Պատերազմի պատճառը և առիթը

Պատերազմի պատճառի մասին բազմիցս խոսել ենք՝ հանել Ռուսաստանին տարածաշրջանից, որով իշխանությունը երկու խնդիր է լուծում. Նախ՝ կիրագործեն այն, ինչի համար իրենց իշխանություն է տրվել և կապահովեն իրենց ֆիզիկական անվտանգության հարցը: Հարց կառաջանա՝ ո՞րն է իրենց ֆիզիկական անվտանգության երաշխիքը. պարզ և իրատեսական պատասխան՝ Հայոց պետականության վախճանը: Սա է իրենց ֆիզիկական անվտանգության իրատեսական երաշխիքը:

Հիմա «առիթին» անդրադառնանք:

Դիտելով իշխանության վերջին աշխարհաքաղաքական խաղերը՝ իտալական լրատվականին տված հարցազրույցից մինչև Կիև, կհասկանանք, որ աշխարհաքաղաքականում նման կտրուկ գործողություններ անողը դժվար թե ներսում որևէ բան անելու կաշկանդվածություն ունենար: Սրանից հետևություն՝ եթե Նիկոլը չուզենար Արցախում հրաժարական և ապա՝ նախագահի ընտրություն, չէր լինի:

Այսօր արևմտյան պրոպագանդան լծված է «մեկնաբանելու» Արցախում տեղի ունեցած նախագահի ընտրությունը, և կարևոր է, թե ինչպես էին «մեկնաբանում», իբր Մոսկվան է կանգնած այս ամենի հետևում՝ իր այստեղի խաղացողներով, ինչն իրականության հետ որևէ աղերս չունի:

Հակառակ կողմից հնչող միամիտ շնորհավորանքներն ամբողջացնում են Արևմուտքից իրականացվող տեղեկատվական դիվերսիան՝ լեգիտիմացնելով առիթը:

«Մեղավորները» կարգված են, «առիթը»՝ տրված:

Ազատ Ադամյան

Մեկնաբանություններ