Ո՞ Ւմ պիտի ենթարկվեն հանրապետության դպրոցները

«Ժառանգություն» կուսակցության անդամ ԱՆԱՀԻՏ ԲԱԽՇՅԱՆԸ, որ նախանձախնդիր է կրթությանն առնչվող ցանկացած հարցում, ֆեյսբուքյան իր էջում այսօր հետևյալ գրառումն է արել. «Հայաստանում հիմնական դպրոցները, այսինքն` բոլոր դպրոցների 2/3-ը, գտնվում են Երևանի քաղաքապետարանի և մարզային իշխանությունների ենթակայության տակ, այսինքն` կրթության բնագավառում ոլորտի պետական քաղաքականության իրականացման պատասխանատում դառնում են տեղական ինքնակառավարման մարմինները, ինչը, բոլորս գիտենք, թե ինչպես է անդրադառնում կրթության կազմակերպման որակի վրա: ԿԳ նախարար պարոն Աշոտյանը, փաստորեն, հանրային քննարկմանն է ներկայացրել արդեն աչք ծակող այս խնդիրը։ Առաջարկում եմ ակտիվորեն քննարկել հետևյալ հարցը. հանրապետության բոլոր դպրոցները ենթարկվեն տեղական ինքնակառավարման մարմինների՞ն, թե՞ ԿԳ նախարարությանը, այսինքն` մարզային կրթության վարչությունները ենթարկվեն մարզպետի՞ն կամ Երևանի քաղաքապետի՞ն, թե՞ ԿԳ նախարարին»:

Այս առաջարկին անմիջապես արձագանքել են մի խումբ օգտատերեր, որոնցից ԱՇՈՏ ԽՈՒՐՇՈՒԴՅԱՆԸ մասնավորապես գրում է.
«Ո՛չ նա (նկատի ունի ԿԳ նախարարին- Լ. Մ.), ո՛չ էլ մեկ այլ լուծում չի փրկի իրավիճակը: Հայաստանում գործում է կառավարման պատասխանատվությունից խուսափելու մշակույթ: Այսօր դպրոցի կառավարումն ամբողջովին դրված է դպրոցի տնօրենների ուսերին, իսկ դրա շուրջ կառուցված «վերահսկողությունը» չի գործում` լինի դա դպրոցում գործող խորհրդի, տարատեսակ վերահսկողական մարմինների, քաղքապետարանի կամ մարզպետարանների կրթության վարչությունների և այլ ծառայությունների տեսքով: Որպես առաջին քայլ, նախ պետք է ազատվել անձեռնմխելի տնօրեններից, հատկապես քաղաքական հենարան ունեցողներից, պատգամավորների կամ այլ իշխանական լծակ ունեցող տղամարդկանց կանանցից, մայրերից, քույրերից ու հարսներից: Սա այն մինիմում քայլն է, որ առաջարկում եմ ու, բնականաբար, այն բավարար չէ»:

Լիլի ՄԱՐՏՈՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• «Դմակով» ժողովուրդ ես՝ երկիրդ պահիր
• Անել երեք բան, որոնցից դժվար է հոգնել
• «Սպիտակգլխարկավոր թունավոր սունկը»
• Մեր ներսի կենդանիները
• «Տերը», «ծառան» և ժողովուրդը
• Մեկ անձի թելադրանքով ուղղորդվող իրավաբանական «կանտորա»
• Շնից մազ պոկելն էլ քյար է, ջհանդամ, թե հաչոցի տակ չես մնա
• Եվրոպայում կենացն ընդունված չէ, Մոսկվան էլ կենացներին վաղուց չի հավատում
• Եվրոպացի առաքյալներ, հայանման հուդաներ ու 30 միլիոն «արծաթ»
• «Անթվանք» թոթովանք, որ չի բխում Հայաստանի շահերից
• Հայկական դիվանագիտությունն ու պաշտոնական Երևանի «խորհրդավոր» լռությունը
• Կրկնակի բլեֆ
• Հրեական «ջոկեր»՝ իսրայելաթուրքական «պոկերում»
• Ձգեք գոտիներդ, մինչև ֆոն դեր Լայենը գա, ցամաքած առուն էլ ջուր բերի՝ եվրոյի տեսքով
• Վիշապաքաղ Վահագնը ու «Պատերազմի եռագլուխ կուսակցությունը»
• Էս շոգ-կրակին ո՞վ հավես ունի փողոց-մողոց դուրս գա, բողոք-մողոք անի
• Թույլ նյարդեր ունեցողները լքեն ստադիոնը
• Պատգամավոր դարձած պայմանական Պողոսն ու երդման նոր տեքստը
• Էդ խելքով ե՞ք դուրս եկել էս քաղաքական վամպիրների դեմ
• Հինգ տարի առաջ, հինգ տարի հետո

Մեկնաբանություններ