Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Հունվարի 26
Քո հոգու վիճակն անխռով ու հանգի՛ստ պահիր:
Չկա՛ դրանից ավելի կարևոր ու անհրաժեշտ մի բան: Ամեն ինչ Ի՛նձ թող:
Քո առաջնահերթ խնդիրն է հանգստությու՛ն պահպանել զգացումի մեջ Ի՛մ ներկայության. թույլ մի՛ տուր, որ անգամ մի րոպեով մի որևէ խռովահույզ զգացում մնա քո մեջ:
Խռովյալ վիճակը կարող է տարիներով վաստակած օրհնությունը խափանել մի՛ վայրկյանի մեջ:
Կարևոր չէ, թե ով կամ ինչը քեզ հուզմունք կամ խռովք կպատճառի: Քո առաջին քայլը պետք է լինի ոչի՛նչ չանելով դադար առնել, մինչև որ բացարձակ հանգստությու՛նը գա ու տիրի քեզ: Երբ քո և Իմ միջև մի որևէ արգելք է կանգնում, այդ նշանակում է, որ Իմ զորությունը ուրի՛շ «Առուների» մեջ է հոսում:
Փոխանցի՛ր ուժը, հոսի՛ր և հոսի՛ր: Ես չե՛մ կարող օրհնել այն կյանքը, որ «Առվակի» գործը չի կատարում:
Իմ հոգին չի հանդուրժում ո՛չ ճահճացում ու ո՛չ էլ կարծրացում: Հոգու ճշմարիտ զորությունը շարունակ պետք է հոսի՛:
ՈՒստի ամե՛ն ինչ, ամե՛ն օրհնություն փոխանցի՛ր ուրիշներին:
Բնակվի՛ր Իմ մեջ:
Տե՛ս, թե քանի հոգու օրհնություն կբերես ամեն օր: Շարունակ Իմ ներկայության մեջ ապրիր: