Աստծո կանչը. Ամենօրյա պատգամներ
Հունվարի 28
Մի՛ վախենա:
Մի՛ վախենա զբաղված լինելուց, դու ամենքի պես:
«Նա, ով կամենում է մեծ լինել ձեր մեջ, ամենքի ծառան թող լինի»:
Ծառայությունը Իմ աշակերտների բառն է:
Ես իսկապես ծառայեցի խոնարհներին ու նվաստներին:
Ես նրանց հրամանի տակ էի:
Իմ բացարձակ կարողությունները Ես ի գործ դրեցի նրանց ծառայելու համար:
Գործածվիր:
Գործածվիր բոլորից` ամենափոքրերի, անգամ ամենանվաստի կողմից:
Քո կարողության չափով ծառայություն մատուցիր: Թող այդ լինի օրվա մեջ քո փնտրածը և ոչ թե ուրիշներից ծառայություն ընդունելը:
Ճիշտ է, որ մարդկանց մտածումները Աստծո մտածումները չեն, ո՛չ էլ մարդկանց ճանապարհներն են` Աստծո ճանապարհները:
Երբ կամենում ես ամեն ինչում Ինձ հետևել, ապա շատ հաճախ ամբողջովին փոփոխության են ենթարկվում աշխարհային քո ճանապարհները, որոնցով գնում էիր մինչ այդ:
Այս մի փոփոխությունն է, որ տանում է անսահման երջանկության ու խաղաղության:
Շուրջդ նայիր, կարդա, թե ինչ են գրում:
Ինչպե՞ս է քեզ երևում:
Մեծ նպատակներն ու փառքը, որոնց ձգտում է մարդը, կամ աշխարհի խոստացած պարգևները բերու՞մ են արդյոք մարդու սրտին խաղաղություն ու երջանկություն:
Ո՛չ, երբեք, որովհետև մարդը մարդու հետ տևական հակառակության ու կռվի մեջ է: Նրանց, ում աշխարհը ամենից շատ վարձատրեց անունով, փառքով, հարստությամբ, ուրիշներից շատ ավելի հոգնած ու հուսախաբ են: Սակայն ունկնդրող ականջի համար անախորժ ձայների խառնակ կանչերից վեր հնչում է արձագանքը 2000 տարիների հեռվից եկող Իմ պատգամի.
«Եկեք ինձ մոտ, բոլոր հոգնածներդ ու ծանրաբեռնվածներդ, և ես ձեզ հանգիստ կպարգևեմ»:
Եվ բոլոր հոգնածներն ու ծանրաբեռնվածները, ովքեր կլսեն ու կդառնան Ինձ, իսկապես հանգիստ պիտի գտնեն:
Ես հոգնածի ուրախությունն եմ, նրա սրտի երգն եմ Ես. առողջությունը` հիվանդի, հարստությունը` աղքատի, կերակուրը` սովածի: Ես տունն եմ թափառականի, ուրախությունը` հուսաբեկի և սերը` միայնակի:
Չկա հոգու մի որևէ կարիք, որ պահանջելու դեպքում չկարողանամ բավարարել: Իսկ ձեզ, ցանկանում եմ ամեն ինչ տալ: