Պատերազմը, որ խորհրդային ժամանակներում անվանել են Հայրենական, ինձ համար մարդիկ էին, որոնց միջավայրում անցել է մանկությունս, իսկ հետո էլի երկար տարիներ...
Նայելով երկրների ցանկը, հիշեցի Բեռլինի Կոնգրեսը։
Այս բոլոր երկրները, ժամանակին լռում էին Հայոց ցեողասպանության ժամանակ, ոմանք, ինչպես Ֆրանսիան զենքերը հանձնելով թուրքին, օգնեցին Կիլիկիայի հայերի ցեղասպանությանը և հայաթափմանը...
Մեր խումբը նրան այդպես էլ չդիմեց «տիկինով» կամ «ֆղաուով» (գերմ.` Frau-տիկին)։ Թեև ակադեմիական միջավայրում ընդունված է դասախոսին դիմել «տիկին-պարոն»-ով, միեւնույնն է, մեզ ու, առհասարակ, իր բոլոր ուսանողների համար նա «ընկեր» էր. ընկեր` բառիս բուն իմաստով...
Մայիսի 8-ի առավոտն իմ հիշողության մեջ միշտ առանձնահատուկ է։ 34 տարի առաջ՝ 1992-ին, դպրոց էի գնում, երբ ռադիոյով հնչեց այն լուրը, որ ամբողջ կյանքում մնաց հիշողությանս մեջ. «Մերոնք մտան Շուշի»...
ՈՒզում եմ մի փոքրիկ պատմական վերլուծություն անել և փորձել հասկանալ, հիմա մեր փառապանծ հերոսները ովքե՞ր էին, խաղաղասեր մարդիկ, ազգի նվիրյալներ, թե՞ երկրի գլխին պատերազմ բերող կռվարարներ...
Լյուդովիկոս XVI-ը չափազանց անվճռական և թույլ ղեկավար էր։ Մարիա-Անտուանետը, լինելով ավելի (մեր բարբառով ասած՝ «քոքված») աղվեսաբարո անհատականություն, հաճախ էր միջամտում պետական գործերին...
Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանի նախաձեռնությամբ այսօր Ստամբուլում հավաքվում են յոթ երկրների արտաքին գործերի նախարարներ՝ քննարկելու Իրանի շուրջ հավանական զարգացումները, Հորմուզի նեղուցում տիրող իրավիճակը, Սաուդյան Արաբիայի վրա հուսիների հարձակումները, ինչպես նաև ռուս-ուկրաինական հակամարտության հնարավոր կարգավորումները...