Քրիստոնեության մեծագույն խորհուրդը սուրբ Հաղորդությունն է, քանզի առանց դրա կյանք չունի մահկանացու մարդը՝ ով էլ լինի, քանզի այդ մասին անձամբ Հիսուս Քրիստոսը բարբառեց վերջին ընթրիքի ժամանակ. «Առե՛ք, կերե՛ք, այս է Իմ Մարմինը»։
Այսօր դեռ կան ընտանիքներ, որոնք կարելի է համարել քրիստոնեական: Բայց քիչ քրիստոնյա ընտանիքներ կան, որտեղ պահպանվել է այն բարի ավանդույթը, երբ ընտանիքի բոլոր անդամները միասին աղոթում են և կարդում Ավետարան:
1912-ի հոկտեմբերին Սադհուն Միսիոներական միության ղեկավարությունից մի հրավեր ստացավ, որով նրանք խնդրում էին ավետարանչություն կազմակերպել Փենջաբի, հատկապես Գանատայի սինգհերի շրջանում։
Շաբաթ օրը՝ մարտի 5-ին, եկեղեցիներում, առավոտյան ժամերգության ժամանակ, հիշատակվելու է 40 զինվորյալ քրիստոնյաների նահատակության օրը՝ «Սրբոց Մանկանցն Քառասնից որք ի Սեբաստիա կատարեցան» եկեղեցական անվանումով։
Այսօր Եվրոպայի մի շարք երկրներում ազգային ուղղվածության ուժերը լուրջ քաղաքական դերակատարներ են դարձել։ Բայց պետք է հիշել, թե որտեղից են նրանք սկսել։
Մի քանի տարի առաջ նրանց հաճախ ներկայացնում էին որպես մարգինալ ուժեր՝ սահմանափակ աջակցությամբ և իշխանության հասնելու գրեթե զրոյական հնարավորությամբ...