Կաղամբ

Էնպես չի, որ ինձ ամեն օր կաղամբ է պետք լինում, պարզապես կաղամբ վաճառողը քաղաքական նուրբ հոտառություն ունի, ուստի, ինձ տանջող հարցերի պատասխանները ստանալու համար, ստիպված եմ հաճախ գնալ շուկա: Այսօր էլ երեկ առածս կաղամբը դեն նետեցի ու մի շատ կարևոր հարցով հասա շուկա: Նպատակս չմատնելու համար հեռվից սկսեցի: Ավելի ճիշտ, լավ էլ մոտիկից սկսեցի.

- Էս առաջին շարքի կաղամբը էսօրվա՞ է:

- Ոչ:

- Բա երբվա՞:

- Վաղվա:

- Ոնց թե՝ վաղվա:

- Շատ պարզ, դա պիտի վաղը բերեի, բայց էսօր եմ բերել՝ հավատարիմ հաճախորդների համար:

- Իսկ... մեր առաջնորդին ինչո՞ւ էին նստացրել Ալիևի հետևում:

- Որովհետև թուրքերը արվեստից բան չեն հասկանում:

- Արվեստը ի՞նչ կապ ունի:

- Մեծ կապ: Երբ մարդիկ թատրոն են գնում, հսկիչները պիտի կարճ մարդուն առաջին շարքում նստացնեն, իսկ երկարին՝ երկրորդ, որպեսզի երկուսն էլ լավ տեսնեն:

- Իսկ եթե չեն ֆայմում, ուրեմն կարճը պիտի տուժի՞:

- Չէ, կարճն ու երկարը կարող են իրար հետ լեզու գտնել: Եթե չեն գտել, ուրեմն դրանցից մեկը անասուն է:

- Այս դեպքում ո՞ր մեկն էր անասուն:

- Իհարկե՝ Ալիևը:

- Դաաա... Իսկ երեկ առածս կաղամբը երբվա՞ էր:

- Էսօրվա:

Կարո Վարդանյան

Մեկնաբանություններ