Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Նոյեմբերի 6
Զորությունը ձեր պատկերացրածի պես մի համապարփակ ուժ չէ, որ տագնապի ժամին ձեզ օգնության եք կանչում:
Զորությունը պարզապես նույն Ինքը գործող Աստվածն է:
Երբ Իմ հետևորդներից որևէ մեկը, անգամ նրանցից ամենատկարը, թույլ է տալիս, որ Աստված գործի իր միջոցով, այդ ժամանակ նրա արած բոլոր գործերը կատարյալ են լինում:
Այս մտածումը ունեցիր հատկապես այն օրերին, երբ անելիքներ առանձնապես չունես:
Հասկացիր, ջանա շարունակ տեսնել, որ դու չես հեղինակը հզոր գործերի, այլ քո մեջ գործող Աստվածային հոգին է այդ ամենի կատարողը:
Ինչպես արդեն ասել եմ, քո միակ անելիքը պետք է լինի քո անձը և քո «ես»-ը սպանելն ու հեռու վտարելը:
Ընտիր ուրագը վարպետի ձեռքում շատ որակով գործեր կկարողանա կատարել: Այդ նույն ուրագը անվարժ տղեկի ձեռքում ոչ մի բան չի կարող անել: ՈՒրեմն հիշիր, որ ոչ թե գործիքը, այլ այն օգտագործող ձեռքն է արդյունք տվողը:
Հիշիր նաև, որ ոչ մի օր չպետք է կորած համարել, եթե այդ օրը մի որևէ հոգևոր ճշմարտություն ավելի պարզ ու հստակ է դարձել քեզ համար: Ոչ մի օր չի կարող կորած համարվել, եթե այդ օրը տրամադրվել է, որ Ես գործածեմ:
Իմ այդ գործածությունը կարող է և չտեսնվել քո կողմից, բայց այդ ինձ թող:
Դու միայն բնակվիր Իմ մեջ, և թող որ` Ես էլ քո մեջ օթևանեմ, որպեսզի կարողանաս առատ պտուղներ տալ: Պտուղը ճյուղերի գործը չէ, թեև ճյուղերը հպարտորեն նրանց կրում են իրենց վրա:
Պտուղը որթատունկի գործն է, որ իր կենսահյութը արմատներից շարունակ ճյուղերին է մղում:
Ես որթատունկն Եմ, դուք` ճյուղերը: