Ռոստովի մարզի նահանգապետ Վասիլի Գոլուբևի հրահանգով հողամաս է հատկացվել ԽՍՀՄ հերոս Գևորգ Վարդանյանի թանգարանի կառուցման համար: Վարդանյանը ծնվել է Ռոստովում, նրա կինը՝ Գոհարը՝ Լենինականում: Երկուսով հսկայական ծառայություններ են մատուցել Սովետական Միությանը և արժանացել ամենաբարձր հարգանքին ու վերաբերմունքին:
Թե ինչ է արել այս ամուսնական զույգը՝ դեռ չի խոսվում: Այսպես, եթե հայտնի է, թե որն է Ռուդոլֆ Աբելի սխրանքը, կամ Ռիխարդ Զորգեինը, ապա Թեհրանից զատ Վարդանյանների գործունեության մասին ոչինչ հայտնի չէ, նշանակում է՝ գերգաղտնի է առ այսօր:
Պարզապես հիշեցնեմ. Վլադիմիր Պուտինն անձամբ հողին հանձնեց Գևորգ Վարդանյանին 2010-ին, լինելով ՌԴ վարչապետ, այն դեպքում, երբ դրանից մի քանի շաբաթ առաջ կամ հետո անտեսեց ՌԴ նախկին վարչապետ Եգոր Գայդարի թաղումը: Սա ինչ-որ բան ասում է, Պուտինը սովորաբար թաղումների, քելեխների չի մասնակցում…
Նշեմ, որ հայերը սովորելու շատ բան ունեն ռուսներից այս առումով: Չեն հիշում իրենց իսկական հերոսներին, իսկ եթե մեկին սկսում են պատվել, պարզվում է, որ ամենևին էլ հերոս չէ: Ընդհանրապես հայերը չեն ճանաչում իրենց հետ ապրած ու ապրող վառ անհատականություններին:
Հուսանք, որ ժողվարչապետի, միրզոյան արոյի կամ ԱԽՔ գրիգորյան արմենի կողմից բողոքի նոտա չի գնա Ռուսաստան՝ տոտալիտար պետության տոտալիտար հերոսի թանգարանի կառուցման կապակցությամբ: Դե, Նոր Հայաստանի էլիտային (ինչպես և դրա արևմտյան վերադասին), որը բաղկացած է բացառապես պեդերաստներից, լեսբոսուհիներից, բիսեքսուալներից, եվրաբոզերից կամ գեղի բոզերից, չափազանց ազատական եվրաարժեքներ կրողներից և ընդհանրապես տարրական բոզերի վաստակներից, չափազանց խորթ է Գևորգ Վարդանյանը:
Արտյոմ ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ