Ողորմի՛ր, Տե՛ր, ողորմի՜ր

Չգրվեցին։ Գիրը չգրվեց, լալկվեց, չգրվեց․․․

Բառերը խամրեցին, ցավից մարեցին․

Չգրվեցին։ Խոսք չդարձան։

Միտքը պապանձվեց,

չարափառությունը հրավառվեց։

Կեցցե՛ հրավառությունը։

(Մեղա՜, Տե՛ր, մեղա՜ )։

Չգրվեցին։ Ինչե՜ր չգրվեցին

ու դեռ չեն գրվում․․․

Հազար-հազար երազ սպանվեց, մոխրացավ,

որ թշնամու երազը հրավառվի, ցնծա․․․

Կեցցե՛ հրավառությունը։

(Մեղա՜, Տե՛ր, մեղա՜ )։

Հողի շուրթը ճաքեց։ Ցավից ճաքեց․

էդքան անմեղ երազ իր գիրկը տվին,

թողին գնացին․․․

ՈՒ քանի երազ է թափառում անհույս․․․

Ի՞նչ են փնտրում անհույս երազները՝

չգիտեն։

(Ողորմի՛ր, Տե՛ր, ողորմի՜ր)։

Քանի՜ հարս չպտղեց․

քանիսի՞ պտուղը լույս աշխարհ չեկավ,

ո՛չ ծնունդ գրվեց, ո՛չ անուն դրվեց,

էլ ի՞նչը գրվեր․․․ Ոչինչ չգրվեց։

(Մեղա՜, Տե՛ր, մեղա՜ )։

Զուխրա ԵՐՎԱՆԴՅԱՆ

Գծանկարը` ՆԻԿՕ-ի (Նիկոլայ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ)

Մեկնաբանություններ