Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Նոյեմբերի 19
«Աչքերս դեպի լեռները բարձրացրի, որտեղից ինձ օգնություն
պիտի գա: Ինձ օգնություն պիտի գա Տիրոջից, որ ստեղծեց երկինքն ու երկիրը (Սղմ. ՃԻԱ. 2):
Այո՛, աշխարհի փոքրություններից, խառնաշփոթ ու փնթի աղմուկներից, խաբեություններից ու պատրանքներից բարձրացրեք ձեր աչքերը` տեսնելու համար Տիրոջ բլուրները: Խեղճության թավուտներից բարձրացրեք ձեր աչքերը` սպասելով Տիրոջ օգնությանը: Տկարության ժամին բարձրացրեք ձեր աչքերը և նայեք Տիրոջ բլուրներին:
Այս հեռապատկերը շարունակ աչքի առջև ունենալով` վարժեցրեք ձեր հայացքը այդ սքանչելի հայտնությունը տեսնելու: Այնպես արեք, որ կարողանաք հետզհետե է՛լ ավելի պարզել ձեր տեսության դաշտը:
Սովորեք օրըստօրե ավելի հեռուն տեսնել, այնքան, մինչև որ հեռավոր կատարները ձեզ ընտանի դառնան:
Տիրոջ բլուրները:
Սքանչելի բլուրները, որտեղից ձեր օգնությունն է գալիս: Ծարավից տոչորվող հողը բլուրներին է նայում, անձկությամբ սպասելով նրա գետերի ու առվակների կարկաչին, որ հագեցում ու կյանք պիտի պարգևի իրեն: Այդպես էլ դուք նայեք բլուրներին:
Այդ բլուրներից է գալիս ձեր օգնությունը:
Օգնությունը Տիրոջ, որ ստեղծեց երկինքն ու երկիրը: