հանգիստ էր, քաղաքական անցուդարձը՝ պասիվ։ Եվ դա բնական է. նույն իրավիճակն ամենուր է ու գրեթե միշտ։ Փաստն այն է, որ քաղաքական կյանքն ունի հատկություն. արձակուրդների շրջանում ակտիվությունն ինչ-որ չափով մարում է, քանի որ հասարակությունը նույնպես իրեն հեռու է պահում քաղաքական գործընթացներից և կարծես որևէ լուրջ ցանկություն չունի հեղձուցիչ տապին նման պրոցեսների մեջ ներգրավվելու։

Հայաստանյան քաղաքական կյանքը գաղջից վերածվում է դարչնագույնի: Չնայած չպետք է այդպես լիներ. մի քանի օրից մեկնարկելու են խորհրդարանի աշխատանքները, լրանալու է կառավարության մեկամյակը, տարածաշրջանում մաքոքային գործընթացների պակաս չկա, ԱՄՆ-Ռուսաստան հարաբերությունները թևակոխել են քաղաքական պայքարի նոր փուլ, իսկ Ղարաբաղի հարցն ու նրա «շուրջ» զարգացումները միշտ են արդիական: