Թեհրանն ու Վաշինգտոնը կարող են դաշնակիցներ դառնալ, քանի որ նրանցից ոչ մեկին չի հաջողվի պահպանել կայունությունն Իրաքում և Աֆղանստանում՝ առանց մյուսի՝ գրել է Foreign Policy-ին: ԱՄՆ-ի և Իրանի ընդհանուր շահերը մարտավարական կամ ժամանակավոր չեն, Վաշինգտոնը կարող է չխոստովանել դա, սակայն Իրանը Մերձավոր և Միջին Արևելքում ամենակայուն պետությունն է՝ նշում է պարբերականը: Իրաքի, Սիրիայի, Պակիստանի և տարածաշրջանի այլ պետությունների իրադարձությունները ստվերել են աշխարհաքաղաքական դիմակայությունը, որն ավելի քան 3 տասնամյակ բնութագրել է Վաշինգտոնի և Թեհրանի հարաբերությունները: ԱՄՆ-ը դեռևս դիմակայում է «շրջադարձ դեպի Պարսկաստան» գաղափարին, իսկ Իրանը չի կարող հրաժարվել կարծրատիպից, որ ԱՄՆ-ի անտագոնիստական դերն ամրապնդում է իր դիրքերը տարածաշրջանում: Սակայն երբ «Իրաքի և Լևանտի իսլամական պետության» արմատական սուննի գրոհայինները սիրիական սահմանով անցան Իրաք և հաշված օրերի ընթացքում մի քանի խոշոր քաղաքներ զավթեցին, նոր իրականությունն ակնհայտ դարձավ. Իրանն ու ԱՄՆ-ը միմյանց կարիքն ունեն առավել, քան երբևէ՝ գրում է պարբերականը: