«Հիմա գիշերվա 3:33-ն է... Էս նամակը գրում եմ, որովհետև հասկանում եմ՝ վիճակը լուրջ է... Սա իմ ընտրությունն է, ոչ մեկը չէր կարող ինձ արգելել, որ բանակ գամ, սպա դառնամ ու պոստ պահեմ...
Կան պահեր, երբ կյանքը պատռում է բոլոր դիմակները։ Այդ ժամանակ պարզ է դառնում, թե ովքեր էին ձեր կողքին հանուն գաղափարի, իսկ ովքեր՝ միայն փողի, պաշտոնի կամ անձնական շահի համար...
Երբ մնում ես ինքդ քեզ հետ ու սկսում ես խորհել եղածի ու չեղածի մասին, հասկանում ես՝ ամենադժվար դատավորը քո խիղճն է։ Այն չի խաբվում բարձր խոսքերից, պաշտոններից, արդարացումներից ու մարդկանց ծափերից...
Մեր ժողովուրդը մեծամասամբ կորցրել է լսելու, լրջմիտ ունկն դնելու ունակությունը, շատերը գերադասում են ճառել ու մենախոսել շարունակ՝ դույզն իսկ ուշք չդարձնելով, թե իրականում ինչ են մտածում ու արձագանքում էն մարդիկ...
Փաշինյանն արդեն միանգամայն հստակ և բաց խոսում է Ադրբեջանից էլեկտրաէներգիա ներկրելու հեռանկարի մասին (տե՛ս 27.08.2026 թ. հայտարարությունը)։
Հիմնավորումը հետևյալն է. Հայաստանում արհեստական բանականության ենթակառուցվածքների դինամիկ զարգացման պայմաններում կարող է էլեկտրաէներգիայի պակասորդ առաջանալ, որը հնարավոր կլինի ծածկել միայն ներմուծման միջոցով...