Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Մայիսի 21
Ինձ տեսնելու համար դու պետք է բերես քո հոգսերն ու ցավերը և ցույց տաս Ինձ քո վստահող սիրտը: Երբ կարողանաս իրապես հրաժարվել հոգսերից, այն ժամանակ միայն կգիտակցես Իմ իրական ներկայությունը:
Երբ անընդմեջ հետամուտ լինես Իմ ներկայության գիտակցությանը, իբրև պարգև Ինձ կստանաս: Հոգսերի ու մտածմունքների մեջ ոչ ոք չի կարող տեսնել Իմ երեսը: Երբ քո բեռները թողնես Իմ ոտքերի մոտ, միայն այդ ժամանակ կհասնես այդ գիտակցությանը և հոգևոր տեսողությանը:
Հիշիր. հնազանդություն, հնազանդություն և միայն հնազանդությունն է այն ուղիղ ու նեղ ճանապարհը, որ տանում է քեզ Երկնքի Արքայություն: Այս պահին արժե քեզ մտերմաբար ասել. «Ինչու՞ Ինձ Տե’ր, Տե’ր եք անվանում, բայց ասածներս չեք կատարում»:
Նկարագիրը կերտվում ու գեղեցիկ տեսք է ստանում կարգ ու կանոնով ու պարտականությունները կատարելով միայն, որովհետև Իմ աշակերտները պետք է մեծ գնով ի կատար ածեն իրենց փրկությունը. թեպետ, այս բանը գլուխ չի գա առանց Իմ ուժի ու օգնության և առանց Ինձ հետ սերտ հաղորդակցություն ունենալու:
Ամեն մի անհատ հոգու համար ուսուցումը տարբեր է նաև հոգևոր կյանքի պարագայում: Այն մարդուն, որ սիրում է ապրել աղոթքի ու մտածումի ինքնամփոփ մի կյանք` թելադրվում է կյանքի գործուն ճանապարհ դուրս գալ. իսկ եռանդուն ու բազմազբաղ մարդուն` թելադրվում է հանդարտվել համբերությամբ Ինձ սպասել: Ինչ ուրախություն, ինչ հանգիստ ու խաղաղ վիճակ կհաջորդի սրանց. բայց զբաղյալ իրադրության մեջ խաղաղություն պահպանեք: