Լիլի ՄԱՐՏՈՅԱՆ. «Անկախությունը» դիմավորեցինք զուռնա-դհոլով ու ոչխար մատաղ անելով

«Անկախության» առաջին օրը քսաներեք տարի առաջ դիմավորեցինք զուռնա-դհոլով ու ոչխար մատաղ անելով, առանց ըմբռնելու, որ իրական անկախությունը երգուպար չէ, ոչ էլ զոհաբերումի մեկանգամյա ծես: Հետո պիտի հասկանայինք, որ ճշմարիտ հավատի ու ինքնազոհաբերման փշոտ ճանապարհ ունենք անցնելու՝ իշխանավորից մինչև մենք: Չանցանք: Հավատն էր պակաս, ինքնազոհաբերվել էլ ոչ ոք չէր ուզում: Հիմա ունենք այն, ինչ ունենք՝ Անկախության օր՝ առանց անկախության: Բայց՝ նորից երգուպարով: Ու եթե իշխանությունների խելքին փչի Հանրապետության հրապարակում այսօր քսաներեք ոչխար զոհաբերել, ամբոխի էյֆորիան ոչնչով չի զիջի քսաներեք տարի առաջվա համազգային ցնծությանը: Հաց և զվարճանք: Ահա և վերջացավ անկախությունը՝ առանց սկսվելու:
«Անկախության» առաջին օրը քսաներեք տարի առաջ դիմավորեցինք զուռնա-դհոլով ու ոչխար մատաղ անելով, առանց ըմբռնելու, որ իրական անկախությունը երգուպար չէ, ոչ էլ զոհաբերումի մեկանգամյա ծես: Հետո պիտի հասկանայինք, որ ճշմարիտ հավատի ու ինքնազոհաբերման փշոտ ճանապարհ ունենք անցնելու՝ իշխանավորից մինչև մենք: Չանցանք: Հավատն էր պակաս, ինքնազոհաբերվել էլ ոչ մեկը չէր ուզում: Հիմա ունենք այն, ինչ ունենք՝ Անկախության օր՝ առանց անկախության: Բայց՝ նորից երգուպարով: Ու եթե իշխանությունների խելքին փչի Հանրապետության հրապարակում այսօր քսաներեք ոչխար զոհաբերել, ամբոխի էյֆորիան ոչնչով չի զիջի քսաներեք տարի առաջվա համազգային ցնծությանը: Հաց և զվարճանք: Ահա և վերջացավ անկախությունը՝ առանց սկսվելու:, առանց ըմբռնելու, որ իրական անկախությունը երգուպար չէ, ոչ էլ զոհաբերումի մեկանգամյա ծես: Հետո պիտի հասկանայինք, որ ճշմարիտ հավատի ու ինքնազոհաբերման փշոտ ճանապարհ ունենք անցնելու՝ իշխանավորից մինչև մենք: Չանցանք: Հավատն էր պակաս, ինքնազոհաբերվել էլ ոչ մեկը չէր ուզում: Հիմա ունենք այն, ինչ ունենք՝ Անկախության օր՝ առանց անկախության: Բայց՝ նորից երգուպարով: Ու եթե իշխանությունների խելքին փչի Հանրապետության հրապարակում այսօր քսաներեք ոչխար զոհաբերել, ամբոխի էյֆորիան ոչնչով չի զիջի քսաներեք տարի առաջվա համազգային ցնծությանը: Հաց և զվարճանք: Ահա և վերջացավ անկախությունը՝ առանց սկսվելու:

Մեկնաբանություններ