Երբ օտարը բախվում է հայաստանյան խաղի կանոններին

Գարնանային նստաշրջանում Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը կքննարկի ՀՀ նախագահի ընտրություններին վերաբերող զեկույցը, որի հեղինակն է Նորվեգիայի պատվիրակության ղեկավար, Քաղաքական հարցերի և ժողովրդավարության հանձնաժողովի անդամ Կարին Ուոլդսեթը: Ինչպես և սպասվում էր, ընդհանուր առմամբ դրական գնահատելուն զուգահեռ, զեկույցում բազմաթիվ անդրադարձներ կան ընտրություններում տեղ գտած թերություններին: Մասնավորապես, զեկույցի հեղինակին և Հայաստանում դիտորդական առաքելություն իրականացրած դիտորդներին մտահոգել են վարչական ռեսուրսի չարաշահման դեպքերը, բազմաթիվ քաղծառայողների մասնակցությունը գործող նախագահի օգտին արվող քարոզչությանը, ինչը նշանակում է չտարանջատել պաշտոնեական և քարոզչական գործառույթները: Դիտորդներին մտահոգել է նաև այն փաստը, որ Սերժ Սարգսյանն ունեցել է քարոզարշավի իրականացման ընդարձակ ցանց, իսկ նրան մրցակից մյուս թեկնածուները ունեին միայն սահմանափակ թվով շտաբներ:
Սակայն, ըստ զեկույցի հեղինակի, 2013 թ. ՀՀ նախագահի ընտրության առանձնահատկությունը հետևյալն է. «Երկրում երեք հիմնական քաղաքական ուժերը չմասնակցեցին ընտրապայքարին, ընդդիմադիր ուժերը ձախողեցին միասնաբար հանդես գալու հնարավորությունը, ինչը բացասաբար անդրադարձավ մրցակցության և ընտրության լայն շրջանակի ապահովման գործընթացներին»: Վերջին փաստը, չմոռանանք, շփոթություն ու տարակուսանք է պատճառել ոչ միայն եվրոպացի դիտորդներին, որոնք, ըստ ամենայնի, առաջնորդվում են դասական քաղաքագիտական պատկերացումներով և իրազեկված չեն Հայաստանի քաղաքական ուժերի գործունեության, նրանց համագործակցության տարբեր ձևերի մասին:
Դեռ ՀՀ նախագահի ընտրություններից գրեթե մեկ ամիս առաջ նման մի մտահոգություն էր հնչեցրել ՀՀ-ում Մեծ Բրիտանիայի դեսպան Քեթրին Լիչը՝ հայաստանյան ընտրություններին վերաբերող իր անդրադարձում նշելով. «Ո՞րն է այս կուսակցությունների չմասնակցելու պատճառը՝ ֆինանսական խնդիրնե՞րը, թե՞ արդար արդյունքների նկատմամբ հավատի բացակայությունը, կամ գուցե դրանք իրականում այդքան էլ ընդդիմադիր չեն, որքան մենք ենք պատկերացնում: Եթե համարենք, որ կուսակցությունները ֆինանսական խնդիրներ ունեն, արդյո՞ք դրա պատճառն այն է, որ հնարավոր հարուստ աջակիցները անհանգստացած են , թե ինչ կլինի իրենց բիզնեսին, եթե նրանք սխալ մարդու վրա դնեն շեշտը»: Այն ժամանակ դեսպանի այս մտահոգությունները շատերն ընկալեցին որպես դիվանագիտական էթիկետի խախտում և միջամտություն այլ երկրի ներքին գործերին: Սակայն, անկախ ամեն ինչից,՝ արժե իմանալ, թե ինչ են մտածում մեր մասին և բարձրաձայնում քաղաքական ավանդույթներ ունեցող երկրների ներկայացուցիչները, երբ բախվում են Հայաստանում գործող կուսակցությունների «խաղի կանոններին»:

Թագուհի ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Քաղաքացիական անհնազանդության հայկական տարբերակ կամ՝ «Արժեքների հեղափոխություն»
• ԲՀԿ-ն վերահաստատում է իր գերիշխող դիրքը
• Մետաքսի ճանապարհ՝ Սալոնիկից մինչև Մեղրի
• «Չկա բարեփոխումների ծրագիր»
• «Քինդեր-սյուրպրիզ»՝ եվրասիականացման նախաշեմին
• «Հարցերը փողոցում չեն լուծվում»
• Գայ Ֆոքսը՝ Երևանում
• Ռեսուրսնե՞րն են հաշվարկում
• «Դիմակների երթից» մեկ տարի անց
• «Ոչ մի քաղաքական իմաստ այնտեղ պետք չէ փնտրել»
• «Ոչ միայն սահմանադրության, այլև ողջ հասարակության հարցն է»
• «Արտահերթ ընտրություններ չեն սպասվում»
• ԲՀԿ-ն՝ լուրջ փորձության առջև
• «Հոկտեմբերի 30-ն այլ իմաստ ունի»
• Նստացույցի հարցում դեռ չկա կոնսենսուս
• Երջանիկ Աբգարյանը կարծում է, որ պետք է լավատես լինել
• Որքան են թափանցիկ գործում ՀՀ-ում հավատարմագրված դեսպանությունները
• Վիզաների դյուրացում ՀՀ-ի և ԵՄ-ի միջև
• Մնացել են նույն դիրքորոշմանը
• «Լուսանցքային լինելը պատիվ է մեզ համար»

Մեկնաբանություններ