Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Սեպտեմբերի 13
Իմ Անունը այն զորությունն է, որ կանխում է չարը և օգնության կանչում բարի ուժերին:
Չար ոգիները փախչում են «ՀԻՍՈՒՍ» անունը լսելիս: Երբ տրտմությունն ու թախիծը պաշարում են ձեզ, երբ գիտակցելով ձեր տկարությունն ու անօգնականությունը` սիրով ու երկյուղածությամբ Իմ անունն եք տալիս, Ես անհապաղ պատասխանում եմ այդ կանչին:
«ՀԻՍՈՒՍ»:
Հաճախ գործածիր Իմ Անունը:
Տես` այն որքան նման է մայրիկ բառին, որ ամեն երեխա ասում է:
Նա կանչում է «Մայրիկ», որ մայրը գա և իրեն օգնի, խնամի, իր կարիքները հոգա և դուրս բերի դժվարին կացությունից: Դուք էլ գործածեք Իմ Անունը այդ նույն ձևով. բնական ձայնով, պարզորեն, ինքնաբուխ ու ուժգին ասելով` «ՀԻՍՈՒՍ»:
Օգտագործեք այն ոչ միայն օգնության ու կարիքի դեպքում, այլև արտահայտելու համար ձեր սերը:
Երբ Իմ անունը բարձր կամ ցածր արտասանվի սրտի լռության մեջ, աններդաշնակ մթնոլորտը սիրով ու խաղաղությամբ կհամակվի: Այն բարձրացնելով` կիմաստավորվի ձեր մտածումների ու խոսքի արժեքը:
«ՀԻՍՈՒՍ»:
«Երկնքի տակ չկա ուրիշ անուն, որով կարողանաք փրկվել»: