Էլիտա էլ կա, էլիտա էլ

Պատկերացնենք մի երեխա, որին բոլորն ասում են՝ դու վատն ես, վատն ես, վատն ես, անտանելի ես, անտանելի ես, անտանելի ես։

Հարց՝ ի՞նչ եք կարծում, ի՞նչ ապագա է սպասում այդ երեխային։

Անկախ այս հարցի ակնհայտ պատասխանից, պարզ է որ ասողներն են էլ մի բան չեն, բա այդ երեխան մի լավ բան չունի՞, որով կարելի է նրան ոգևորել ու թև տալ, թե էլ հարմար մեկը չի գտնվի, որի գլխին ջարդեն ամեն դատարկ բան։

Նույնը մեր ժողովուրդն է՝ բա մի լավ բան չունեցա՞վ, որ գովենք ու խրախուսենք։

Գովելու էլ, փնովելու էլ շատ բան կա, միայն թե այդ լուրջ գործը լուրջ էլիտայի գործն է, որը չունենք։

Բանն այն է, որ էլիտա էլ կա, էլիտա էլ։

Շատ վաղուց կշտացած ու կայացած էլիտան ուրիշ է, նոր նոր կշտացող և չկայացած էլիտան՝ ուրիշ։

Պավել Բարսեղյան

Մեկնաբանություններ